Iran, Israel en het Westen: de verborgen oorlog en de laatste slag.

De laatste weken voltrokken zich rond het Iraanse kernwapenprogramma enkele beslissende zaken die duidelijk maken dat 2009 een beslissend jaar gaat worden in de dertig- jarige ondergrondse oorlog van Iran tegen Israel en het Westen (VS). In het jargon van Khomeini : de jihad tegen de kleine- en de grote satan.

De opbouw van het Iraanse kernwapenprogramma is in een beslissende fase terechtgekomen, en daarmee de strijd tegen dat programma.

Klik voor het hele artikel op Iran, Israel en het Westen 2 en 3

Ongeveer twee weken geleden lanceerde Iran succesvol een satelliet, deze ontwikkeling was een bewijs van de progressie die Iran maakte in haar raket ontwikkelingsprogramma.
Intercontinentale raketten behoren nu tot de mogelijkheden van Iran.
Vorige week kwam het bericht dat de met Russische hulp gebouwde kernreactor in Busher een testprogramma gaat afwerken die tot de opstart van deze centrale later dit jaar moet gaan leiden.
En ook vorige week publiceerde de IAEA een rapport waaruit bleek dat Iran veel meer verrijkt uranium bezit dan de IAEA tot nu toe aannam. Volgens experts duidt dit opnieuw op een geheim simultaan kernwapen programma, uit het zicht van de IAEA inspecties en de geheime diensten in het Westen en Israel.
Het rapport maakt melding van meer dan 1000 kilo verrijkt uranium, dit dient nog verder verrijkt te worden wil het geschikt zijn voor kernwapen productie maar de hoeveelheid is al genoeg voor een atoombom.
Iran maakte tevens zelf bekend dat het nu 6000 P1 centrifuges operabel heeft in Natanz (P1 centrifuges zijn gebouwd volgens een Urenco model , de blauwdrukken voor het ontwikkelen van deze centrifuge kocht Iran van Khan de Pakistaanse nucleaire expert die ze stal bij Urenco in Nederland).
Iran maakte bekend de komende vijf jaar nog 44.000 centrifuges in gebruik te willen nemen.

In Washington maakt de regering Obama de indruk geen haast te hebben bij het uitvoeren van de nieuwe politiek om in gesprek te komen met Iran over haar nucleaire programma. Een hoofdredactioneel commentaar in de Jerusalem Post suggereerde cynisch dat dit wellicht betekent dat de VS de facto een nucleair Iran gaat accepteren en veronderstelt dat een politiek van afschrikking ten opzichte van Iran zou moeten volstaan.
In deze visie zou Israel onder de nucleaire “paraplu” van de VS geplaatst worden, en zou een nucleaire aanval op Israel als een aanval op de VS worden beschouwd.
Israel zal nooit kunnen leven met deze Amerikaanse strategie ten opzichte van Iran.
Nu Netanyahu de formateur van de nieuwe regering is geworden lijkt het zeker dat na dertig jaar van proxy-oorlog (via Hizbollah en Hamas en een eindeloze reeks confrontaties via de geheime diensten van Israel en Iran) de verborgen oorlog tegen Iran zal uitmonden in een openlijke confrontatie.
Netanyahu heeft de afgelopen jaren onophoudelijk gewaarschuwd voor een nucleair Iran en alles wijst op voorbereiding van een militaire actie tegen Iran in het geval dat de diplomatie zal falen (en het wordt steeds duidelijker dat Iran niet met diplomatieke middelen gestopt kan worden.)

Om iets van die verborgen oorlog te kunnen begrijpen moeten we terug gaan tot het begin van de Iraanse revolutie toen Khomeini terugkeerde uit ballingsschap (uit Parijs) en de revolutie in Iran in een toespraak direct verbond aan de strijd om Israel (Jeruzalem ). Maar belangrijker was het ultieme doel van de Islamitische revolutie in Iran. Deze moest uitgebreid worden tot de rest van de wereld, waarbij ook de seculiere moslimregimes vervangen dienden te worden door regimes die de Islamitische visie van Khomeiny zouden delen. Voor Libanon betekende dit bijvoorbeeld dat de shiitische bevolking betrokken moest worden in de Iraanse revolutie en de Iraanse revolutionaire garde zelf stichtte in Libanon daartoe Hizbollah. Het oprichten van Hizbollah had ten doel om Libanon om te vormen tot een Islamistische staat, wiens grondgebied zou worden gebruikt in de strijd tegen Israel.
Zoals bekend slaagde Hizbollah vorig jaar erin een belangrijke stap te zetten naar realisatie van dit doel dit doel en controleert het nu ook de Libanese regering.
Maar ook elders slaagde Iran erin de revolutie te exporteren, in Afghanistan en vooral Pakistan is het Islamisme onstuitbaar in opmars. Het grensgebied Swat in Pakistan werd vorige week in feite door de regering in Islamabad overgedragen aan de Taliban.
De Golfstaten komen steeds meer onder Iraanse invloed en slechts de aanwezigheid van het Amerikaanse leger heeft uitbreiding van de invloedssfeer van Iran naar Irak tot nu toe ingeperkt.
In Gaza heeft Hamas haar lot geheel verbonden aan Iran, ondanks de aloude Soenitische en Shiitische controverse. Hamas heeft de commando structuur van Hizbollah bijna geheel gekopieerd en ook de de strategie van Hizbollah werd de afgelopen jaren steeds duidelijker in Gaza. (tunnels,bunkers,ontvoering en raketten)
De Egyptische regering voelt zich bedreigd door de Iraanse aspiraties en vorige week werd dat zichtbaar toen het Egyptische leger in de Sinai grootschalige oefeningen hield. Egyptische leiders uitten openlijke kritiek op Iran en het gesloten houden van de grens met Gaza heeft direct te maken met de spanningen rond Iran. Egypte wil ten koste van alles voorkomen dat de Iraanse revolutie voet aan de grond krijgt in Egypte door middel van het versterken van de Islamistische oppositie in Egypte (de Moslim broederschap was de bakermat van Hamas.)

