U bevindt zich hier: Over ons Gilo: de blik vanaf het uitzichtspunt. Amerikaanse blunder oorzaak geweldsexplosie Israel  

AMERIKAANSE BLUNDER VEROORZAAKT GEWELDSEXPLOSIE IN

Noorwegen 2010: Joden in grote problemen

In navolging van de grote problemen in Zweden waarover op deze site eerder werd bericht kwam deze week het onderstaande bericht bij mij binnen.
Leif Knutzen woont in Noorwegen en besloot tot een oproep om hulp aan Joden in Israel. Zijn verhaal vertoont overeenkomsten met de situatie in Zweden.
Uit het vertaalde opinie artikel uit de Noorse krant Aftenposten zowel als uit de oproep van Knutsen komt naar voren dat Joden zelf de relatie duidelijk zien tussen anti Israelische retoriek en de aanvallen op de Joodse gemeenschap. De politieke leiders in landen als Zweden en Noorwegen weigeren echter dat verband te leggen en spelen daardoor met vuur.
Terecht merkt het opinie artikel in Aftenposten op dat de geschiedenis heeft geleerd dat Joden altijd de eersten waren die te maken hadden met racisme en fascisme in Europa. Daarna kwam de rest van de samenleving aan de beurt.
Hetzelfde geldt voor de Joodse staat. Terrorisme, Islamitisch extremisme en imperialisme teisterdan Israel lang voordat Europa en de VS er mee te maken kregen.
De noodkreet van Knutsen dient dus als een nieuwe wake up call voor Europese leiders en opinievormers: Drastische verandering  in de benadering van het conflict in het Midden Oosten en Israel zou een goed begin zijn!
 
 

Call to action: Norway

By Leif Knutsen Norway
 
Sun Mar 21, 2010 1:08 am (PDT)



The Norwegian Jewish community is already tiny, and there are now
indications it may disappear altogether.

In this email, I will give a brief overview of recent events that threaten
the viability of Norway's tiny (far less than 2000 people) in Norway. I
suggest some specific action items, as well as a few words of warning.

BACKGROUND

Nearly two weeks ago, the Norwegian broadcasting corporation carried a
report that showed that antisemitism has become a real problem in some
Norwegian schools. In a country where an open discourse if valued, several
teachers insisted on being anonymous in telling that their attempts at
teaching the Holocaust are met with denials, praise for the Nazis, and
derisive laughter. Jewish kids experience verbal and occasionally physical
abuse at the hand of bullies. The perpetrators appear to be Muslim kids.

The report was met with consternation, and the Islamic Council in Norway has
taken a vocal and clear stance against these tendencies. Several articles
have been published on the matter, including this op ed piece, published by
the Norwegian newspaper of record, Aftenposten, that has been translated to
English here : http://tinyurl.com/yaccqzs

The current government in Norway is a green coalition consisting of the
Labour Party, the Agrarian ("Center") Party, and the Socialist Left Party.
The two departments most affected by this issue are the Equality and
Inclusion Ministry, headed by Audun Lysbakken; and the Education Ministry,
headed by Kristin Halvorsen. Both Lysbakken and Halvorsen are members of the
Socialist Left Party, which has on its platform strong anti-Israeli views.

The two have promised to take this issue seriously and take great offense if
anyone suggests otherwise. Nevertheless, they insist on two serious
limitations:

1) They refuse to consider even the possibility that there is a connection
between anti-Israeli political rhetoric and growing antisemitic activity.
They claim that doing so would put an end to "open debate" and threaten
freedom of speech.
2) They refuse to treat antisemitism as a specific problem and will instead
deal with it under the general rubric of racism.

The first is an attempt at evading any responsibility for a political
climate that is out of control, especially in their own party. The other
reeks of a wish to establish an alibi, not solve a problem. These are
crippling limitations that will result in ineffective policy, no matter how
much they protest otherwise.

PLEASE ACT

Write to Norwegian politicians (contact info below) and 1) express your
dismay at these developments, and 2) call for courage and honesty in dealing
with it.

Words of warning:

- Do not accuse them of antisemitism. They won't read or take seriously
anything else you write if you do. The more common ground you can find in
their professed values, the more they will have to listen.
- Also, make it clear that you welcome constructive and open debate on
issues related to Israel, but that you also insist that the debate be
informed and decent.
- Although this should go without saying: don't write anything that can be
construed as a threat. Trust me, any angry, abusive letter they get, they
will use against the rest of us. And it will embarrass the Jewish minority
in Norway.

