Guus Valk over Israël - Los van alle conventies

Door Yochanan Visser

Op 17 juli 2010 publiceerde NRC een artikel van correspondent Guus Valk onder de titel “ De nieuwe Jood is los van conventies”.
In het artikel beschrijft Valk zijn afkeer van Israëliërs en hun gedrag op een wijze die grenst aan demonisering. Niet gehinderd door enig gevoel voor nuance generaliseert en stigmatiseert hij in zijn beschrijving van het dagelijks leven met de Israëliërs in zijn tijdelijke woonplaats Tel Aviv.
Zijn beschrijving van sommige Israëlische gewoontes zou afkomstig hebben kunnen zijn van een toerist die voor het eerst voet zet buiten Nederlandse bodem.
Maar Valk is de correspondent van een gerenommeerde Nederlandse krant en verblijft al jaren in Israel. Zijn duidelijke aversie tegen Israëliërs en het feit dat hij zelf op “ lompe “ wijze omgaat met sommige feiten in zijn artikel diskwalificeren hem voor zijn taak als verslaggever voor NRC.

Een paar voorbeelden maken duidelijk dat hij verkeerde intenties had bij het schrijven van het artikel.
Zo schrijft hij over zijn ervaringen in het postkantoor van Tel Aviv het volgende: “Wie een nummertje trekt en braaf gaat zitten wachten, kiest voor een vrijwillig verlengd verblijf in het postkantoor.
Israëliërs doen het anders. Die stormen binnen, een pakketje onder de arm, met een blik alsof het om een zaak van leven of dood gaat. Ze lopen naar een balie, maken zich breed en roepen dat Nu! Onmiddellijk! Dit pakketje verstuurd moet worden”.
De waarheid is dat sommige Israëliërs zich schuldig maken aan het door Valk geschetste gedrag.
In de meeste supermarkten en banken in Israël waar de efficiëntie nog altijd niet het Nederlandse nivo heeft bereikt, moet de klant inderdaad lang wachten. Opvallend is juist dat de meerderheid van de Israëliërs volkomen gewend is geraakt aan deze inefficiënties en gelaten op zijn beurt wacht.

Over een gebaar dat iedereen in Israël kent als het “Recka” gebaar (momentje) schrijft hij het volgende: “Het ergste vond ik altijd de uitgestoken linkerhand, met een tegen elkaar omhooggestoken duim, wijs- en middelvinger. Dat betekent: ’even wachten’, maar ik heb het lang gezien als een variant op een opgestoken middelvinger.
Die interpretatie zegt natuurlijk meer over Guus Valk dan over de Israëliërs en is kennelijk de basis voor zijn artikel geworden!
Uit zijn beschrijving blijkt duidelijk dat Valk geen enkel begrip heeft van de lokale gebruiken en deze slechts refereert aan zijn eigen Nederlandse achtergrond. Het bewuste gebaar heeft in feite een vriendelijke bedoeling en wordt vaak gemaakt wanneer verbale communicatie niet mogelijk is.
Zo voorkwam een Israëli jaren geleden met dat gebaar dat ik tegen een auto aanbotste die tijdens het achteruitrijden over het hoofd was gezien.



De conflicten over geld en politiek die Guus beschrijft en die hij aanziet voor ruzies, zijn in werkelijkheid discussies die geen gevolgen hebben voor de persoonlijke verhoudingen. Dat zou voor een Nederlander een hele opluchtende ontdekking kunnen zijn.
De luide ogenschijnlijke kwade toon waarop discussies worden gevoerd ziet men nog sterker bij de Palestijnen. In Nederland heeft men deze gewoonte dus niet, in Columbia betekent een dergelijke stemverheffing dat men je waarschijnlijk gaat vermoorden.
Dit leert ons slechts iets over cultuurverschillen.
Luid praten en ongeremde emoties in de omgang onder Israëliërs vallen overigens in het niet bij het “zinloos geweld” dat men in de Nederlandse samenleving tegenkomt.
In Israëlische treinen rijdt bijvoorbeeld iedereen nog mee zonder angst voor die reiziger zonder kaartje, een tweede conducteur is overbodig.

Israël zou volgens Valk nauwelijks zaken doen met Azië vanwege een “gebrekkige antenne voor culturele gevoeligheden”. De Israëlische handel met China bedroeg vorig jaar vijf miljard Euro!

In de tien jaar dat ik Israëli ben, heb ik een paar andere gewoontes van de “nieuwe Joden” ontdekt die Guus over het hoofd zag.
Zo is het in Israël gewoon om naar iemands welbevinden te informeren met echte interesse.
De gastvrijheid van mensen deed me versteld staan in de eerste jaren dat ik hier was. Waar maakt men mee dat je het huis van een volslagen vreemde mag lenen voor een weekend of een feest.
In Israël is dat gewoon.
Hulpvaardigheid onder de Israëliërs is een andere eigenschap die Guus klaarblijkelijk ontgaan is.
Ik zag vele voorbeelden waarbij mensen- soms zelfs met direct gevaar voor eigen leven- anderen te hulp schoten. Of het nu om een lege accu gaat, een aanslag of een ernstig ongeluk, onverschilligheid is de norm niet in Israël.
Bij een bezoek aan Nederland enige jaren geleden werd ik geconfronteerd met één van die cultuurverschillen tussen Israel en Nederland.
Op een winterdag in 2002 werd ik door voorbijgangers geattendeerd op een te water geraakte auto in het Noord Hollands kanaal ter hoogte van Burgerbrug.
Toen ik het water in sprong – op dat moment 8 graden- om de inzittenden te redden, bleven circa zes Nederlanders op de walkant staan kijken. De hulp die ik kreeg bestond uit een toegeworpen krik.
De brandweer redde vervolgens mijn leven nadat ik door de kou bevangen was geraakt.