Klik voor het hele artikel op Iran, Israel en het Westen 3

In andere delen van de wereld hanteert Iran verschillende tactieken om haar aspiraties vorm te geven. In Europa is lange tijd een terreurcampagne gevoerd tegen de Iraanse oppositie, waarbij door Iraanse geheime agenten meer dan 200 vooraanstaande oppositie leden werden vermoord.
Dit alles kon gebeuren omdat de Europese regeringen weigerden iets aan deze terreurcampagne te doen vanwege Iraanse chantage (optreden zou beantwoord worden met terreur tegen de Europeanen zelf). Op het diplomatieke vlak speelde Iran sinds de revolutie dubbel spel met de EU,
men kende het Europese verlangen om tot diplomatieke oplossingen te komen.
Zo kon het gebeuren dat jarenlang er simultaan onderhandelingen plaatsvonden over stopzetting van het Iraanse nucleaire programma en tegelijkertijd er op grote schaal door Iran zaken werd gedaan met Europese bedrijven die Iran materialen en componenten verkochten ten behoeve van haar nucleaire programma.
Duitsland had tot vorig jaar voor een bedrag van 4 miljard Dollar handelsbetrekkingen met Iran.

In Zuid Amerika heeft Iran een voet aan de grond door Hizbollah groepen die in diverse landen opereren. De aanslagen in Argentinië in de jaren negentig waren voorbereid door deze groepen.
Venezuela en Bolivia hebben stevige betrekkingen met Iran en delen het anti Amerikanisme met Iran.

In Azië heeft Iran vooral in Noord Korea een partner voor haar kernwapen programma, maar ook de Iraanse raketten technologie komt uit Noord Korea (Shihab 3 o.a.)
Verschillende transporten van materieel voor het Iraanse nucleaire programma werden in het verleden op zee onderschept na vertrek uit Noord Korea en Iraanse experts waren te gast bij de eerste kernproef die Noord Korea hield.

De strijd tegen Israel heeft zich altijd voltrokken via de proxy legers van Iran (Hizbollah, de Islamic Jihad en recentelijker Hamas), op het front van de geheime operaties was de oorlog minder zichtbaar maar duidelijk aanwezig.
Iraanse kernwapengeleerden kwamen op mysterieuze wijze om, of liepen over naar de CIA met hulp van de Mossad. Hizbollah leiders werden al even mysterieus geliquideerd, zoals vorig jaar Imad Mugniyeh in Damascus. Deze Hizbollah terrorist was al dertig jaar betrokken bij bijna alle aanslagen die Hizbollah pleegde waaronder de aanslag op twee Israëlische Humvee’s in Noord Israel in 2006 die tot de tweede Libanon oorlog leidde.
Deze aanslag werd zeer waarschijnlijk vanuit Teheran georganiseerd, de aanslag vond plaats op de dag dat de G8 zou vergaderen over harde sancties tegen Iran .
De oorlog die Hamas ontketende vorig jaar tegen Israel zou volgens sommige Israëlische experts ook vanuit Teheran zijn geïnitieerd. De bedoeling zou zijn geweest om een gecoördineerde VS -Israëlische actie tegen de nucleaire faciliteiten in Iran te voorkomen voor het aflopen van het presidentschap van George W. Bush.
Het komende jaar zal leren wie de dertigjarige oorlog van Iran tegen de Westerse wereld gaat winnen, is het Iran dat er in zal slagen de wereld voor voldongen feiten te plaatsen ?
Of zal Israel het onmogelijk geachte herhalen en voor de derde keer een kernwapen programma van een vijandelijke staat vernietigen.
Vast staat dat in beide scenario’s de wereld op weg lijkt naar een catastrofe.
Een catastrofe die voorkomen had kunnen worden als de werkelijke bedoelingen van weer een fanatiek dictatoriaal regime, vanaf het begin waren doorzien en de consequenties daaruit tijdig getrokken waren.