Contact info (they all follow twitter quite carefully, but then phrase
things very carefully):

Prime minister Jens Stoltenberg, who is completely MIA on this issue. Leave
a note on his wall on Facebook
http://www.facebook.com/pages/Jens-Stoltenberg/21646763580?ref=ts
or send him a tweet on twitter @jensstoltenberg

Kristin Halvorsen, minister of education, email address
kristin.halvorsen@kd.dep.no- twitter @svkristin

Audun Lysbakken, minister of equality and inclusion, email address
audun.lysbakken@bld.dep.no - twitter @audunlysbakken

Good luck and thanks in advance




Amerikaanse blunder oorzaak geweldsexplosie Israel

Amerikaanse blunder veroorzaakt geweldsexplosie in Israel
 
Dit artikel verscheen ook bij Het Vrije Volk en De Dagelijkse Standaard  (http://www.dagelijksestandaard.nl/2010/03/16/amerikaanse-blunder-veroorzaakt-geweldsexplosie-in-israel/)
 
Er zijn tegenstrijdige berichten over wat de impact is van het geweld dat vandaag Jeruzalem teisterde. Afgaande op het gehuil van de ambulances in centrum Jeruzalem, had men ook zonder radio geweten dat er het een en ander aan de hand was. Het gaf een sterk déjà vu gevoel, in de jaren 2000- 2004 waren er ook van die dagen. De Hatsalah website in Israel registreerde meer dan 40 Palestijnse gewelddaden.
 
Een nieuw MESS rapport in Ha’aretz ging vandaag in op de huidige crisis tussen Israel en de VS. De schrijvers trokken de conclusie dat de Amerikaanse overreactie op het bouwplan in Ramat Shlomo het bloed is dat de Palestijnen nu ruiken. Het kan geen toeval zijn dat alle hekken in de Palestijnse ophitsingcampagne wegvielen precies op het moment dat de Amerikanen deze zaak bewust opbliezen.
 
In feite wordt nu opnieuw bewezen dat intifada's geen spontane volksopstanden zijn maar uitgekiende strategieën.
Opvallend is dat er nu sprake is van het soort geweld dat we in de eerste intifada zagen en niet bij de tweede. Dat is consistent met de visie van Fayad en Abbas over het soort geweld dat de Palestijnen tegen Israel zouden moeten gebruiken. Zelfmoordaanslagen zijn tot dusver gelukkig niet gemeld.
De rellen laatst in Hebron waren bijvoorbeeld 100 % het gevolg van een PA strategie. PA minister Saeb Arekat gaf feitelijk het startsein toen hij de opname van de graftombes van de Joodse aartsvaders en moeders in een Israëlische monumentenlijst als "provocaties tegen Palestijnse heilige plaatsen" bestempelde. Palestijnen in Hebron vertelden dat jongeren betaald werden om op bepaalde tijden te keer te gaan tegen het Israëlische leger in de H2 zone (Israelisch gebied) in Hebron.
De huidige rellen in Jeruzalem en omgeving zijn mede door het Hamas leiderschap in Damascus verordonneerd.
 
De publicatie van het bouwplan in wijk Ramat Shlomo is waarschijnlijk onderdeel van een plot. Het is echter nog niet duidelijk is wie er achter dat plot zit. Duidelijk lijkt dat Netanyahoe de dader niet is. Eli Shai de Shas minister van binnenlandse zaken wordt algemeen als de dader gezien. Een motief had hij zeker, hij is tegen iedere inmenging in Jeruzalem van buitenaf en ziet niets in onderhandelingen over deling van de stad. Hij ontkent echter achter de onthulling te zitten.
Het zou echter goed kunnen dat een nog onbekende derde partij simpel naar de agenda van de bouwplanning commissie in Jeruzalem heeft gekeken en de media inlichtte. Deze commissie komt frequent bijeen om allerlei bouwplannen te bespreken, waaronder ook de bouw voor de Palestijnen in Jeruzalem Oost. De commissie valt onder de gemeente Jeruzalem en heeft geen directe hotline naar de premier of de minister van BZ.
Een afschrift van de agenda van de vergadering was te zien bij Mabat op Channel 1 van de Israëlische TV, daaruit bleek dat Ramat Shlomo geen ingevoegd punt was maar een soort hamerstuk op de agenda. Uitbreidingsplannen zoals die in Ramat Shlomo zijn een routine aangelegenheid in Jeruzalem, waar een nijpend tekort aan woonruimte is.
 