ZIE BIJLAGE

Yochanan Visser
Nederlandse Israëliër
Publicist en onderzoeker voor Missing Peace
www.missingpeace.eu

Voordringen bij de kassa’s, schreeuwen tegen iedereen, inclusief baby’s, de lompheid van veel Israëliërs is onbeschrijfelijk. Beter dan die stijve Europeanen, zeggen ze zelf.

Door onze correspondent
GUUS VALK tel aviv, 17 juli. Dagenlang blijven de brieven in de kamer slingeren. We proberen zo lang te wachten tot de ander ze meeneemt. Het postkantoor van Tel Aviv stap ik altijd met lood in de schoenen binnen. Bij de ingang staat een nummertjesautomaat, en een computer roept om welk nummer aan de beurt is. In de praktijk heerst chaos en anarchie in het kantoor.
Wie een nummertje trekt en braaf gaat zitten wachten, kiest voor een vrijwillig verlengd verblijf in het postkantoor.
Israëliërs doen het anders. Die stormen binnen, een pakketje onder de arm, met een blik alsof het om een zaak van leven of dood gaat. Ze lopen naar een balie, maken zich breed en roepen dat Nu! Onmiddellijk! dit pakketje verstuurd moet worden. Meestal ontstaat er dan wat duw- en trekwerk, roept iemand dat hij toch echt eerder was, bemoeit een derde klant zich ermee, maar de assertieve klant wint het altijd.
Nooit had ik gedacht ik dat het zou wennen. De onbeschrijfelijke lompheid van de Israëliërs die om me heen in Tel Aviv wonen. Het harde praten, tegen het schreeuwen aan, ook tegen baby’s. Het voordringen bij de kassa, tot aan een mevrouw toe die zich letterlijk voor mijn boodschappenkar gooide om maar eerder aan de beurt te zijn. Het recht vooruit lopen op straat, zonder uit te wijken voor andere voetgangers.
De handgebaren op straat, die stuk voor stuk obsceen lijken, maar volgens de Israëliërs zelf goed bedoeld zijn. Het ergste vond ik altijd de uitgestoken linkerhand, met een tegen elkaar omhooggestoken duim, wijs- en middelvinger. Dat betekent: ‘even wachten’, maar ik heb het lang gezien als een variant op een opgestoken middelvinger.
Na tweeënhalf jaar merk ik dat ik het kopieer. Het gedrag waar ik al die tijd op heb neergekeken, wordt langzaam maar zeker mijn eigen gedrag. Onlangs liep ik, laat ik het een sociologisch experiment noemen, op het postkantoor ook meteen op een balie af en zei dat ik onmiddellijk geholpen moest worden. Ik keek achterom, maar niemand leek het gek te vinden.
Toen de pas gekochte auto het begaf, haastte ik me naar de autodealer en schold hem minutenlang de huid vol. Het was mijn eerste scheldpartij sinds de basisschool. Het beruchte handgebaartje maak ik ook al lang.
Etentjes zijn een beproeving. Ieder onderwerp komt op tafel, het liefst politiek en religie. „Wat verdien je”, is ook een doodgewone vraag. Conflicten over geld of politiek worden op luide toon beslecht, maar als ik bij de eerste stilte opkijk van mijn bord, lijkt iedereen de ruzie allang weer vergeten te zijn.
Volgens een kennis gedragen Israëliërs zich zo omdat ze in een migratieland wonen. Bijna de helft van de Israëliërs is in het buitenland geboren, en de Franse, Ethiopische, Braziliaanse of Amerikaanse migranten lijken hun eigen etiquette te hebben heruitgevonden. „Een losse, spontane manier van met elkaar omgaan. Als ik ergens te gast ben en iets wil drinken, pak ik het gewoon uit de koelkast.”
Het heeft volgens hem, en anderen, ook te maken met het twintigste-eeuwse ideaal van de ‘nieuwe jood’, die zich losmaakte uit de conventies van het burgerlijke, passieve Europa. In het zionisme werden ideeën bedacht over de nieuwe jood, die assertief is, „Misschien”, zei de kennis, „willen we onbewust aan die standaard voldoen”.
Kan zijn, zei ik terug, maar de rest van de wereld begrijpt er niets van. Hostels willen geen Israëlische backpackers. Een hotel in Egypte waar ik was wilde me alleen toelaten als ik kon aantonen dat ik geen Israëliër was. Het Israëlische zakenleven doet nauwelijks zaken in Azië, omdat die markt onbereikbaar is door de gebrekkige antenne voor culturele gevoeligheden van Israëlische zakenlieden.
Israëliërs in Tel Aviv lijkt dat niet te deren. Ze weten dat ze lomp zijn, en zijn er zelfs trots op. Ze zetten zich af, zeggen ze, tegen de stijve Europeanen en de joviale Amerikanen.
„En trouwens”, zei een andere kennis laatst tegen me, „het wordt ook wat overdreven. Zo gaat hier het verhaal dat Nederlanders ‘sorry’ zeggen als iemand anders op hun tenen staat. Dat geloof ik niet

