U bevindt zich hier: Landelijke bladen Volkskrant  
 VOLKSKRANT
Artikelen in de Volkskrant
 LANDELIJKE BLADEN
Volkskrant
NRC
Telegraaf
Trouw
Parool
AD
Nederlands Dagblad
Reformatorisch Dagblad

VOLKSKRANT
 

KLIK HIER OM NAAR DE ARTIKELEN TE GAAN.


 

Telegraaf

KLIK HIER OM NAAR DE ARTIKELEN TE GAAN.


 
 




 
 




 
 




 

DE APARTHEIDDISCUSSIE en TISHA B'AV
Op de Volkskrant webpagina kwamen bijna 400 reacties binnen in de discussie over "Apartheid" in Israel, naar aanleiding van een artikel van Ratna Pelle en de reactie daarop van J.Hamburger van Een ander Joods geluid
Het twee deel van de onderstaande brief aan dat Forum ,is oorspronkelijk ingestuurd als bijdrage aan die discussie voor de Forumpagina in de Volkskrant.
Werd niet geplaatst door de Volkskrant, en daarom plaatste ik het in ietwat gewijzigde vorm en met toevoeging van een Tisha B'AV inleiding, op de reactierubriek op de Forumpagina internet van de Volkskrant
Zie hieronder :


Op dit forum zijn bijna 400 reacties binnengekomen op een artikel van Dhr Hamburger van EAJG, dat is op zich veelzeggend . Op geen ander opinieartikel op de Volkskrantwebsite kwam ook maar bij benadering een dergelijke hoeveelheid reacties binnen.
Het zegt iets over de obsessie waardoor velen bevangen zijn als het om Israel gaat.
Dit is een goede dag om dit te belichten, want het is niets nieuws.
Deze dag ,op de Joodse kalender de 9e van de maand AV, is de nationale rampdag in de Joodse geschiedenis.
Op deze dag voltrokken zich rampen die de loop van de geschiedenis veranderden (en niet alleen de Joodse).
De meest bekende voorbeelden van deze rampen zijn: de verwoesting van de eerste en tweede tempel in Jeruzalem (9eAV beiden!!), de val van Beitar in de opstand tegen de Romeinen 70 jaar later (en dat was de aanzet tot de poging tot vernietiging van het Jodendom door de Romeinen), de expulsie van de Joodse gemeenschappen in Engeland en Spanje (ook op 9e AV).
De uitbraak van de eerste wereldoorlog (9e AV), het definitieve besluit tot de vernieting van de Joden dmv vergassing (9e AV),
het in gebruiknemen van de Gaskamers in Auschwitz ook op 9e AV. En recentelijk de vernietiging van de Joodse gemeenschap in Gaza ( die daar al lang voor 1948 bestond en door de regering Sharon oorspronkelijk werd bepaald op 9 AV ,maar toen men geattendeerd werd door derden op de Hebreeuwse kalender, werd het een dag uitgesteld.) een gebeurtenis die direct leidde tot de huidige chaos waarbij er twee Palestijnse authoriteiten zijn en die Israel intern en extern in een crisis heeft gestort.
Dit is de Joodse 11-9, de negende dag van de elfde maand. Opmerkelijk niet ? de Joden hadden altijd al hun 11-9 ,want zo lees je het in het Hebreeuws.
En de oorsprong van deze rampdag is te vinden in de Thora want ook de dag waarop Israel werd veroordeeld tot 40 jaar woestijn i.p.v. een directie ingang tot het land Israel wegens eigen falen,..............juist 9 AV !

Uit deze inleiding is de konklusie te trekken dat de Joden in alle tijdvakken in de Wereldgeschiedenis met krachten te maken hadden die gedreven werden door een drang om een einde te maken aan het Jodendom en/of Israel.
Vandaag de dag is er niets veranderd, er zijn sinds het bestaan van de moderne staat Israel voortdurend krachten aan het werk die het bestaan van deze staat proberen te ondermijnen, en ze zijn een heel eind gekomen.
In landen die ogenschijnlijk niets te maken hebben met Israel en haar problemen, zitten mensen tot diep in de nacht achter hun computers om de"wereld" te wijzen op vele zonden van de Joodse staat.
Zelfs sommige Joden die in die landen wonen en vooral burger willen zijn van dat land , zijn hun eigen geschiedenis vergeten en zijn ook op zoek naar argumenten waarmee ze kunnen" bewijzen" dat Israel een "foute staat" is , die niets met hun joods zijn van doen heeft.
De laatste "vondst" in deze lange campagne is "Apartheid", niet gehinderd door de feiten worden de wildste beschuldigingen geuit en zal bewezen worden dat Israel een illegale racistische, repressieve ,zelfs fascistische staat zou zijn.
Ook dit is in de Joodse geschiedenis een terugkerend fenomeen, Goebels zei ooit" al is de leugen nog zo groot ,als je hem maar vaak genoeg herhaalt valt de massa er uiteindelijk toch voor"
Daarom vanuit Israel een insiders bijdrage aan deze droevige discussie, het artikel hieronder was oorspronkelijk bedoeld voor de Forum pagina als reaktie op Hamburger's artikel, maar ook de Volkskrant wil klaarblijkelijk ook maar een kant van het verhaal zien.
Bij deze plaats ik het dan maar hier:
Apartheid


Apartheid is een systeem van rassenscheiding bij wet geregeld. In Zuid Afrika had de minderheid (170.000) alle rechten behorend bij een democratie, en de grote meerderheid (40.000.000) gebrek aan vele rechten, behorend bij een fascistische dictatuur. Deze meerderheid werd haast iedere menselijkheid onthouden, beroofd van ieder waardigheid en behandeld als oud-vuil. Dat hele systeem lag verankerd in een geheel van apartheidswetten.



De staat Israël garandeert gelijke rechten voor iedere inwoner. Burgers(inlcusief Arabische) genieten de zelfde sociale voorzieningen volgens de zelfde sociale wetten, Ze hebben recht op gratis onderwijs, dezelfde gezondheidszorg, stemrecht voor iedere burger, godsdienstvrijheid, etc., etc.

Arabieren in Israël gaven in een recent onderzoek aan tevreden te zijn met hun leven in de staat Israël (meerderheid van 72%)

zie hier een voorbeeld van een tevreden Bedoeien op video http://www.youtube.com:80/watch?v=QT1tcCrS_L8


Arabieren in Israël hebben evenredige vertegenwoordiging in het parlement. Er zijn Arabische partijen, en in de meeste andere politieke partijen zitten Arabische parlementsleden.

Arabieren in Jeruzalem hebben een kwart van de banen bij de gemeente Jeruzalem.

Ze hebben het beheer over de Tempelberg, waar de WAKF verantwoordelijk is voor de orde.

Arabieren kunnen vanuit Oost-Jeruzalem vrij naar West-Jeruzalem. (Een bewijs daarvoor is dat de drie laatste aanslagen in West-Jeruzalem allen probleemloos door Arabieren uit Oost-Jeruzalem gepleegd werden.)



In alle ziekenhuizen in Israël werken Arabieren en Joden, artsen en verplegers samen aan het herstel van de Arabische en Joodse patiënten.

In Talpiot, het grootste industriegebied in Jeruzalem, werken op tal van plaatsen Joden en Arabieren samen in een zaak, soms al decennia op dezelfde werkplek.

Huwelijken en relaties zijn een zaak van de individuële burger. Dus als een Jood wil trouwen met een Arabier is dat zijn recht en andersom ook.

Op de Hebreeuwse Universiteit leren Joodse en Arabische studenten samen. Zelfs al wordt er een Al-Kaida cel opgerold door de Politie, de studies gaan gewoon door.



Nu de onbekende beperkingen voor de Joden in Israël :

· Joden kunnen niet bidden op de Tempelberg ; hun heilige der heiligen. Alleen Moslims mogen daar bidden sinds mensenheugenis.

· Joden kunnen geen spade in de grond steken van de zelfde berg zonder toestemming van de Wakf.

· Joden mogen van het Israëlische leger niet Palestijnse steden als Ramallah, Nablus, Jenin en heel Gaza binnen. (op straffe van arrestatie). Joden die dat toch deden kwamen soms niet meer terug behalve dan in een bodybag.

· Joden kunnen niet in een eventuele toekomstige Palestijnse staat blijven wonen (zie Gaza).

· Joden kunnen officiël naar twee landen in het Midden-Oosten (Jordanië en Egypte, hoewel in praktijk Egypte wegens terroristische activiteit een reisverbod heeft en Joden voor de Jordaanse wet niet in Jordanië mogen overnachten).

· Joden kunnen meestal niet buiten een dorp op het platte land gaan wonen. Daarom wonen ze meestal in met prikkeldraad omgeven kibboetsim en moshavim.

· Joden staan in dezelfde rij met Arabieren bij controlestations op de groene lijn, bij banken, theaters, winkelcentra etc. voor de noodzakelijke veiligheidscontrole.

