U bevindt zich hier: NOS JOURNAAL's opininienieuws over Israel
Verder naar: Economie
Algemeen:
Contact
disclaimer
NOS JOURNAAL's opininienieuws over Israel
2 december jl. zond het NOS Journaal een reportage uit over de reacties op de bouwstop in de West Bank. (http://player.omroep.nl/?aflid=10360802
verslag begint na 3.45 minuten)
Verslaggever Sander van Hoorn was in Efrat de hoofdstad van Goesh Etzion een blok nederzettingen even over de groene lijn. Goesh Etzion heeft een geschiedenis die terug gaat tot 1927 toen de eerste nederzetting van het blok tot stand kwam.
In de reportage werden beelden van verschillende locaties door elkaar heen gebruikt. Zo zagen we beelden die van Hoorn overnam van de Israëlische TV maar ook eigen opnamen van het storten van een betonvloer voor een synagoge in Efrat.
Het commentaar van van Hoorn ging eerst over de beperktheid van de bouwstop en over het motief van de afkondiging. Opvallend was dat hij suggereerde dat de stop feitelijk niet veel om het lijf heeft. De cijfers zoals die vorige week bekend waren geven aan dat er grote gevolgen zijn voor de huisvesting en de werkgelegenheid (m.n. van Palestijnen) op de West Bank door de bouwstop. Ook schonk hij geen aandacht aan het historische karakter van deze bouwstop die uniek is in de geschiedenis.
Bij de beelden van het storten van de betonvloer in Efrat ging van Hoorn echter klassiek in de fout in zijn commentaar en ook in de wijze waarop hij een interview wegknipte tot een zin.
Over het storten van de vloer zei hij dat het gebeurde op een plek waar het de komende tien maanden niet mag. Onjuist dus, want de bouw van publieke gebouwen is uitgezonderd van de stop. Er gebeurde dus niets illegaals in Efrat want de vloer was voor een te bouwen synagoge.
Even verderop in de reportage benadrukte van Hoorn dat de acties in de West Bank een initiatief waren van de “machtige kolonistenbeweging”. Voor iedere onafhankelijke waarnemer en neutrale journalist is echter al jaren duidelijk dat er geen sprake meer is van een machtige beweging. In feite is de invloed van de beweging tegenwoordig marginaal ten noemen. Dat bleek nu ook, men kon geen invloed uitoefenen op het bouwstop besluit en het bleek vier jaar geleden ook, toen men er niet in slaagde de ontruiming van Goesh Katiff te voorkomen.
Aan het eind van de reportage zag de kijker kort een vrouw in beeld die door van Hoorn werd geïnterviewd en die het volgende zei: “gearresteerd worden, niet voor drugs, moord of diefstal maar voor het opbouwen van ons land is…………” De rest kon de kijker zelf invullen.
Daags na het interview sprak IF met deze vrouw, Naomi Baroechi uit Efrat.
Naomi vertelde IF dat het interview aanmerkelijk langer was dan de zin die overbleef in de reportage. Van Hoorn had haar gevraagd wat haar mening was over de bouwstop.
Daar had zij een uitgebreid antwoord op. Naomi die de Holocaust in Zweden overleefde, vertelde van Hoorn dat de Joden na eeuwenlange vervolgingen in Europa nooit het verlangen naar “Zion” hadden opgegeven. Verder verklaarde ze dat de Joden sinds de terugkeer naar Israel geen moment rust hadden gekend. Ze verhaalde over het conflict en de rol van het Westen in dat conflict en stelde dat de Israëlische regeringen niet opgewassen zijn tegen de buitenlandse druk. Deze druk heeft bijgedragen tot het ter discussie stellen van het bestaan van de Joodse staat zoals dat tegenwoordig regelmatig gebeurt, zei ze.
Uiteindelijk vroeg van Hoorn Naomi of ze bereid was naar de gevangenis te gaan indien ze de bouwstop zou schenden, een wat vreemde en hypothetische vraag gezien Naomi’s leeftijd.
Hierop gaf Naomi het antwoord dat gedeeltelijk te zien was in de reportage.
Daarna stelde van Hoorn echter nog een andere vraag die ook niet te zien was in de uitzending. Hij vroeg Naomi of er nog iets anders was dat ze bereid was op te offeren voor de zaak. Hierop antwoordde Naomi dat ze tijdens de tweede Intifada toen reizen op de wegen rond Efrat spelen met de dood betekende vanwege de beschietingen van Israelische auto’s, had aangetoond dat ze ook bereid was met haar leven te betalen voor het leven in Israel.
Toen Naomi vernam dat van het hele interview juist het antwoord op van Hoorn’s vraag of ze bereid was naar de gevangenis te gaan was over gebleven, leek ze geschokt te zijn. Na enig nadenken zei ze: “hij wilde klaarblijkelijk laten zien dat we allemaal fanaten zijn”.
De Journalistieke code van de NOS vermeldt het volgende over de eisen die aan de NOS berichtgeving gesteld kunnen worden:
"De NOS scheidt feiten en meningen, past hoor en wederhoor toe en vermijdt eenzijdige berichtgeving".
“Kijkers en luisteraars moeten zich met de door de NOS uitgezonden informatie een reëel en controleerbaar beeld kunnen vormen van de werkelijkheid.”
Gelet deze bepalingen in de eigen Journalistieke code rijst de vraag waarom een reportage van NOS Journaal niet gewoon de feiten bevat zonder allerlei suggestieve commentaren en beelden. Waarom werd uit dit interview de essentie, die de kijker een beter beeld hadden kunnen geven van de werkelijkheid waarin Naomi leeft, weg geknipt? En waarom werd een uitspraak uit de context gehaald van het interview?
Het hoeft geen betoog dat de Joden die op de West Bank wonen een van de meest onpopulaire groepen zijn ter wereld. Dat ontslaat de NOS echter niet van de plicht om gewoon informatie uit te zenden en het vormen van de opinie aan de kijker over te laten.
Verslaggever Sander van Hoorn heeft wederom laten blijken ongeschikt te zijn als correspondent van de NOS in het Midden Oosten. De wijze waarop hij omging met het interview met Naomi Baroechi maakte duidelijk dat hij zijn taak ziet in de sfeer van opiniemaken.
IF monitorgroep