Jeruzalem 16 juni 2010
Hizbollah betrokken bij nieuwe poging blokkade van Gaza te doorbreken
Goed ingelichte kringen in Israel en Libanon melden vandaag dat aanstaand weekend een nieuwe poging zal worden ondernomen om door de Israelische maritieme blokkade voor de kust van Gaza te breken.
Twee schepen zullen op vrijdag vanuit Libanon richting Gaza vertrekken.
De “Free Palestine” beweging en de onbekende beweging “Reporters without limits” zijn de drijvende krachten achter dit konvooi.
Op het ene schip zullen .... LEES VERDER IN DEEL 2

50 journalisten en 20 “activisten” meevaren. De organisatie van de andere boot - een “alleen voor vrouwen” schip – is in handen van Samir Shark el-Hadj de eerste vrouw van Hizbollah ’s voormalige hoofd van binnenlandse veiligheid Ali El-Hadj.
In een interview op El Alam (Iraanse TV) bedreigde Samir Shark El Hadj Israel en zei dat indien Israel de boten probeert te stoppen de IDF soldaten zullen worden aangevallen.
Het is de eerste keer dat Hizbollah betrokken is bij de organisatie van een konvooi om de blokkade voor de kust van Gaza te doorbreken. Hizbollah leider Nasrallah verklaarde eerder dat Free Palestine door Hizbollah geholpen zou worden. Twee dagen daarna rapporteerde de Libanese zakenman Yasser Kashlak van de Free Palestine beweging dat de financiering van het konvooi rond was.
Dit konvooi zal Israel voor een groot dilemma plaatsen. De schepen komen uit een vijandelijk land, wat officieel met het Turkse konvooi niet het geval was.
Een gewelddadige confrontatie op zee met dit konvooi of met de schepen die Iran volgende week wil sturen, zal gemakkelijk kunnen uitgroeien tot een groter conflict met Hamas, Hizbollah en Iran.



Missing Peace
Team Jeruzalem

telefoon 00972546300116

www.missingpeace.eu

E mail: info@missingpeace.eu

Einstein en het vredesproces in Israel

Albert Einstein definieerde krankzinnigheid als volgt: “ Het zelfde (principe) keer op keer herhalen en toch verschillende resultaten verwachten”.
Deze definitie lijkt volledig van toepassing op de deze week begonnen indirecte besprekingen tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit onder auspiciën van de Obama regering.

Zeventien jaar na het begin van het Oslo proces zijn de partijen weer terug bij af. De formule uit de tijd van de Madrid conferentie moet de Oslo sfeer terugbrengen. Toen maakte euforie over vrede nog deel uit van het rationele denken over dit conflict.
Het rationele denken in 2010, houdt voornamelijk in dat iedereen verwacht dat de besprekingen op niets zullen uitlopen. Dat is begrijpelijk, alle essentiële factoren die nodig zijn om tot vrede te komen ontbreken op dit moment.
Obama is er echter van overtuigd dat het Israëlisch Arabisch conflict de basis vormt van alle problemen die er in dit deel van de wereld bestaan. Dus wordt er weer koortsachtig heen en weer gependeld tussen Jeruzalem en Ramallah.
De Amerikaanse president die gekozen werd onder het motto “Yes we can” heeft inmiddels al wel ervaren dat in het Midden Oosten “No we can not” het motto is.

Illegale besprekingen
Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit heeft zich alvast ingedekt tegen het laten mislukken van de besprekingen. Tot twee keer toe nam hij de ongebruikelijke stap om de Arabische Liga te laten beslissen over het hervatten van de besprekingen met Israel.
Daarna moest een speciale zitting van de PLO definitief het groene licht geven.
Dat was ietwat problematisch door het ontbreken van voldoende leden om de beslissing goed te keuren.
De Internationale Arabische krant Al Quds Al Arabi berichtte dat Abbas daar een oplossing voor bedacht. Hij voegde tijdelijke leden toe aan het uitvoerend orgaan binnen de PLO.
Op het moment dat er eventueel een principe akkoord op tafel zou liggen zal hierdoor ongetwijfeld gewezen gaan worden op de onrechtmatigheid van de besprekingen op zich. Eerder gebeurde iets dergelijks met de Oslo akkoorden
Bovendien is Abbas een president zonder mandaat omdat de verkiezingen voor het presidentschap van de PA voor onbepaalde tijd zijn uitgesteld en zijn termijn in januari verstreek.

LEES VERDER IN DEEL 2

Kern van het conflict
De Israëlische regering lijkt al evenmin overtuigd van de mogelijkheid dat deze besprekingen tot een oplossing van het conflict gaan leiden. De afgelopen week gaven diverse ministers op sleutelposities in de regering, blijk van diep pessimisme.
Dat heeft alles te maken met het verschil in visie op de grondoorzaak van het conflict tussen buitenlandse- en de Israëlische leiders.
Voor de VS en de EU lijkt het conflict nog altijd te gaan over grenzen en het bouwen van huizen voor Joden op plaatsen waar men de Palestijnse staat wil zien.
De vorige- en de huidige Israëlische regering hebben echter het conflict anders gedefinieerd.
De kern van het conflict is de Arabische weigering om Israel als Joodse staat in het Midden Oosten te erkennen, zegt de Israëlische regering en met haar vele Midden Oosten experts.