· Joden in tal van plaatsen wonen en reizen (vaak in gepantserde bussen !) onder constante bedreiging van aanslagen.

· Joden bouwen hun huizen met een bomvrije schuilkelder of veiligheidskamer in het huis.

· Joden moesten een afzichtelijk hek, dat op sommige plaatsen een muur is, bouwen in het land, om de vloed van zelfmoordaanslagen te stoppen in hun woonplaatsen.

· Joden moeten accepteren dat hun staat als een paria wordt behandeld, niet alleen door Arabieren maar ook door tal van organisaties in de "vrije wereld."

· Joden mogen in de met Palestijnen gedeelde stad Hebron, slechts 6 % van het totale oppervlak van de stad betreden. Hun tweede heiligdom de begraafplaats van de aartsvaderen is maar voor minder dan 1/4 toegankelijk (vanwege de Moslim aanwezigheid daar).

De PA ondertekende in 1997 het Hebron akkoord dat de status van de Palestijnse en Joodse gemeenschappen in de stad regelde, de PA erkende daarmee de Joodse rechten in Hebron.
Enige onbekende feiten over de Palestijnen in relatie tot de Joden. ( deze feiten zijn eventueel te staven met bewijzen, namen en telefoonnummers)

Palestijnen rijden integenstelling tot alle berichten over dit onderwerp, niet op zgn. Apartheidswegen. Ze delen de wegen in de WestBank met de Israëli’s. In Westbank Zuid zijn alle (N.B.) controleposten van het leger op doorgaande wegen verdwenen en kan iedereen zonder deze controleposten rijden van punt A, naar B

Palestijnen die naar andere Arabische landen willen reizen kunnen dat via Israël doen, mits ze geen dossier hebben met een terroristisch verleden en met de noodzakelijke documenten.



Palestijnen uit Hebron werken in de gehele Westbank Zuid, in Joodse nederzettingen en met Joden op sommige plaatsen (o.a. Gush Etzion). Palestijnen uit Hebron konden zelfs tijdens de laatste intifada hun werk daar blijven verrichten.

Een Palestijnse aannemer uit Hebron werkt al 15 jaar, zonder onderbreking in de Gush Etzion nederzetting Efrat, zijn cliënten zijn allemaal Joods.

Een garagebedrijf in dezelfde streek waar 10 joden met 10 Arabieren uit Hebron samenwerken, (al bijna vijftien jaar zonder enige onderbreking) hield twee weken geleden een gezamenlijke barbeque.

Palestijnen die ondernemend zijn bouwden de laatste paar jaar bloeiende bedrijven op, waar de klanten ook Joods zijn. Deze Palestijnen rijden meestal in dure auto's en wonen in villa-achtige huizen in buitenwijken van hun dorpen en steden.



Een Betonfabriek waarvan de eigenaar Saeb Arekat (chef onderhandelaar PA) is, leverde grotendeels het beton van de muursegmenten van het veiligheidshek dat Israel bouwt.

Een Palestijnse ondernemer uit El Khader bij Bethlehem bouwde een succesvolle handel in bouwmaterialen vlakbij een Joodse nederzetting en levert hoofdzakelijk aan de Joden daar, en deed dat ook tijdens de laatste intifada. Dezelfde Palestijnse ondernemer hielp een Joodse vriend illegaal Bethlehem binnen te komen, omdat die vriend zijn voormalige Arabische bazen wilde bezoeken tijdens de laatste intifada.



Een Palestijnse baby uit Hebron met een hartdefect werd naar het Hadassa ziekenhuis vervoerd voor een spoedoperatie op vrijwel hetzelfde moment dat een Joodse baby in Hebron door haar hoofd werd geschoten door een Palestijnse scherpschutter.

Een Palestijn die een Joodse vriend van me neerstak op een bushalte op de weg Jeruzalem -Hebron en door een soldaat werd neergeschoten werd samen met zijn slachtoffer op de intensivecare van Hadassa ziekenhuis verzorgd, naast het afgeschermde bed van de toenmalige Premier van Israël, die in coma lag (Jaarlijks worden duizenden Palestijnen in Israelische ziekenhuizen behandeld, ook uit Gaza)



Is de situatie van de Palestijnen optimaal ? Zeker niet ! Wie is daar voor verantwoordelijk ? Dat hangt af aan wie je die vraag stelt.

Feit is dat de Palestijnen zelf meer kansen op een andere, betere situatie hebben laten lopen dan goed voor hen was. Palestijnen die ik die vraag stelde, wezen niet eenzijdig naar Israël ,maar voornamelijk naar hun eigen leiders zoals Saeb Arakat die hierboven werd genoemd.



Is dit het beeld van een Apartheidsstaat?



Ik hoop dat van nu af aan de rede en de nuance terug zullen keren in het debat over de staat Israël, waar net als in alle andere landen van de wereld de maatschappij verre van perfect is.

Waar grote problemen zijn geweest vanaf de eerste dag dat de staat bestaat, maar waar ondanks alles de meerderheid van de mensen, Jood of Arabier, een menswaardig leven probeert te leiden.

Waar sinds 1991 diverse riskante pogingen zijn ondernomen om af te komen van de ongewenste situatie van het bestuur van een ander volk op de Westoever en Gaza.

Waar terreur en oorlog een afgrijselijk spoor heeft getrokken door de maatschappij, en waar daardoor veiligheid een obsessie is geworden.

En waar voornamelijk mensen naartoe emigreerden die op zoek waren naar een leven zonder repressie en onderdrukking, na eeuwenlange vervolgingen in de landen van hun herkomst in Europa en de Arabische wereld.

Waar de afgelopen 4 jaar 10.000 Afrikaanse vluchtelingen met gevaar voor eigen leven (Egypte schiet hen zonder pardon dood) aankwamen om ook een leven zonder repressie en onderdrukking te beginnen.



Yochanan Visser Israel



 



 
Reaktie IF op dit volkskrantartikel  
Geachte Redactie,
 
Alex Burghoorn moet zijn artikel over het incident dat plaatsvond bij Asael afgelopen zaterdag ,in een kantoortje van het Volkskrantkantoor hebben geschreven, hij was zeker niet ter plekke, noch heeft hij de moeite genomen  om het gehele verhaal te onderzoeken ,hetgeen toch verwacht mag worden van een journalist van een serieuze krant.
 
Even wat feiten:
1)Camerawerk  door Palestijnen in de gebieden zou door journalisten niet op voorhand overgenomen moeten worden na het schandaal rond France 2 en de Mohammed Al Durazaak, waarbij een Franse rechtbank oordeelde dat de beelden zoals die door France 2 waren uitgezonden over de vermeende moord op Mohammed Al Dura door een Palestijnse cameraman, naar alle waarschijnlijkheid een "hoax" waren
2) in het  Volkskrantbericht staat dat op zaterdag j.l. dit incident plaatsvond, en dat de joodse inwoners van Asael de velden van  Palestijnen in brand hadden gestoken, nu is op de beelden ook te zien dat het religieuze joden zijn die daar wonen, het was Shabbath en traditiegetrouw dragen vele joden dan witte kleding en keppeltjes.
Het is uitgesloten dat een religieuze jood op Shabbath vuur maakt, omdat van alle verboden aktiviteiten op Shabbath het maken van vuur de belangrijkste is
3) Dit vastgesteld hebbend is het aannemelijker dat het de Palestijnen waren die de velden van joden in Asael in brand staken, en inderdaad is er een officiele klacht ingediend door het hoofd van de gemeente Zuid Hebron Tsviki Bar Chai bij de authoriteiten over brandstichting op shabbath j.l. van drie are joodse akkers bij Asael.
4) dit was niet de eerste keer dat een dergelijk incident plaatsvond op Shabbath ,in het recente verleden zijn diverse incidenten geregistreerd,ook op camera door persvertegenwoordigers,waarbij ultra linkse aktivisten die naar het gebied waren afgereisd voor amok zorgden,door soldaten en plaatselijke joodse bewoners te provoceren en Palestijnen op  te  jutten deel te nemen aan hun akties. 
Ook bij die incidenten werd de Shabbath welbewust uitgekozen voor het stichten van brand bij de nederzettingen of het stenigen van joodse bewoners.
5) U schrijft Asael is een illegale buitenpost, Asael werd met overheidssteun zeven jaar geleden, dus met behulp van het Israelische ministerie van huisvesting gesticht, zelfs Vrede Nu ,op haar website ,erkend dat het geen illegale buitenpost is, en in dit verband haalt uw verslaggever nog wat andere zaken door elkaar.
De term illegaal wanneer die gebezigd wordt i.v.m. buitenposten slaat op de Israelische wet, er bestaat geen internationale wet op dit gebied, het internationale recht waar uw verslaggever aan   refereert ,moet de vierde geneefse conventie zijn, en wanneer u die goed bestudeert dan zult u tot de konklusie komen dat die niet van toepassing is op de in 1967 door   Israel   veroverde gebieden, waarom ? omdat Jordanie niet kon worden aangemerkt als de soevereine eigenaar van deze gebieden, omdat Jordanie deze gebieden illegaal bezet hield na 1948
 
Ik stel voor dat uw verslaggever over dat laatste zijn volgende artikel schrijft,
 
hoogachtend          Yochanan Visser    Israel



 


Apartheidsvergelijking


In de Volkskrant is de laatste tijd veel aandacht besteed aan de vergelijking tussen het Israëlisch-Palestijns conflict en Zuid-Afrika onder het apartheidsregime. Vorige week bezocht een Zuid-Afrikaanse delegatie Israël en de bezette gebieden, en afgelopen zaterdag betoogde Maxime Verhagen wat Israël en de Palestijnen van Nelson Mandela kunnen leren.