Of de plotter zijn doel heeft bereikt valt nog maar te bezien. Als zijn doel was om de Israëlische regering internationaal schade toe te brengen, dan is dat gelukt. Als het doel was om de Israëlische bevolking tegen Netanyahoe - die onverwacht populair is- op te zetten dan is dat niet gelukt. Door de Amerikaanse overreactie lijkt er een effect te zijn ontstaan dat in Israel welbekend is in tijden van crisis. De bevolking zet de onderlinge geschillen opzij en gaat achter de regering staan.
 
De Amerikaanse reactie doet sterk denken aan de man die onverwacht de stok kreeg om de hond mee te slaan. De politiek van Obama ten opzichte van het Midden Oosten wordt in Israel nauwelijks begrepen. Er is vanaf het begin met scepsis en vrees gekeken naar de initiatieven van Obama ten aan zien van Iran en het Arabisch Israëlische conflict.
De druk die vrijwel eenzijdig op Israel werd geplaatst door Obama zou nu in plaats van een vredesproces een nieuwe ronde van oorlog op kunnen gaan leveren tussen Israel en de Palestijnen.
 
De Palestijnen hebben de nieuwe Amerikaanse politiek vanaf het begin gezien als een middel om niet verder met Israel te onderhandelen. De voorwaarden die zij stelden aan het hervatten van onderhandelingen hadden direct te maken met de Amerikaanse eisen aan Israel. Sindsdien zijn er aanwijzingen genoeg die er op duiden dat men in het geheel niet meer geïnteresseerd is in onderhandelingen. De recente pogingen om een Intifada te initiëren onder de Palestijnse bevolking duren al zolang er sprake is van de "indirecte onderhandelingen" die Mitchell deze week zou moeten hebben opgestart en het corruptieschandaal in de PA dat door Fahmi Shabaneh werd onthuld vorige maand.
http://www.israelfacts.eu/over-ons/corruptie-schandaal-rond-palestijnse-autoriteit/index.html#6753449d1c0bdf504
De mythes die daarbij worden verspreid nemen sinds vorige week absurde vormen aan. De eeuwenoude Hurva synagoge die is herbouwd na de verwoesting door Jordanië in 1948 werd door oud-premier Aboe Alla gisteren een bedreiging voor El Aksa genoemd. De koepel van de Hurva zou groter zijn dan die van de moskee, beweerde hij met een stalen gezicht.
Het is een raadsel hoe een synagoge die in het midden van de oudste wijk van Jeruzalem staat (Joodse wijk) een bedreiging kan zijn voor een moskee een kilometer verderop. Maar de massa's trokken al op richting Jeruzalem.
Nu al is duidelijk dat de houding van de Amerikanen in de Ramat Shlomo crisis het Midden Oosten dichter bij een explosie heeft gebracht. Het bloed dat de Palestijnen nu ruiken vindt zijn oorsprong in Iran, Syrië en Libanon. De geluiden die de laatste tijd uit dat kamp komen deden al vermoeden dat er iets werd voorgekookt.
 
De Iraanse regering heeft eerder op cruciale momenten in de nucleaire crisis de aandacht weten te verplaatsen naar Israel. De Libanon 2 oorlog werd door Hizbollah begonnen op het moment dat de G 9 zou praten over sancties tegen Iran. Hamas escaleerde het zuidelijke front op het moment dat Bush in de laatste maanden van zijn presidentschap was aangekomen, het gevolg was de Gaza oorlog.  Beide organisaties krijgen hun geld, wapens en orders uit Iran
Het zou daarom niet verbazen als ooit wordt uitgevonden dat Iran de stuwende kracht achter het Ramat Shlomo drama in Israel was.
 
Het wordt tijd dat men in Washington gaat inzien dat het welzijn van de Amerikaanse soldaten in Irak en Afghanistan niet in gevaar wordt gebracht door 1300 nieuwe huizen in Ramat Shlomo. Het echte gevaar komt uit Teheran en wordt versterkt door de verkeerde perceptie die de Amerikaanse regering heeft over het Midden Oosten.




Printerversie