Terwijl alle aandacht wereldwijd uitgaat naar de huizen die Israel wel of niet bouwt, wijst de Israëlische regering bijvoorbeeld op het fundamentele probleem van de Palestijnse ophitsingcampagnes tegen Israel.
Een recent rapport van Palestinian Media Watch bracht dit probleem opnieuw treffend in beeld.
http://www.palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=2128
Maar het simpel bekijken van een recente You Tube van Hamas TV waarin een oud bloedsprookje over joden nieuw leven ingeblazen wordt zegt feitelijk genoeg. http://www.youtube.com/watch?v=MgYXB34pP54&feature=player_embedded
De regering Netanyahoe heeft nu besloten om een monitor mechanisme in te stellen dat de ophitsing in beeld moet brengen. Na Israëlisch aandringen besloot Obama de zaak ook bij Abbas aan te kaarten. In een recent telefoongesprek werd Abbas opgeroepen maatregelen te nemen tegen dit diepgewortelde fenomeen.

Jeruzalem
Afgezien van het probleem van de ophitsing tegen Joden en Israel lijkt de kwestie Jeruzalem nu in de eerste fase van de besprekingen al het breekijzer te worden.
De Palestijnen willen tijdens de besprekingen een bouwstop in Jeruzalem, Israel zal niet aan deze eis voldoen.
Inwilliging van deze eis zou een feitelijke erkenning inhouden van de Palestijnse claim op Jeruzalem als hoofdstad van een Palestijnse staat.
Jeruzalem werd om die reden tijdens het Oslo proces buiten de besprekingen en de akkoorden gelaten.

Deling van de Israëlische hoofdstad lijkt alleen bespreekbaar voor zover het de nieuwere Arabische wijken betreft. In geen geval wil Israel terug naar de situatie tussen 1948 en 1967, toen Jeruzalem Oost onder Jordaans bestuur viel. De oude stad was toen ontoegankelijk voor Joden en Christenen en Joodse wijken werden gesloopt door Jordanië. Door deze de facto etnische zuivering kwam een eind aan de grote Joodse aanwezigheid in Jeruzalem Oost

LEES VERDER IN DEEL 3

Positieve ontwikkelingen
De positieve ontwikkelingen op de grond in de West Bank, zoals de opheffing van beperkende maatregelen voor de Palestijnse bevolking door Israel en het werken aan de opbouw van staatsinrichting en economische vooruitgang door premier Salaam Fayad moeten niet opnieuw verkeerd worden beoordeeld.
Voor en tijdens het Oslo proces was er ook sprake van ongekende vrijheden en een economische boom, dat weerhield de Palestijnen er niet van de tweede Intifada te lanceren.
De acties van Fayad ten opzichte van de beperking van de vrije handel in de West Bank en de poging om het OECD lidmaatschap van Israel te saboteren staan haaks op de goodwill gebaren die Israel het afgelopen jaar maakte.
Bovendien laat het zien dat de inhoud van het begrip” vrede” nog altijd niet is doorgedrongen tot Abbas en Fayad. De al bestaande co-existentie tussen Palestijnen en Joden op de West Bank is aan hen niet besteed.
Palestijnen die handel drijven met Joden, maakten deze week dan ook het vinger gebaar toen hen om een mening over de boycot politiek van de PA werd gevraagd.



Acceptatie Israel
Hét probleem dat terecht door de Israëlische regering wordt gezien als hét struikelblok voor een eventuele oplossing van het 100 jarige conflict is de Arabische weigering om een Joodse staat in het Midden Oosten te accepteren.
Een recent onderzoek onder Arabieren in diverse Arabische landen bracht dit kernprobleem haarscherp in beeld.
http://www.pechterpolls.com/
De deelnemers aan het onderzoek werd de volgende vraag voorgelegd: Islam definieert uw staat, zou u -onder de juiste omstandigheden – bereid zijn een Joodse staat Israel te accepteren?
Slechts 20 % van de ondervraagden antwoordde dat men daartoe bereid was. In Egypte was 26% van de ondervraagden daartoe bereid in Jordanië slechts 9 %. Maar 20 % is nog altijd beter dan de 0 % score onder de Arabische leiders inclusief Abbas en Fayad.
De Palestijnse leiders blijven in het Arabisch vasthouden aan de droom van een Groot Palestina op het grondgebied van Israel. In schoolboeken en in de media in de PA wordt de Palestijnen nog altijd voorgehouden dat Israel feitelijk niet bestaat. (http://palwatch.org/main.aspx?fi=381&fld_id=381&doc_id=2230 )

Einstein’s definitie
Uit de gegevens van de Pechter poll blijkt duidelijk dat zelfs in staten waarmee Israel een vredesakkoord heeft (Jordanië en Egypte) de bevolking nog altijd de Joodse buurstaat niet heeft geaccepteerd.
Dit is de kern van het conflict en daarom zal de land voor vrede formule opnieuw tot mislukken gedoemd zijn. De enige juiste formule zal gebaseerd moeten zijn op acceptatie van een Joodse staat die in vrede leeft met de Moslimstaten in het Midden Oosten, vrede voor vrede dus.
De buitenlandse bemiddelaars doen er goed aan dit kernprobleem eindelijk te erkennen en op tafel te leggen.
Het zal hen helpen de Einstein definitie niet opnieuw toe te passen op het zoveelste vredesproces.