De vreedzame overgang in Zuid-Afrika van het blanke apartheidregime naar een democratie waarin de zwarte meerderheid domineert, wordt veelal gezien als model voor andere conflicten, met name dat tussen Israël en de Palestijnen. De persoon en grandeur van Mandela speelt in de Zuid-Afrikaanse successtory, zoals Verhagen ook opmerkt, een grote rol. In ieder conflict is het noodzakelijk compromissen te sluiten, en elkaar zaken te kunnen vergeven. Maar daar houden de overeenkomsten wel zo ongeveer op. De vergelijking van Israël met het apartheidsregime, zoals die veelvuldig door Palestijnen en hun sympathisanten wordt gemaakt, gaat op vele punten mank.

Vaak wordt de situatie in Hebron, waar het conflict op zijn hevigst is, als voorbeeld gebruikt van 'Israëlische apartheid', zoals ook voornoemde Zuid-Afrikaanse delegatie deed.

In Hebron leven 500 kolonisten temidden van 150.000 Palestijnen, die door de kolonisten geregeld zouden worden bedreigd en aangevallen en vanwege hun aanwezigheid vaak hun huizen niet uit mogen, om het minste of geringste kunnen worden opgepakt en slechts onder begeleiding naar hun landbouwgrond kunnen. Wat we niet te horen of te zien krijgen, is de mate waarin de kolonisten zich ook bedreigd voelen, en niet zonder reden. Op de enige weg die de historische Joodse wijk met de heilige plaatsen en de Joodse nederzetting buiten de stad verbindt worden geregeld Joden aangevallen. Ook worden hun landbouwgronden geregeld in brand gestoken en op de wegen rond Hebron zijn al meerdere kolonisten doodgeschoten. Overigens mogen de kolonisten niet buiten de 3% van de stad komen die Joods is, en de zogenaamde Machpela (de plaats met de graven van de aartsvaders) is het hele jaar door toegankelijk voor moslims, maar alleen op speciale feestdagen voor de Joden.

Er is hier niet zozeer sprake van een op apartheid lijkende situatie, maar van een conflict van twee volken om het land. Het gaat niet om ras, maar om land en religie. In Hebron laat die strijd zich van zijn lelijkste kant zien. Waarom gaan die Joden daar niet weg, vragen velen zich af. Het zou vanuit pragmatisch oogpunt wellicht verstandig zijn, maar gebrek aan pragmatisme is zeker niet iets typisch Israëlisch. De Joden zijn Hebron niet komen koloniseren zoals de blanken in Zuid-Afrika, maar woonden er eeuwenlang tussen de Arabieren, en bezochten er hun heilige plaatsen die nog uit het Bijbelse Israël stammen. Groepen Arabieren die waren opgehitst door de extremistische groot-moefti Haj Amin Al Husseini, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Joegoslavië een SS troepenmacht van moslims opzette, vermoordden en verdreven de Joodse bevolking van Hebron tijdens bloedige rellen in 1929.

De voornaamste reden voor veel maatregelen die door Palestijnen en hun sympathisanten als apartheid worden aangeduid, zoals checkpoints en de afscheidingsbarrière en wegen die voor Palestijnen  afgesloten zijn, is geen rassenscheiding of de theorie dat Joden superieur zouden zijn, maar veiligheid. Ten eerste is er in Israël geen enkele vorm van rassenscheiding, en zitten er Arabieren in het parlement, zijn rechter in het hooggerechtshof en hebben dezelfde burgerrechten. Zij bezoeken dezelfde universiteiten en ziekenhuizen en kunnen discriminatie - die zeker voorkomt - net als in andere Westerse landen aanklagen bij de rechtbank. Zij hebben in Israël meer rechten dan in de meeste Arabische landen. Ten tweede dateren die maatregelen in de bezette gebieden uit op zijn vroegst de periode van de Eerste Intifadah, en voor het merendeel uit de Tweede, en waren zij een directe reactie op de vele aanslagen en ander Palestijns geweld. Ook nu worden er nog wekelijks aanslagen verijdeld door het Israëlische leger en de veiligheidsdiensten.

Het woord apartheid heeft een heel beladen betekenis. Een apartheidsstaat heeft geen legitimiteit, zij verdient het door de internationale gemeenschap te worden geboycot. Dat is ook precies wat degenen die Israël dit label opplakken beogen: Israëls bestaansrecht ontkennen door het neer te zetten als de laatste koloniale staat, gesticht door Europese Joden op andermans land.

Natuurlijk zijn er parallellen tussen Israël en Zuid-Afrika. Er zijn ook parallellen tussen bijvoorbeeld Syrië en Zuid-Afrika, India en Zuid-Afrika en China en Zuid-Afrika. Moeten we deze landen dan ook maar apartheidsstaten gaan noemen? Bezoeken de Zuid-Afrikanen volgend jaar India om de Dalit (kastelozen) een hart onder de riem te steken, China om het voor de Tibetanen op te nemen of Syrië om de Koerden te steunen? Deze volken lijden minstens zo erg als de Palestijnen, zijn zelf een stuk minder agressief tegen de staat waaronder zij leven, en krijgen een fractie van de aandacht die de Palestijnen ten deel valt.

Het feit dat Israël, van alle landen, als enige zo dikwijls het apartheidslabel krijgt opgeplakt zegt meer over de intenties van Israëls tegenstanders dan over het land zelf.

Ieder volk dat naar onafhankelijkheid streeft, naar gelijke rechten en naar vrede, kan van Mandela leren. In plaats van mensen als kindermoordenaar Samir Kuntar als held te vereren, Palestijnse kinderen bij te brengen dat de Zionisten achter de holocaust zaten om zo van de zwakke Joden af te komen, Israël te beschuldigen van medische experimenten op Palestijnse gevangenen, en op te roepen tot het doden van zoveel mogelijk Joden, zouden Hamas en Fatah hun volk beter kunnen voorbereiden op een compromis en verzoening met Israël.