Yochanan

Israel 2-11-2009
 
Voor een buitenstaander is de crisis rond de verrijking van het Iraanse uranium wellicht moeilijk te volgen. De tegenstrijdige berichten die ook uit Iran komen over wel of niet acceptatie van uraniumverrijking in een derde land (Rusland) passen echter perfect in de Iraanse strategie vanaf 2007; namelijk het winnen van tijd.
Afgelopen vrijdag gaf Iran officieel antwoord aan het IAEA op het voorstel over externe uraniumverrijking van de 6 toonaangevende naties zoals besproken in Wenen 21 oktober jl.  
Dit voorstel leidde tot een principe akkoord dat moest worden goedgekeurd door de betrokken regeringen.
De zes toonaangevende naties gingen vrijwel direct akkoord met het voorstel.
Iran had echter een week extra nodig om met een antwoord te komen, dat in feite een tegenvoorstel inhield.

Dat antwoord werd door de Iraanse krant Keyhan op 27 oktober jl. in de vorm van een parabel samengevat LEES VERDER BIJ DEEL 2

Er was eens een oplichter die de ring van een vriend begeerde. Om de ring te bemachtigen zei de oplichter: "Geef me je ring opdat ik iedere keer als ik ernaar kijk aan jou zal moeten denken". De vriend antwoordde;" Ik zal de ring niet aan je geven opdat je iedere keer als je naar je ringloze vinger kijkt, je zult herinneren dat je me vroeg de ring te geven maar hem niet kreeg".
 
De commentaren uit Teheran wijzen op een onveranderde houding ten opzichte van het Westen. Het Westen zal zich aan Iran moeten aanpassen en niet andersom.
De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Clinton maakte vandaag duidelijk dat Iran geen nieuwe voorstellen zal kunnen verwachten van het Westen.
De Iraanse reactie op het Wenen principe akkoord laat echter duidelijk zien dat men dat akkoord als het startsein voor langdurige onderhandelingen wil zien, waarbij het Iraanse uranium uiteindelijk niet wordt verscheept naar Rusland of elders.

In Israel wordt de gang van zaken met argusogen gevolgd. De aanvankelijke stilte over het Wenen principe akkoord werd door Ehoed Barak, Israel’s minister van defensie, na een week als eerste doorbroken en daarna door anderen. De afwijzing van het idee om uranium elders te verrijken en vervolgens terug te brengen naar Iran was duidelijk. Israel wil dat het Westen vasthoudt aan opschorting van de uraniumverrijking.
Premier Netanyahoe verklaarde echter later dat men vertrouwt op de Amerikaanse initiatieven ten opzichte van de Iraanse crisis.
 
Vanuit Iran kwam een onthullende verklaring van een lid van het Iraanse wetenschappelijke comité van de Atoom Energie Organisatie, Achmad Qarib.
Deze zei in een interview met persburo ILNA dat Iran in principe het uranium zoals bespoken in het Wenen akkoord (900 kilo) kan verschepen naar Rusland. Hij zei dat Iran tussen 1981 en 1989 680 kg uranium kocht waarvan slechts 12 kg werd gebruikt voor de Teheran proefreactor. Iran zou dus beschikken over meer dan 1700 kg uranium, volgens Qarib. Dat is 500 kilo meer dan de officiële declaratie bij de IAEA, waarmee werd gerekend in het Wenen principe akkoord.
Rusland zou volgens een eerder gesloten akkoord met Iran de nucleaire brandstof voor de nog onvoltooide Busher reactor moeten leveren, dat zou dus niet ten koste gaan van de huidige voorraad uranium in Iran. Zoals bekend is voor de vervaardiging van een atoombom ca 1000 kg hoog verrijkt uranium nodig.
Het Wenen akkoord voorziet niet in opschorting van de uraniumverrijking door Iran. Integendeel het akkoord is bewijs van de Westerse acceptatie van een nucleair Iran.
VN resoluties over het Iraanse programma eisten tot nu toe stopzetting van de uraniumverrijking in Iran. Die resoluties kwamen tot stand omdat de vorige, maar ook de huidige, Amerikaans regering herhaaldelijk had verklaard een nucleair Iran onacceptabel te vinden.
Een andere Iraanse commentator Ali Khalkhal publiceerde een artikel op de Iraanse diplomatie website. Daarin merkte hij terecht op dat het principe akkoord in Wenen een belangrijke mijlpaal was voor Iran, en een overwinning op Israel.
 
De positie van Israel is door de recente ontwikkelingen verder gecompliceerd. De geruststellende woorden van Netanyahoe lijken dan ook op een rookgordijn.
De nog lopende grootschalige oefening in raketdefensie met de VS en de aangekondigde distributie van gasmaskers aan Israëlische burgers door het Israelische leger, vertellen een ander verhaal.

Het verhaal van de Israëlische positie in de huidige wereld begint steeds meer overeenkomsten te vertonen met de profetie van de heidense profeet Bileam in het boek Numerie (23-9) van de Bijbel
Bileam werden de volgende woorden in de mond gelegd: "Hem Am levadad yischcon, oe ba goyiem lo yitchashev " 
In het Nederlands levert dat de volgende letterlijke vertaling op: "Zij zijn een volk dat alleen zal verkeren, onder de volkeren wordt geen rekening gehouden met haar."
 
IF

klik hier om terug tegaan