Israel werd de afgelopen maand opnieuw aangevallen, niet vanuit Libanon, Gaza of Syrië maar vanuit de bureaus van gerespecteerde journalisten en politici. Sommigen lanceerden hun aanvallen vanuit Israel of net daarbuiten, anderen grepen naar een scherpe pen in plaatsen zoals Limburg en Londen. lees verder bij deel 2

Spitsnieuws in Nederland bracht afgelopen week een bericht dat eerder door de Economist de wereld was in geholpen en door Al Jazeerah nog eens dunnetjes werd overgedaan met behulp van videobeelden. http://www.youtube.com/watch?v=rQYKeYhDWa4&feature=player_embedded http://www.spitsnieuws.nl:80/archives/video/2010/04/palestijnen_boos_om_rood_stopl.html
De berichten hadden tot doel om te bewijzen dat Israel nu ook al stoplichten in Jeruzalem gebruikt om de Palestijnen te onderdrukken. Het altijd wakkere Amerikaanse Camera zaagde ook deze mythes genadeloos door. In een 4 pagina’s tellend rapport bewees Camera dat the Economist en Al Jazeera propaganda bedreven die sinds de tijd van Goebbels niet meer werd waargenomen.
http://www.camera.org/index.asp?x_context=7&x_issue=4&x_article=1836

Een Belgische redacteur van “Het belang van Limburg” besloot de belangen van de staat Israel verder te ondermijnen door een giftig verhaal te publiceren over “Joodse riool terreur” op de West Bank. http://www.hbvl.be/nieuws/buitenland/aid923573/rioolwater-kolonisten-vervuilt-palestijnse-akkers.aspx
Joden uit de slaperige kibboets Kfar Etzion zouden met hun blote handen het hoofdriool van de kibboets hebben open geschroefd na een stroomstoring in een pompstation. De stroom drek was daarop in de richting van het lager gelegen Palestijnse dorp Beit Ummar geleid.
Missing Peace de nieuwe organisatie op het gebied van echte informatie uit het Midden Oosten nam in tegenstelling tot de redacteur van HVBL wel de moeite om het verhaal na te trekken.
Het zal niemand meer verbazen dat er ook nu sprake bleek van een hoax.
Niemand in Kfar Etzion had een stroomstoring of verstopte riolen waargenomen op de kibboets de laatste maand. Het pomp station ligt twee kilometer buiten de kibboets aan de weg naar Beit Shmesh.
Eveneens bleek er geen sprake van landonteigening ten behoeve van “kolonisten” in de buurt van Beit Ummar

De nieuwe speler op dit slagveld Missing Peace liet gisteren in Nederland opnieuw van zich horen.
http://missingpeace.eu/_download/MP-00003-NL-20100502.html
Deze keer bond Missing Peace de strijd aan tegen een mythe die door de Israëlische krant Ha’aretz de wereld in werd geholpen.
Ha’aretz bracht op 11 april 2010 een bericht over voorgenomen Israëlische massadeportaties van Palestijnen op de West Bank.
Dit bericht ging niet verloren in de lawine van voornamelijk gekleurd nieuws die een aanzienlijk deel van de media dagelijks over de hoofden van het Europese publiek uitstort.
Binnen 24 uur werd het bericht wereldwijd op honderden websites overgenomen.
De Arabische wereld rook weer een nieuwe kans om olie op het vuur van de toch al explosieve situatie in en rond Israel te gooien.
De Syrische president Assad nam het woord “etnische zuivering” in zijn mond.
PA woordvoerder Saeb Arekat, een soort hedendaagse versie van Goebbels in het Midden Oosten, vond dat nog niet genoeg en sprak theatraal over “de methodes van een Apartheid staat”.

Groen Links was duidelijk geïnspireerd door deze nieuwe hetze tegen de Joodse staat en besloot bij EU minister van buitenlandse zaken Ashton aan te dringen op actie tegen Israel.
Men gebruikte artikel 49 van de vierde Geneefse conventie als stok om de hond te slaan.
Het rapport dat Missing Peace gisteren uitbracht en dat op haar gloednieuwe website werd gepost laat geen spaan heel van het Ha’aretz artikel noch van de retoriek van Assad en Arekat.
Groen Links wordt er door in zijn hemd gezet als een politieke partij die geen flauw benul heeft van wat zich in werkelijk in het Midden oosten voltrekt. Nog kwalijker is dat Groen Links haar acties baseert op krantenkoppen en propaganda van types als Assad en Arekat .

Alsof dit nog niet allemaal erg genoeg was werd de EU afgelopen week eveneens betrapt op een bijdrage aan de psychologische oorlog tegen Israel. http://www.refdag.nl/m/a/4/1473796
Door de alertheid van SGP Europarlementariër Belder werd een schandaal aan het licht gebracht waarin de EU probeerde zich te mengen in interne Israëlische aangelegenheden en de persvrijheid in dat land.
De SGP-er vroeg om opheldering over een door de EU gefinancierd programma waarin Israëlische Journalisten wordt geleerd om het Arabische vredesinitiatief te promoten in Israel.
Dit Arabische plan dateert van 2002 en zou inhouden dat Israel zich onvoorwaardelijk overgeeft aan de Arabische eisen in ruil voor een vage belofte over “normale” betrekkingen (hetgeen niet betekent einde conflict).
In Israel wordt het plan gezien als een non-starter en door vrijwel niemand serieus genomen.