Ratna Pelle



Palestijnen martelen mede-Palestijnen

Palestijnen martelen mede-Palestijnen
ACHTERGROND, Van onze correspondent Alex Burghoorn
gepubliceerd op 29 juli 2008 00:00, bijgewerkt op 18:46
JERUZALEM - Zo’n 20 tot 30 procent van de duizend Palestijnse arrestanten blijkt te zijn gemarteld.Somber beeld van juristen.
JERUZALEM Het toch al onrustbarende Palestijnse mensenrechtenrapport ‘Elkaar martelen – Het wijd verbreide gebruik van willekeurige opsluiting en marteling in de Palestijnse gebieden’ was maandag in zeker zin al achterhaald bij verschijning. Door de enige hoopvolle conclusie kon meteen een streep worden gezet.
‘Het aantal arrestaties en gevallen van willekeurige opsluiting op de Westoever en in de Gazastrook is de laatste drie maanden scherp gedaald’, schrijft Al Haq, het oudste en gerenommeerdste Palestijnse juristencollectief.
Maar juist de laatste dagen zijn de arrestatiegolven in de twee Palestijnse enclaves weer over elkaar heen gebuiteld: het Hamas-bestuur heeft in de Gazastrook 200 Fatah-aanhangers opgepakt, en het Fatah-bestuur heeft op de Westoever 90 Hamas-aanhangers aangehouden .
Het versterkt alleen maar het sombere beeld dat het rapport schetst van het Palestijnse leven. De kloof tussen de Westoever en Gaza mag diep zijn – enerzijds boycotten Israël en de internationale gemeenschap Hamas en gaan de grenzen van Gaza alleen mondjesmaat open; anderzijds praat Israël met president Mahmoud Abbas van Fatah over vrede en steunt de internationale gemeenschap het Westoever-bestuur met honderden miljoenen - in één opzicht is de toestand gelijk, schrijft Al Haq.
Beide partijen hebben grofweg duizend politiek gemotiveerde arrestaties sinds de machtsovername door Hamas in juni 2007. Van de arrestanten is 20 tot 30 procent gemarteld, schatte maandag Al Haq-directeur Shawan Jabarin in Ramallah. In Gaza zijn drie gevangenen overleden in de gevangenis, op de Westoever is een dode gevallen in gevangenschap.
Het beeld van Palestijnen die andere Palestijnen martelen, terwijl zij allemaal onderworpen zijn aan de Israëlische bezetting, illustreert de diepe crisis waarin de Palestijnse samenleving verkeert. De Gazaanse psychiater Eyad Serraj typeert het als ‘zelfverminking’.
De vraag waar ze mee worstelen is of ze Israël moeten erkennen of niet – Fatah zegt ja, Hamas zegt nee. De jarenlange verdeeldheid daarover is verder aangewakkerd door de boycotpolitiek die Israël en de internationale gemeenschap voeren sinds de Hamas-overwinning van januari 2006.
De uitkomst van het onderzoek van Al Haq komt in grote lijnen overeen met die van een soortgelijk onderzoek van Human Rights Watch (HRW) dat woensdag verschijnt. ‘Het martelen is sterk toegenomen’, zei Fred Abrahams, HRW-onderzoeker, maandag in Jeruzalem. Hij wees er ook op dat de veiligheidstroepen van Abbas op de Westoever financieel worden gesteund door Europese landen - waaronder Nederland - en hij bepleit die steun afhankelijk te maken van het naleven van de mensenrechten. Voor zijn onderzoek heeft Al Haq 150 getuigenissen onder ede afgenomen van arrestanten. De vormen van marteling, mishandeling en vernedering varieerden van slaan en schoppen, afranselingen met de zweep, en het vastbinden in de ‘shabeh’-houding: het voor langere tijd met handen en voeten vastgebonden zitten aan een wankele, voorover hangende stoel.
De martelingen doen denken aan de behandeling die Hamas-leden in de jaren negentig ten deel vielen bij de Palestijnse veiligheidsdienst. De herinnering aan die vernedering is in Hamas-kringen altijd levend gehouden.
Bron: Volkskrant


Palestijnen die andere Palestijnen martelen

Geachte Redactie,
 
De Volkskrant berichtte over het martelen van Palestijnen door mede-Palestijnen. (Volkskrant 29-8-2008)
Op zoek naar de mogelijke oorzaak van dit verschijnsel schrijft u het volgende:
 
Het beeld van Palestijnen die andere Palestijnen martelen, terwijl zij allemaal onderworpen zijn aan de Israëlische bezetting, illustreert de diepe crisis waarin de Palestijnse samenleving verkeert. De Gazaanse psychiater Eyad Serraj typeert het als ‘zelfverminking’.
 
Auto-mutilatie of zelfverminking komt voor bij mensen die een onverwerkt lijden hebben. In dezelfde alinea wordt de "Israelische bezetting " weer eens opgevoerd als argument voor de crisis binnen de Palestijnse samenleving. Dus Palestijns martelen is auto-mutilatie veroorzaakt door het lijden onder de Israelische "bezetting"?
 
De Palestijnense martelingen komen het meest voor in Gaza, en zijn toegenomen sinds Israel de bezetting daar beeindigde. Medio juni vorig jaar werden in een week 118 Palestijnen vermoord en 550 Palestijnen gewond in Gaza alleen, door mede-Palestijnen!
 
Daaruit volgt over de schendingen van Palestijnse mensenrechten dat zodra Palestijnen autonomie kregen en zelf verantwoordelijk werden voor orde en recht, het aantal moorden toenam, vervolging of doden van minderheden toenam, kinderen in nog groter getale werden voorbereid op de Jihad en nog meer mensen willekeurig werden opgesloten en - gemarteld.
 
Om dan dat martelen te benoemen als "elkaar martelen" en om dit intra-Palestijnse geweld zelfverminking te noemen zijn vondsten waar nog menig reclamebureau een puntje aan kan zuigen.
 
 
Yochanan Visser         Israel
 


Wantoestanden Palestijnse Maatschappij


http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article1049819.ece/Palestijnen_martelen_mede-Palestijnen
Geachte redactie,


Het artikel "Palestijnen martelen mede-Palestijnen" (Volkskrant 29-8-2008) is van een ietwat merkwaardig karakter. Aan de ene kant lijkt het alsof een aantal Palestijnen de hand in eigen boezen steken. Aan de andere kant wordt dan toch weer geopperd dat dit interne geweld een uitvloeisel zou zijn van de Israëlische onderdrukking - hoewel dit soort geweld juist opkomt als er een wapenstilstand met Israël is.

Nog opvallender is echter dat de onthullende rapportering toch weer eerder een verhulling is van wat er echt gebeurt aan misstanden in de Palestijnse gebieden onder gematigd zelfbestuur. Zo wordt geclaimd dat er vier Palestijnen in gevangenschap zijn overleden – gesuggereerd wordt door uit de hand gelopen martelingen. In feite zijn tientallen Palestijnen vermoord in detentie, soms zelfs vermoord in de rechtszaal terwijl ze terecht stonden.Termen als zelfverminking en "elkaar martelen" zijn dan toch echt een publiciteitsstunt. "Agent, mijn beurt, geef me de zweep." Zo gaat het daar toch echt niet.

Laten we ten slotte, voor wie een completer beeld van de wantoestanden wil, eens opsommen hoe een goeie maatschappij er uit zou moeten zien. We hebben het niet eens over een ideale wereld – slechts in hoeverre de meest humane samenleving gevorderd is. Laten we de goede punten nummeren. Daarna kunnen we eens kijken hoe de situatie in Gaza is wat die punten betreft.

We zouden het toch ieder gunnen, te leven in een maatschappij waar (1) persvrijheid heerst, (2) democratie bedreven kan worden en er (3) vrije verkiezingen en (4) vrij stemmen zijn en waar (5) niemand bang hoeft te zijn om hardop te zeggen wat ie denkt, verankert in (6) een grondwet. Uitwisseling van denkbeelden en informatie zijn bereikbaar voor elk, via de (7) media, het (8) Internet en (9) persoonlijke correspondentie en er is vrijheid tot uitoefening van (10) beroep en (11) godsdienst naar ieders zin. (12) Belediging en (13) laster zijn echter strafbaar en oproepen tot (14) haat en (15) geweld worden afgestraft zodat niemand geïntimideerd of gestigmatiseerd door het leven hoeft te gaan. (16) Privacy word gegarandeerd en (17) individualiteit gewaardeerd en gehonoreerd. (18) Discriminatie en onredelijke achterstelling zijn ook strafbaar en ieder wordt beschermd tegen andermans willekeur en is (19) gelijk voor de wet. Alle graderingen van (20) gezondheidszorg en (21) onderwijs staan open voor iedereen en niet alleen voor de rijksten, waar gevochten wordt voor (22) gezondheid en het (23) leven van elk en niemand wordt (24) opgeofferd voor welke ideologie ook.

Nooit bang te hoeven zijn van een (24) klop op de deur, want een politie houdt (25) misdadigers in bedwang en er zijn geen (26) milities die je van huis halen of je familie uitmoorden. Waar verschil is (27) tussen mijn en dijn en waar financiële conflicten besloten worden door een (28) rechtsstelsel en niet volgens een recht van de sterkste. Mocht je zelf door de politie worden verhoord dan is er geen gevaar (29) gemarteld of bedreigd te worden om te bekennen wat men niet deed. Eenmaal door de justitie aangeklaagd, dan is er altijd recht op een (30) advocaat die zich kan voorbereiden en roeren, een (31) openbaar, doorzichtig en eerlijk proces en de (32) mogelijkheid om beroep aan te tekenen, en geen dreiging van de uiteindelijke verschrikking van een (33) doodstraf.

Een leven waar de meeste mensen (34) zinvol en (35) niet-gevaarlijk werk kunnen vinden dat (36) genoeg verdient om een waardig leven te kunnen leiden, een gezin te kunnen onderhouden en (37) huisvesten en ook nog geld over te hebben voor wat (38) vakantie en ander luxe. Een samenleving die opkomt voor de (39) zwakkere en (40) kinderen beschermt en waar (41) dieren en het (42) milieu beschermt tegen uitbuiting en wreedheid. Een maatschappij waarin rechten en plichten voor de burgers min of meer in (43) balans zijn en er geen ongelimiteerde (44) verschillen zijn tussen de armsten en de rijksten, en waar corruptie en machtsmisbruik van de (45) overheid en (46) justitie vervolgd en bestraft wordt. Dit alles gun je toch ieder

Helaas. Helaas is dit voor veel wereldburgers niet meer dan een sprookje over een ver land. Het leven in zo'n westers land betekent ook niet onmiddellijk paradijs, en vaak zijn er toch nog wel een paar van deze punten die verbetering behoeven in de westerse wereld. Ruim een miljard mensen in China weet niet wat democratie is, nog steeds sterven elk jaar miljoenen van de honger terwijl de voorraadschuren vol liggen en miljoenen mensen sterven aan virusziekten elk jaar omdat ze geen toegang hebben tot voorlichting en de medicijnen die er al zijn en miljoenen zijn niet voldoende beschermd tegen de elementen door gebrekkige infrastructuur. Laten we ons niet verkijken op hoe algemeen en wijdverbreid deze westerse idealen zijn.