Al deze incidenten betekenen bijdrages aan de psychologische oorlog tegen Israel die de positie van die staat steeds verder ondermijnt. Niet alleen in het Midden Oosten maar ook in de internationale arena.
De bron van het kwaad is steeds dezelfde, namelijk desinformatie. De gevolgen daarvan kunnen catastrofaal zijn. Historisch is namelijk bewezen dat grote oorlogen met militaire middelen meestal worden voorafgegaan door oorlogen met woorden.
Missing Peace heeft dus voorlopig werk zat.

De wake up call: Ontwikkelingen rond de Iraanse nucleaire crisis 2



Deel1 en 2 verschenen ook bij : http://www.dagelijksestandaard.nl/2010/01/25/nieuwe-ontwikkelingen-in-de-iraanse-nucleaire-crisis/)
http://www.dagelijksestandaard.nl/2010/01/25/ontwikkelingen-rond-de-iraanse-nucleaire-crisis-2-the-wake-up-call/


Terwijl VK in Nederland de overname van Saab erg belangrijk vindt, NRC meldt dat HFC Haarlem failliet is; Trouw kopt dat minister Bos Obama een brief stuurde over Nederlandse steun voor een verbod aan banken om risico's te nemen met spaargeld en de krant van WAKKER Nederland ons meldt dat een enquete over kilometerheffing maar liefst 200.000 Nederlanders in beweging kreeg, hadden de kranten in Israel allemaal een variatie op dezelfde kop:

IRAN HEEFT ZONDER ENIGE TWIJFEL EEN MILITAIR NUCLEAIR PROGRAMMA

LEES VERDER IN DEEL 2

De Spiegel in Duitsland was verantwoordelijk voor deze wake-up call. Nieuwe inlichtingen die der Spiegel bemachtigde van o.a de BND laten weinig twijfel meer over de Iraanse bedoelingen. Der Spiegel meldde ook fijnzinnig op dat de Israeli's jaren dezelfde boodschap hadden voor het Westen hetgeen werd afgedaan als propaganda.
Nog dit jaar is Iran in staat op een "crude nucleair device" te maken aldus de Spiegel.
De informatie die de Spiegel vandaag onthulde, stond echter twee jaar geleden al in het boek van de Israelische onderzoeksjournalist en Midden Oosten expert Ronen Bergman :"The secret war with Iran".
Bergman beschreef daarin de dubbele programma's van Iran en de wijze waarop het nucleaire programma was opgezet.
Inmiddels is dit de derde keer dat gebleken is dat Israelische inlichtingen aangaande kernwapenprogramma's van vijandelijke staten in het Midden Oosten geen propaganda waren maar de feiten.
De vraag is echter of deze "nieuwe" onthullingen enige indruk zullen maken op de Westerse diplomaten die "harde" sancties voorbereiden tegen "de bewegingsvrijheid" van de Iraanse revolutionaire garde.
Indien de koppen van Nederlandse kranten een indicatie zijn voor de consequenties van "alarmfase rood" waar Der Spiegel over spreekt, dan zal ook deze "wake up call" het moeten afleggen tegen faillisementen, spaargeldrisico's en kilometerheffingen.



http://www.spiegel.de/international/world/0,1518,673802,00.html

http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1263147976563&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1145015.html

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3839460,00.html

Nieuwe ontwikkelingen in de Iraanse nucleaire crisis

Zowel Arutz 10 als Arutz 1, twee TV stations in Israel hadden uitgebreid aandacht voor ontwikkelingen rond Iran vanavond.
Oded Granot de Midden Oosten expert van Arutz 1 meldde te beschikken over informatie dat de Amerikanen binnenkort een gereviseerde NIE (National Intelligence Estimate) zullen uitbrengen waarin zal worden bevestigd dat Iran werkt aan een Atoombom.
Dat zou de tweede keer zijn dat een NIE wordt uitgebracht op een cruciaal moment in de Iraanse crisis. De vorige NIE werd uitgebracht op een moment dat er speculatie was over een mogelijke Amerikaanse aanval op Iran ten tijde van de tweede regering Bush.

LEES VERDER IN DEEL 2

Nu lijkt de NIE te worden gebruikt om Obama in staat te stellen een nieuwe koerswijziging in zijn buitenland politiek door te voeren, dit keer ten opzichte van Iran.
Eerder circuleerden berichten dat de VS volgende maand onder het voorzitterschap van Frankrijk over de Veiligheidsraad spijkers met koppen wil slaan ten aanzien van de sancties tegen Iran.