Als we dan ten slotte onze blik richten op Gaza om te kijken hoe het daar gesteld is met de mensenrechten, dan kan men alleen huilen om de erbarmelijke situatie van de gewone burger daar. Volgens bovenstaande nummers: (1) wie er schrijft wat ie wil leeft er niet lang, er is geen persvrijheid, (2) de maatschappij wordt gerund door de hoofden van clans en de politieke kliek die aan de macht is (3) de verkiezingen waren vrij behalve dat iedereen kon zien wat je stemde en na de staatsgreep van Hamas heeft het volk helemaal niet meer gestemd (4, 5) ieder kan elk moment opgepakt worden om een mening die afwijkt van de mening van de autoriteiten, de buren of wie ook en (6) er is geen grondwet, (7) de media zijn niet vrij om te schrijven wat ze willen, het (8) Internet is financiëel onbereikbaar voor de meesten en (9) persoonlijke correspondentie kan altijd in handen vallen van iemand die aanstoot neemt (10) en hoewel er geen bevolking ter wereld is die zo zwaar gesubsidieerd wordt als de Palestijnen, verdwijnt het meeste geld in de zakken van corrupte politici en is er erg zodoende weinig werk (11) godsdienst is vrij zolang je maar een bepaald soort Islam aanhangt, (12) belediging van ieder behalve de machtshebbers en hun vrienden staat elk vrij (13) en laster wordt op dezelfde manier behandeld, (14) haat vooral tegen Joden, Zionisten of Israëlis wordt er met de paplepel ingegoten en (15) geweld wordt gepropageerd als de manier om je ongenoegen te uiten, (16) privacy is er onbekend en (17) hoe individualiteit gewaardeerd en gehonoreerd wordt kun je vragen aan uitgeweken homoseksuelen of vrouwen die de eerwraak ontsnapt zijn, (18) een maatschappij die werkt volgens vriendjespolitiek (19) en het enige recht dat bestaat is het recht van de sterkste, (20) gezondheidszorg heeft een veel lagere prioriteit dan het vullen van de zakken van de politieke top en het maken van raketten die op Israël afgevuurd moeten worden en (21) dat geldt ook met betrekking tot onderwijs, (22) en in een maatschappij waar een leven niets waard is, valt te vrezen hoeveel dokters in staat zullen zijn om voor je gezondheid en (23) je leven te vechten, vooral omdat elke dode zo'n goeie (24) propaganda is om te laten zien hoe erg Israël de mensen in Gaza in het nauw drijft.

(24) Elke klop op de deur kan het einde betekenen, of het nou de politie, een van de geheime diensten is of (25) een groep misdadigers die losgeld willen eisen, of (26) milities die je van huis halen of je familie uitmoorden, waarbij je executie net zo goed in de bosjes plaats kan vinden, als in de drukste winkelstraat, het politiebureau of in de rechtszaal, (27) en waar stelen de norm is en (28) het recht het recht van de sterkste, (29) gemarteld of bedreigd worden is de standaard manier om tot een bekentenis te komen en een proces is in de regel (30) zonder advocaat of een die zich niet voldoende kan voorbereiden (geen stukken, geen voorbereidingstijd) of die geen enkele manier heeft om de rechtsgang te beïnvloeden, waarbij (31) de rechtsgang vaak niet openbaar, en ondoorzichtig zijn en de (32) beroepsmogelijkheden vaak geheel ontbreken, en dit alles met de voortdurende dreiging van de uiteindelijke verschrikking van een (33) doodstraf, en de meeste mensen hebben er geen enkel, laat staan (34) zinvol of (35) niet-gevaarlijk werk en als ze werk hebben is dat tegen een hongerloontje, (36) nooit genoeg om een waardig leven te kunnen leiden, een gezin te kunnen onderhouden en (37) huisvesten en ook nog geld over te hebben voor wat (38) vakantie en ander luxe, de (39) zwakkere zijn uitschot en (40) kinderen vaak slechts het verlengstuk van de wensen van de ouders (41) en rechten voor dieren of (42) het milieu kunnen we dan helemaal wel vergeten, een maatschappij met (43) weinig rechten en veel plichten voor de burgers en nog veel meer onduidelijkheid omdat er niets is vastgelegd van dit al in een systeem van wetten, waarbij (44) de verschillen tussen de meesten die weinig bezitten en de enkelingen die alle sociale, politieke, militaire en financiële macht hebben ten hemel schreiend is en waar corruptie en machtsmisbruik van de (45) overheid en (46) justitie de norm zijn.

De situatie op de Westelijke Jordaanoever is er niet veel anders bij.

Met al dit in ogenschouw, is elkaar martelen dan toch echt het eufemisme van het jaar.



Maurits van Zuiden,


Senator A.Meulenbelt, wat is er mis aan feiten,



Open brief aan Senator mevrouw A.Meulenbelt

Deze brief besloten wij u te schrijven nadat iedere dialoog op uw website, over het artikel dat u daar op 27 juli j.l publiceerde, onmogelijk bleek.

In dat artikel viel u de Volkskrant aan vanwege het plaatsen van een ingezonden artikel van mevr. Pelle over de steeds populairder wordende vergelijking tussen Israel en Zuid-Afrika onder het Apartheidsregime. Het artikel in kwestie verscheen in de Volkskrant op 23 juli j.l.

In uw reactie op dit ingezonden artikel maakte u opmerkingen die op geen enkele wijze de feiten weerspiegelen, zoals de twee hieronder die wij selecteerden uit soortgelijke citaten op uw website

citaat 1

"Dat ‘de Arabieren’ de zionisten aanvielen uit jodenhaat of omdat ze opgehitst werden hoort bij de vaste zionistische sprookjes en heeft vooral de functie om te verdonkeremanen wat de zionisten vanaf het begin van plan waren: om een joodse staat te vestigen en daarvoor de plaatselijke Palestijnse bevolking te verdrijven."

citaat 2

"Het vroege zionisme was als het ware een omgekeerd spiegelbeeld van de fascistische opvattingen over ‘bloed en bodem’. Alsof joden en ariërs qua aard (bloed) fundamenteel van elkaar verschilden, nooit zouden kunnen samenleven, en dus alleen gered konden worden met elk hun eigen etnisch-reine staat (bodem). "



Deze citaten kloppen niet met de feiten over het Zionisme en het Jodendom, het is volstrekt onduidelijk waar u deze beweringen op baseert.

In zijn nieuwe boek "1948 "bewijst, de alom gespecteerde, historicus Benny Morris dat de strijd van de Arabieren tegen Israel vanaf het begin een Jihad was, waarin ophitsing aan de orde van de dag was.

Verder accepteerde het Joodse leiderschap steeds ieder verdelingsvoorstel voor het Britse mandaatgebied, en blijkt uit notulen van de vergaderingen van de Zionistische leiders uit die periode dat men uitging van coëxistentie met de lokale Arabische bevolking, een politiek die ook vandaag de dag de Israëlische politiek bepaalt. Dit zijn de historische feiten



Uw beweringen in het tweede citaat doen de vraag rijzen waar u dit op baseert?

Hier is bijvoorbeeld een gedeelte uit de onafhankelijkheids verklaring van mei 1948: "De staat Israël zal streven naar de ontwikkeling van het land voor al zijn inwoners, de staat zal de volkomen gelijkheid van sociale en politieke rechten verzekeren voor al zijn inwoners, onafhankelijk van religie, ras of geslacht. De staat zal de vrijheid garanderen van religie, overtuiging, taal, onderwijs en cultuur ''

De Joodse wet gebiedt iedere jood de medemens te beschouwen als geschapen in het evenbeeld van G'D, daaruit volgt dat racisme verboden is.

Toen wij u reacties stuurden op uw artikel , waarin wij de discussie met u wilden aangaan over deze- en andere citaten, koos u ervoor niet te reageren noch reageerde u op andere reacties waarin u kritiek kreeg op uw uitspraak en artikel.

Integendeel, u verwijderde verschillende berichten die kritiek bevatten op uw artikel, ook al waren zij geschreven volgens de normen zoals u die vermelde op uw website.

Gezien het karakter van uw uitspraken en het feit dat u een hoge publieke functie bekleedt in Nederland, stuurden we u daarop een bericht waarin we u opnieuw verzochten te reageren, echter ook dit bericht bleef onbeantwoord en werd verwijderd.