In dezelfde reportage was Achmadinejad te zien die vandaag aankondigde deze week "goed nieuws" te zullen onthullen over het verrijkingsprogramma van Iran. Granot speculeerde dat het waarschijnlijk betekent dat Iran voldoende 20 % verrijkt uranium heeft om een uitbraak naar een atoomwapen in korte tijd mogelijk te maken.
Dit werd vanavond bevestigd door Presse TV een Iraanse nieuwssite http://www.presstv.ir/detail.aspx?id=116955&sectionid=3510303

De reportage werd afgesloten met een cynisch commentaar over de pogingen om via de VN veiligheidsraad alsnog sancties in te stellen die Iran moeten "stoppen".
Weinigen in Israel geloven nog in de internationale pogingen om via sancties alsnog een vuist te maken tegen Iran. En op dat vlak lijkt er sprake van een Iraans-Israelische consensus. De Iraanse leiders laten vrijwel geen moment onbenut om de aangekondigde sancties te ridiculiseren. Press TV berichtte op 13 januari dat Achmadinejad opnieuw had verklaard dat Israel binnenkort aan haar einde zou komen:
http://www.presstv.ir:80/detail.aspx?id=116058&sectionid=351020101.
Hij sprak in bedekte termen over de mogelijkheid dat een beetje "verzet" het einde van Israel zou brengen. Israelische veiligheidsdiensten hebben herhaaldelijk gewaarschuwd dat een "crude nuclear device" (een zgn dirty bomb) via Iran in de handen van Hamas of Hizbollah terecht zou kunnen komen.
De Izzidin Al Kassam website van Hamas plaatste vandaag een interview met Hamas leider Dr Khalil al Hayya waarin hij openlijk verklaarde dat Hamas op alle mogelijke terreinen door Iran geholpen wordt.
www.qassam.ps/interview-2305-An_exclusive_interview_with_Hamas_leader_Dr_Khalil_Al_Hayya.html
Een Journalist uit Nederland nam laatst contact met mij op met de vraag of wij commentaar konden geven op de stelling "Israel zal Iran vroeg of laat aanvallen".
Uiteraard voldeden wij aan dat verzoek, alleen voerden wij een kleine verandering door in de stelling. Die luidde vervolgens: " Israel zal Iran vroeg of laat aanvallen omdat de wereld opnieuw sliep."

Israel 24 januari 2010
Yochanan Visser
www.israelfacts.eu

Nederlandse vertaling gesproken tekst in de het interview met Zehalka (bron: Brabosh nieuwsblog Israel/ INN nieuws Israel)

Het interview begon aanvankelijk erg rustig en beheerst met parlementslid Zehalka die zich beklaagde bij zijn interviewers over het grote “gebrek aan kennis onder de Israëli’s over die vreselijke situatie in de Gazastrook”en “dat er toch niks mis is dat Haniye zijn advies geeft aan het Israëlische publiek”.

Journalist Bergman antwoordde hierop: “Hij [Haniye] is de leider van een terroristische organisatie die in oorlog is met Israël en je geeft hem een platform om te spreken. Merk je dan niet hoe dit hier wordt ervaren?” Zehalka antwoordde dat hij het goed vond dat de stem van Haniye kon worden gehoord. Op dit punt aangekomen zei journalist Margalit: “Ik denk niet dat er in Gaza een dergelijke humanitaire crisis Gaza bestaat zoals u denkt dat die er is, maar dat is niet het punt.”

Zehalka: “Ik kan u voorbeelden aanhalen van het VN-rapport.”

LEES VERDER IN DEEL 2

Margalit: “Komaan zeg, wie gelooft er nog de VN? De VN is de arm van… kijk naar het Goldstone Rapport.”

Zehalka: “Ok, dus u gelooft de Israëlische generaals?”

Margalit: “Ik hoef niemand te geloven. Ik heb zelf drie jaren gewoond in Sderot en ik heb de Qassam raketten met eigen ogen zien vliegen, met dank aan Haniye en zijn vrienden, goed uitgevoerd todat Israël een militaire campagne begon. Dus komaan zeg. Maar dat is niet het punt; het punt is dat Hamas een vijand is, en u, als lid van de Knesset, het blijkbaar niet het minste kon schelen …

Bergman: “Waarom protesteert u niet tegen Egypte? Als zij de blokkade van Gaza in Rafah zouden opheffen, dan zou er toch geen humanitaire crisis zijn?”

Zehalka: “Ik steun de Egyptische oppositie tegen hun regering.” [wat op sarcastisch gelach werd onthaald door de interviewers] “…Wij willen dat het lijden ophoud in Gaza, iemand die dat niet ziet moet volledig afgestompt zijn.”

Margalit: “Niet helemaal; Hamas heeft 8.000 raketten afgevuurd…”

Zehalka: “Er werden 1.400 Arabieren en 400 kinderen gedood [tijdens Operatie Cast Lead] [sic].”

Margalit: “Omdat Hamas raketten afvuurde… [en nog vuurt]”

Zehalka: “Ehud Barak luistert naar klassieke muziek en vermoordt kinderen!”

Margalit: “Ja, we hebben dat gehoord, we hebben dat gehoord. Hoeveel chutzpah heb je daar voor nodig om op die manier praten.” [chutzpah betekent brutaal, arrogant]

Zehalka: “Nee, de chutzpah is het moorden. Zeg niet dat het uit moed is.”

Margalit: “Het is chutzpah.”

Zehalka (brullend): “Durf niet chutzpah te zeggen!”

Margalit: “Ik zal zeggen wat ik wil, ik woon niet in uw [soort] land, ik woon in een democratie.”

Zehalka (brullend): “U spreekt alsof u op de markt staat!”