Mevrouw Meulenbelt, u hebt recht op een eigen mening. En u kunt ervoor kiezen deze via het web te publiceren. Maar u bent ook lid van de Eerste Kamer, wij nemen aan dat u uit hoofde van deze funktie waarde hecht aan het weergeven van feiten in het debat, ook dit debat

Maar uw uitlatingen en gedrag op uw website doen het tegenovergestelde vermoeden

Het debat over Israël in Nederland is gebaat bij dialoog en gematigdheid en niet bij escalatie.

Deze escalatie kan vooroordelen en haat aanwakkeren. Dat dit niet gewoon onschuldig is leren we uit de wereldgeschiedenis.

Door de extremisten in het Arabische leiderschap wordt een campagne tegen de Joodse staat Israël gevoerd, waarin valse aantijgingen en verdraaing van de feiten er voor moeten zorgen dat de legitimatie onder het bestaan Israël wegvalt.

Het deelnemen aan deze campagne zal contraproduktief werken. Het schaadt namelijk uw doelen en ook de Palestijnen, in hun streven naar een eigen staat naast de staat Israël

U bent Senator in de Eerste Kamer, en in het werk van de Eerste Kamer zijn revisie en reflectie essentiele onderdelen. Uiteindelijk is het streven naar waarheid afhankelijk van het naast elkaar leggen en van het uitwisselen van feiten en standpunten, en het openstaan voor het standpunt van de ander.

In dat licht bezien waarom niet een dialoog aangaan , waarom niet op zoek gaan naar de feiten ? Waar bent u bang voor ?





Hoogachtend,



Yochanan Visser

Coördinator Israël Facts groep

Israël






Open brief aan Een ander Joods geluid.
Open brief aan Een ander Joods geluid.
naar aanleiding van de Apartheiddiscussie bij de Volkskrant

Een citaat uit de Doelstellingen van EAJG zoals geformuleerd op haar website:
“Juist uit verbondenheid met het lot en het voortbestaan van Israël wil Een Ander Joods Geluid het debat aanzwengelen en vredesinitiatieven steunen met als uitgangspunt de algemeen aanvaarde beginselen van gelijkheid, verdraagzaamheid en menselijkheid, zoals vastgelegd in de Universele verklaring van de rechten van de Mens.”
Dit is een doelstelling van EAJG zoals beschreven op haar website.
Wanneer ik de bijdragen lees die dhr. Hamburger op de opiniepagina van de Volkskrant heeft geplaatst en dan zeker de laatste paar die een gerichte ondermaatse aanval op de persoon betekenden van mevr. R Pelle, dan rijst de vraag hoe EAJG haar ideële doelstellingen wil gaan vormgeven als het zelf in het debat over Israel de boven omschreven waarden niet kan opbrengen.

De eerlijke beschrijving die dhr. Hamburger gaf over zijn persoonlijke achtergronden doen mij hem wel meer begrijpen van zijn streven naar een wereld zonder onrecht. Hij schrijft het volgende (aan Mevr. Pelle):

“Mijn obsessie is daarom een heel andere dan de uwe, en draait om mensenrechten, internationaal recht en humanitair oorlogsrecht.”

Maar hier houdt mijn begrip voor Hamburger ongeveer wel op, want de wijze waarop hij gestalte geeft aan deze obsessie, maakt dat hij zijn doelen volledig voorbij schiet.
Een feilen dat op zich direct te maken heeft met het hebben van een obsessie.
Hij doet dat in het klein, in de wijze waarop hij hier in het debat op de man (of eigenlijk vrouw) speelt, en hij doet het in het groot door Israël eenzijdig verantwoordelijk te stellen voor het uitblijven van een oplossing voor het Midden-Oostenconflict. Ook is hij volledig blind voor de context waarin het Midden-Oosten conflict zich ontwikkelt, met een stagnerende vrede als gevolg.

Zijn rechtvaardiger wereld in Israël zal er nooit komen, indien hij niet leert te beseffen dat dit conflict iets gecompliceerder is dan het zwart/wit scenario dat hij ons voorschotelt en wanneer hij blijft doorgaan dit conflict te beoordelen alsof het in een vacuüm hangt.
Een kritische houding ten opzichte van Israël: ik heb er geen probleem mee, indien die kritische houding gebaseerd is op de feiten en zich niet beperkt tot een partij in het conflict.
Dit is het Midden Oosten, niet LaLaland .De andere partij in het conflict bedient zich van ideologien en praktijken die nog haakser staan op de mensenrechten en andere rechten zoals beschreven in de doelstellingen van EAJG dan je ooit aan Israëlische zijde zag of zult zien.

Dan is er nog iets anders, in de naam EAJG staan de woorden "Joods geluid".
Is het Joods om doelgericht mee te werken aan een demonisatiecampagne tegen het enige Joodse land in deze wereld en om je te vereenzelvigen met mensen die openlijk dromen van de dag dat deze staat niet meer deel zal uitmaken van deze wereld?

Je kunt een zionist zijn of geen zionist, maar een Jood die (ook zonder het zich te realiseren) meewerkt aan een campagne om de grootste Joodse kehila op deze wereld te laten verdwijnen in een oorlog waarin naast wapens in de conventionele betekenis van het woord, ook propaganda, mediamanipulatie en een op de Islam gebaseerd antisemitisme een grote rol speelt, gaat in tegen zijn Jodendom.
Die kritische houding zoals beschreven in de EAJG doelstellingen is zover doorgeschoten dat je kunt stellen dat EAJG vandaag de dag in dat kamp der vijanden van Israël te vinden is.
De Joodse visie op vrede houdt in dat je naar waarheid streeft door opinies naast elkaar te leggen en aan zorgvuldige analyse te doen, voordat je tot een afgerond oordeel komt. Dat moet de basis zijn van vrede (shalom) in de juiste betekenis van het woord
Vanuit die visie zul je open moeten staan voor de andere kant van het verhaal en voor de behoeftes van alle partijen in dit conflict. Nu is EAJG gewoon een activisten vereniging zoals er velen zijn, die aktie voert voor een partij in het conflict, ten koste van de andere partij en zonder veel nuance.
Vredesactivisten zijn per definitie vaak niet degenen die vrede brengen. In het Midden-Oosten worden ze slechts cynisch misbruikt.

Wat mij grote onrust geeft: zij pretenderen ‘Israël’ te verdedigen, maar helpen het door hun gefocuste eenzijdigheid kundig van de regen in de drup.

(Citaat Hamburger in Opnieartikel in de Volkskrant over Apartheid ,waarin hij kritiek heeft op de "apologeten" voor Israël)

Dit zou een stuk geloofwaardiger hebben geklonken wanneer EAJG zelf kritisch ten opzichte van alle partijen in het MO conflict zou staan, nu is zij schuldig aan eenzelfde eenzijdige gefocustheid en erger.
Daarom zou EAJG er goed aan doen bij de feiten te blijven en zich te realiseren dat het meewerken aan de campagne om van Israël een virtuele apartheidstaat te maken een levensgevaarlijke is, kant noch wal raakt. Het zal zeker niet bijdragen tot "vrede" maar een escalatie van het conflict bevorderen.
Indien de activisten in het Westen van Israel een tweede Zuid Afrika willen maken, dan zouden ze zich in de eerste plaats moeten realiseren dat het een proces met Mandela's vergt en geen Hamburgers, met alle respect.
Voorlopig is de geest van Mandela ver te zoeken, niet alleen in het Midden-Oosten maar ook bij EAJG.

Na acht jaar Israel is dit mijn advies aan vredesactivisten in het Westen : Wil je de vrede dienen in het Midden-Oosten ? Vergeet even je Westerse vorming en denkwijze. Wees een realist en geen dromer, en begin bij eerlijk te zijn.

Maar wellicht is het beter de eigen beperkingen te onderkennen en zou EAJG kunnen beginnen met het werken aan vrede in de eigen omgeving, drie weken discussie bij de Volkskrant hebben mij duidelijk gemaakt dat er werk aan de winkel is ................in Nederland zelf !


Yochanan Visser
Israel Facts groep Israel www.israelfacts.eu



Wantoestanden Palestijnse Maatschappij

http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article1049819.ece/Palestijnen_martelen_mede-Palestijnen
Geachte redactie,


Het artikel "Palestijnen martelen mede-Palestijnen" (Volkskrant 29-8-2008) is van een ietwat merkwaardig karakter. Aan de ene kant lijkt het alsof een aantal Palestijnen de hand in eigen boezen steken. Aan de andere kant wordt dan toch weer geopperd dat dit interne geweld een uitvloeisel zou zijn van de Israëlische onderdrukking - hoewel dit soort geweld juist opkomt als er een wapenstilstand met Israël is.
LEES HIER VERDER



DE APARTHEIDDISCUSSIE en TISHA B'AV
Op de Volkskrant webpagina kwamen bijna 400 reacties binnen in de discussie over "Apartheid" in Israel, naar aanleiding van een artikel van Ratna Pelle en de reactie daarop van J.Hamburger van Een ander Joods geluid
Het twee deel van de onderstaande brief aan dat Forum ,is oorspronkelijk ingestuurd als bijdrage aan die discussie voor de Forumpagina in de Volkskrant.
Werd niet geplaatst door de Volkskrant, en daarom plaatste ik het in ietwat gewijzigde vorm en met toevoeging van een Tisha B'AV inleiding, op de reactierubriek op de Forumpagina internet van de Volkskrant. LEES HIER VERDER



Aanklacht tegen Israelische minister


Aanklacht tegen Ami Ayalon politiek gemotiveerd


"Geen Schiphol meer voor Ayalon", zo kopte de Volkskrant woensdag. Een Nederlandse advocaat diende namelijk namens de Palestijnse mensenrechtenorganisatie PCHR onlangs een aanklacht in tegen de Israëlische minister Ami Ayalon, omdat hij als toenmalig hoofd van de Shin Beth medeverantwoordelijk zou zijn voor de marteling van de Gazaan Khalid al-Shami in 1999 en 2000.De PCHR heeft in verschillende landen Israëlische ministers en mensen uit de legertop aangeklaagd.

'Wij geloven in het recht, niet in de wetten van de jungle', verklaarde een woordvoerder van de PCHR, suggererend dat in Israël de wetten van de jungle heersen. Israël is echter een rechtsstaat met een onafhankelijke rechtsspraak waar Arabieren vaker in het gelijk worden gesteld tegenover de staat dan in de omliggende landen. Deze zaak heeft ook in Israël gediend en daar is het PCHR in het ongelijk gesteld.

'De juridische grond waarop PCHR zich baseert is de internationale verplichting om daders van de ernstigste internationale misdrijven zo mogelijk ook in andere landen te berechten', aldus de Volkskrant. De internationale wetgeving op dit gebied is bedoeld voor oorlogsmisdadigers die in eigen land vanwege corruptie en rechteloosheid vrijuit gaan. Dat is niet van toepassing op Ayalon en de zaken waarvan hij wordt beschuldigd. Een enkel geval van marteling - dat overigens niet bewezen is - waarvoor hij als hoofd van de Shin Beth politiek verantwoordelijk zou zijn maakt hem niet tot een oorlogsmisdadiger. Op deze manier zou de top van bijna ieder land aangeklaagd kunnen worden, aangezien in ieder land dat met een conflictsituatie of oorlog te maken heeft wel eens misstanden voorkomen. In een aantal landen, waaronder verschillende Arabische regimes, worden mensen opgepakt omdat zij tegen de regering demonstreren, kritische stukjes op een weblog schrijven, iets te hard hebben gepraat over de politiek, homosexueel zijn of tot een etnische minderheid behoren. In veel landen stelt de rechtsspraak hoegenaamd niets voor, en belandt je als 'verdachte' in een Kafkaëske situatie waarin men met je kan doen wat men wil omdat er toch geen haan naar kraait en de regering alle macht heeft. In een aantal landen zijn martelingen aan de orde van de dag. Dit alles is in Israël niet het geval. Er zijn vele groeperingen die voor de mensenrechten opkomen, er zijn kritische journalisten en Knessetleden die in volledige vrijheid opereren, er is een onafhankelijke rechtsspraak en er is continu een vergrootglas op het doen en laten van het land gericht.

Het PCHR en haar advocaat spreken er hun verbazing over uit dat Ayalon niet werd aangehouden toen hij in mei in Nederland was, en de SP en GroenLinks willen hierover van minister Verhagen opheldering.

Ik op mijn beurt verbaas mij telkens weer over de dubbele maatstaven die tegenover Israël worden gebruikt. Uiteraard zou Ayalons aanhouding voor een diplomatieke rel met Israël hebben gezorgd. De arrestatie van een minister van een bevriende natie is een zwaar middel, en dit wordt dan ook zelden toegepast. Alleen grootschalige mensenrechtenschendingen en het ontbreken van een fatsoenlijke onafhankelijke rechtsspraak in eigen land rechtvaardigen een dergelijke stap.

Geen enkele van de aanklachten van de PCHR tegen Israëlische ministers of mensen uit de legertop hebben tot een veroordeling geleid, maar ze leveren wel een hoop negatieve publiciteit voor Israël op en dragen bij aan het imago van Israël als paria staat, waarvan de regeringsleiders en ministers bloed aan hun handen hebben en drie keer moeten nadenken voordat zij naar Europa reizen. De PCHR misbruikt de internationale wetgeving om Israël letterlijk in de beklaagdenbank te zetten en internationale aandacht voor de Palestijnse zaak te genereren. Zij vinden daarvoor een gewillig oor in de Westerse media. Volgens de maatstaven van de PCHR zouden de meeste Palestijnse vertegenwoordigers onmiddellijk moeten worden opgepakt, aangezien - ook door het PCHR - geregeld melding wordt gemaakt van mensenrechtenschendingen, martelingen en wetteloosheid in de Palestijnse gebieden. Vreemd genoeg heeft men daar in het buitenland nooit een aanklacht over ingediend. De procedures tegen Ayalon en andere Israëli's lijken dan ook vooral een politiek wapen te zijn in het Israëlisch-Palestijnse conflict.

De aanklacht tegen Ayalon is frappant, daar juist hij samen met de Palestijnse professor Sari Nusseibeh in 2002 een aantal basisbeginselen voor vrede tussen Israël en de Palestijnen heeft opgesteld. Zij stelden een twee-statenoplossing voor waarbij Israël de Westelijke Jordaanoever moet verlaten en de nederzettingen ontruimen, Jeruzalem een open stad en hoofdstad voor beide naties wordt en de Palestijnen het zogenaamde 'recht op terugkeer' van de vluchtelingen opgeven. Via een website en interviews in de media probeerden zij daar zoveel mogelijk Israëli's en Palestijnen achter te scharen. Volgens Ayalon is er geen vrede mogelijk zonder dat de (nationale) rechten van beide volken worden gewaarborgd. Honderdduizenden Israëli's en Palestijnen hebben hun principes onderschreven.



OORLOG OVER CLAIMS
OORLOG OVER CLAIMS
Het conflict in het Midden-Oosten gaat over claims ,die voortkomen uit verschillende visies.
Hieronder twee citaten over het verschil in visie.

"Ik ben ervan overtuigd dat deze terugtrekking Israel zal versterken in haar grip op de delen van Israel die essentieel zijn voor ons bestaan en ons de zegen en achting zullen opleveren van al degenen dichtbij en ver weg, het zal de haat verminderen, boycotts breken en ons vooruit brengen op de weg naar vrede met de Palestijnen en de rest van onze buren".
(Ariel Sharon 25-10-2004, waarin hij Israel's unilaterale terugtrekking uit Gaza aankondigde)

"Wij slaagden erin,Allah zij dank, om een ideologische generatie groot te brengen die van de dood houdt ,zoals de vijand het leven lief heeft.
Wij zullen de weg van Jihad en martelaarschap niet opgeven zo lang een inch van ons heilige land in handen is van de Joden.
(Mahmoud Zahar, leider Hamas , januari 2006)

Deze twee citaten geven laten het verschil zien tussen Israelisch leiderschap en Palestijns leiderschap over de laatste zestig jaar. De een is bereid om een levenslang gekoesterde ideologie opzij te zetten voor de vrede,de ander is na 60 jaar strijd nog altijd niet bereid tot een enkele consessie.

De oorlog om Israel die sinds 1948 woedt is een oorlog om de claim op het land.
De laatste jaren is deze oorlog ook een oorlog om claims op de waarheid geworden, en deze oorlog wordt tot ver over de grenzen van Israel gevoerd.

Ook in Nederland woedt een escalerend debat over Israel waarbij sommige claims obsessief tot de waarheid worden verheven, de laatste daarvan is "apartheidspolitiek".
De Volkskrant publiceerde onlangs twee artikelen over dit item en het leverde een forumdiscussie op met een record aantal van 481 reacties. Sommige daarvan hadden een bedenkelijk anti-semitisch karakter.
Zelfs prominente Nederlanders hebben zich in het debat gemengd via eigen websites waar de claims al even ongenuanceerd zijn.

In dit debat over “apartheid” , waarin primair Hebron werd besproken, valt op dat in de hele discussie een cruciaal feit niet aan bod kwam, namelijk het in 1997 door Israel en de PA ondertekende Hebronakkoord waarin de stad werd opgedeeld in een Arabisch en Joods gedeelte.
Andere belangrijke gegevens bleven eveneens onvermeld, zoals de gewijzigde situatie betreffende de controleposten, die voor het grootste gedeelte zijn opgeheven . Of het feit dat op de Westoever de doorgaande wegen gewoon gebruikt worden door Joden en Arabieren.
Ook de coexistentie tussen Joden en Palestijnen op de Westoever, zoals in een Arabisch-Joodse garage in Gush Etzion waar 10 Joden en 10 Arabieren al 13 jaar dagelijks (dus ook de laatste 8 jaar) samen werken, bleef onvermeld.

Nog een voorbeeld van een claim is de Israelische verantwoordelijkheid voor de misstanden in de Palestijnse maatschappij, maar Palestijnen die ik naar hun mening vroeg over dit onderwerp wijzen in hoofdzaak hun eigen leiders aan als de oorzaak van de problemen.
Een monteur in de bovengenoemde garage die in Hebron woont vertelde dat sinds 1993 de situatie in Hebron aanzienlijk verslechterd is, en dat die verslechtering begon nadat de PA onder Arafat het bestuur overnam van Israel.
De oplossing van een eigen staat wees hij resoluut van de hand, dat zou de problemen alleen maar vergroten, zijn oplossing was het terugbrengen van de PA naar Tunis!
Deze visie op de grondoorzaak van wat er mis is in dit conflict ,kan getest worden aan de ontwikkelingen in Gaza, waar sinds 2005 het bestuur geheel in handen is van de Palestijnen en waar sindsdien de situatie dramatisch is verslechterd .
Deze feiten , waarvan ik hier slechts enkele noemde, geven een genuanceerder beeld van de situatie dan in het recente debat bij de Volkskrant naar voren kwam.

Sinds 1993 hebben alle Israelische premiers riskante stappen ondernomen om het conflict met de Palestijnen te beeindigen.
Palestijnse leiders hebben nooit zelf initiatieven ontplooid voor een vredesproces ,of hun volk gevraagd om "pijnlijke" consessies.
Ook nu loopt er een nieuw vredesinitiatief, naar verluidt boodt Israel een 100% deal* aan en zeiden de Palestijnen opnieuw nee. ( * 93 % van de Westoever, 5,5 % Israelisch gebied naast Gaza en 1,5% voor een corridor tussen Gaza en de Westoever)
De consessies die Israel sinds 1991 heeft gedaan hebben de situatie slechts uitzichtlozer gemaakt, het uitoefenen van druk op Israel om verdere consessies te doen, zonder fundamentele wijzigingen in de Palestijnse houding zou de finale fout kunnen zijn.
De vredesinitiatieven die zijn gelanceerd sinds 1991 komen globaal overeen, en lijken op Einstein’s definitie van krankzinnigheid, namelijk: het zelfde steeds herhalen en toch andere resultaten verwachten
Een eerlijke op feiten en waarheid berustende standpuntbepaling in dit conflict is onontbeerlijk om vrede mogelijk te maken, en voor het debat in Nederland geldt hetzelfde, alleen zo kan het invloed hebben op de uitkomst van het vredesproces .
De nuancering van het debat zal de interne maatschappelijke verhoudingen in Nederland ook positief beinvloeden. Yochanan Visser



Twee maten gepubliceerd in Volkskrant 8 januari 09
TWEE MATEN  (gepubliceerd in Volkskrant 8 januari 2009)
Israel heeft vandaag weer ruimschoots de aandacht gekregen van de media en politici in de wereld toen een tweetal IDF tankgranaten ontploften nabij een UN school in Gaza.
Ik zou hier kunnen gaan aanvoeren dat Israel terugschoot nadat een Hamas cel in het gebouw mortiergranaten op een Israëlische positie afvuurde, of dat Hamas leiders zijn gesignaleerd met kinderen op hun schouders als menselijk schild.
Maar het is misschien beter te onderzoeken wat er in 2008 in Afghanistan gebeurde in een soortgelijke oorlog tussen NATO  en de Taliban en hoe daar op gereageerd wordt. Waarbij aangetekend dient te worden dat Afghanistan een dun bevolkt land is en de oorlog in Gaza plaats vind in zeer dichtbevolkte gebieden.
Voorts  duurt de oorlog in Afghanistan tegen de Taliban al meer dan 7 jaar, en is er nog nooit  een wereldwijd initiatief ondernomen om tot een wapenstilstand te komen tussen NATO en de Taliban.
Een greep uit de incidenten tussen juli en oktober 2008:
6 juli: NATO doodt 60 burgers tijdens bruiloft
31 Juli -  Canadese troepen doden 2 kinderen
9 aug.  - NATO doodt 31 burgers
11 aug. - VS doodt in luchtaanval 8 burgers
15 aug.- NATO doodt 3 kinderen
17 aug. - 4 burgers dood in NATO aanval
1 sept. - NATO 5 burgers dood in NATO aanval.
2 sept. - NATO 2 kinderen dood in NATO aanval.
16 oktober.  - NATO doodt 18 vrouwen en kinderen.
3 november.  - Wech Bagtu Afghanistan : 36 Burgers gedood door NATO tijdens bruiloft, waaronder de bruid.
Volgens ooggetuigen begon een man tijdens de bruiloft te schieten op NATO soldaten, die op hun beurt luchtsteun inriepen. Helikopters en vliegtuigen van de NATO bestookten het dorp uren, met als resultaat 36 burgers dood waaronder de bruid en tientallen gewonden.
Het laatste incident onderzocht ik op media aandacht in Nederland.  Het NOS 8 uur Journaal op 3 en 4 november maakte geen melding van de aanval in Afghanistan, ook een onderzoek onder websites van Nederlandse kranten leverde geen vermelding op van de aanval, slechts bloggers die zich bezig houden met het conflict in Afghanistan meldden de aanval aan het publiek in Nederland
In de maanden tussen januari en augustus kwamen volgens een UNAM rapport 1445 burgers om bij militaire acties ongeveer evenredig verdeeld tussen de Taliban en NATO.
Ook over de Taliban zijn bewijzen dat zij het zelfde doen met burgers als Hamas in Gaza.
Heeft de UN Veiligheidsraad een spoedzitting gehouden over dit doden van onschuldige burgers in gevechten?
Hebben de media in het westen hier grote reportages over gebracht?
Is een EU delegatie ooit afgereisd naar Kaboel om een staakt het vuren af te dwingen?
Heeft Nederland er ooit aandacht voor gehad? Volgens een Afghaanse Nederlandse blogger zegt de Nederlandse regering dat ze niet in Afghanistan is om burgerdoden te tellen.
Wat is het toch dat de wereld en met name Europa zo obsedeert met wat Israël doet, ook in deze oorlog die zij 8 jaar lang vermeden heeft, maar die door Hamas aan Israel opgedrongen is?  
En waarom werden de 5000 raketten die door Hamas sinds de Israëlische terugtrekking uit Gaza in 2005 op Israel werden afgevuurd,  grotendeels verzwegen door de massaal in Israel aanwezige wereld media?
Het antwoord daarop laat ik graag aan de politici en de media vertegenwoordigers die sinds 27 december uit hun winterslaap zijn ontwaakt en overuren maken om deze zaak als topprioriteit te slijten aan de internationale gemeenschap
Yochanan Visser
Israel Facts
www.israelfacts.eu



Volkskrant columnist ontspoort totaal!

Volkskrant columnist ontspoort totaal 1 | Volkskrant columnist ontspoort totaal 2

Klik hier om naar het artikel tegaan http://extra.volkskrant.nl/opinie/ Israel totaal ontspoord
Thomes von der Dunk is een columnist die iedere week een artikel schrijft voor de Volkskrant opiniepagina.
Dit jaar alleen wijdde al hij zes keer zijn column aan Israel, de laatste keer ging hij echter alle volledig over de schreef in het bovenstaande artikel.
De Volkskrant gaf ons het recht op wederhoor en plaatste het onderstaande artikel op haar website.

Klik voor het hele artikel op Volkskrant columnist ontspoort totaal! 2



 

Colummist Zeeman

Van Agt en de zijnen dwalen

Van Agt en de zijnen dwalen 1 | Van Agt en de zijnen dwalen 2 | Van Agt en de zijnen dwalen 3

Oud premier van Agt en vijf andere oud ministers publiceerden een pleidooi in de Volkskrant om meer druk op Israel uit te oefenen.
Het artikel was voor ons aanleiding voor het schrijven van een tegenartikel voor de Volkskrant LEES VERDER BIJ Van Agt en de zijnen dwalen 2



 

IF reageert op Een Ander Joods Geluid

Deel 1 | Deel 2

Het nieuwste IF artikel in de Volkskrant was een antwoord op Jaap Hamburger's artikel " Israel en de feiten". van 30 juni jl. (Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid )
U kunt het hier lezen en indien ......................

LEES VERDER BIJ DEEL 2



 

IF geeft PvdA kamerlid van Dam antwoord

Deel 1 | Deel 2

Martijn van Dam schreef een opinie artikel voor de Volkskrant, IF reageeerde ..............

LEES VERDER BIJ DEEL 2



 
Printerversie