Margalit: “Spreek ik zo? U zegt dat Barak een moordenaar is! U bent chatzuf!” [chatzuf betekent vals, grof, respectloos, een arrogante bullebak, van dezelfde stam als het hebreeuwse woord]

Zehalka (brullend): “Noem mij niet chatzuf!”

Margalit: “U bent chatzuf!”

Zehalka: “Noem mij niet chatzuf!”

Margalit: “U bent chatzuf!”

Zehalka: “O ja? U bent een nul!”

Margalit: “Oh? Ok, nu heeft u mij overtuigd.”

Zehalka: “U bent een nul! U bent een spreekbuis voor alle premiers, en u bent nog wel een rechtbank verslaggever! U bent een rechtbank verslaggever!”

Margalit: “Klopt, ok Zehalka, u heeft gelijk en maak nu dat je wegkomt. U geeft totaal niet om al die Qassams [raketten], maak nu dat je wegkomt.”

Na weer een ronde of twee van wederzijdse beledigingen, wanneer het erop lijkt dat Zehalka eindelijk de studio heeft verlaten, heeft Margalit het moeilijk om te kalmeren en zegt: “Hebt u die chatzuf gehoord? Hij zegt dat Barak een kindermoordenaar is!”

Zehalka’s klinkt opnieuw vanachter de tribunes: “Noem mij niet chatzuf!”

Margalit: “Maak dat je wegkomt!”

Zehalka: “Noem mij niet chatzuf! Zeg niet dat ik moet maken dat ik weg ben!”

Margalit: “Wilt u aub mijn werk laten doen?” [De volgende gast voor een interview was inmiddels aangekomen]

Zehalka [nog altijd brullend vanachter de tribunes]: “U bent hier in Sjeik Munis!”

[Zehalka verwijst hier naar een voormalig Arabisch dorpje in het meest noordelijke stadsdeel van Tel Aviv, gesticht in de tweede helft van de 19de eeuw door Arabische immigranten, waar op het hoogtepunt van haar bestaan ongeveer 2.000 mensen woonden. In 1947 sloeg een groot deel op de vlucht , een ander deel werd verjaagd door de Haganah. Later werd Tel Aviv naar het noorden toe verder uitgebreid, Op de puinen van Sjeik Munis bevind zich thans onder meer een universiteit en ook de studio waar dit interview plaatsvond]

Margalit [met zijn hand bonkend op de tafel]: “Aaah, nu we zien wat u echt wilt! Nu komt de aap uit de mouw en wordt het allemaal duidelijk! U wilt dit van ons ook nog veroveren! Nu horen we eindelijk de waarheid!”

Zehalka: “Nee, wij willen samenleven! Ik ben hier geboren, u bent een immigrant!”

Margalit:”O, ik ben een immigrant?” [Margalit werd in 1938 geboren in Tel Aviv]

Gekende tactiek – maar wie is de echte migrant

De Joden beschuldigend dat ze geïmmigreerd zijn naar Israël [alhoewel ruim tweederde van de Israëlische Joden in Israël zijn geboren] is een oude Arabische tactiek – en toch, zoals gedocumenteerd door verschillende werken, waaronder “From Time Immemorial” van Joan Peters, is het grootste deel van de Arabische bevolking die vandaag het Heilige Land bezetten, samengesteld van immigranten die afkomstig zijn uit diverse Arabische landen. Velen van hen kwamen in de loop van de decennia die voorafgingen aan de vorming van de staat Israël – vooral aangetrokken door de economische groei en de kansen die door de groeiende Joodse aanwezigheid in het gebied werden gegenereerd.

Arabisch Knesseth lid veroorzaakt tumult in TV uitzending.

Jamal Zehalka is lid van de Knesseth voor de Balad partij en kwam in het TV programma Erev Chadash een toelichting geven op zijn collaboratie met Ishmael Haniyeh de Hamas leider in Gaza. Dat liep dusdanig uit de hand dat de grand old man van de Israelische TV Dan Margalit zijn zelfbeheersing totaal verloor. (zie video)
Tijdens een demonstratie van Israelische Arabieren bij de grens met Gaza liet Zehalka via een een GSM en megafoon Haniyeh een toespraak houden waarin Haniyeh zijn "broeders" in Israel opriep mee te vechten voor de "bevrijding" van Jeruzalem.
Deze actie wekte veel verontwaardiging in Israel omdat Zehalka lid van het Israelische parlement is en trouw zwoer aan de staat Israel.
De Arabische Knesseth leden zijn vaker in opspraak gekomen wegens verboden contacten met vijandelijke staten of leiders.
Azmi Bishara bijvoorbeeld hielp Hizbollah tijdens de Libanon 2 oorlog aan militaire inlichtingen. Het voormalige Knesseth lid ontvluchtte Israel nadat hij was getipt over mogelijke arrestatie.
Maar ook tijdens de tweede Intifada bleek dat een deel van de Arabische populatie in Israel zich als een vijfde colonne gedroeg. Tijdens grootschalige gewelddadige rellen vielen Arabieren toen Israeli's aan die op de wegen in het Noorden van Israel reisden. Ook Uhm el Fahm nabij Afula staat bekend als een bolwerk van Islamistisch verzet tegen de staat Israel. Voor het bekijken van de video klikt u op de link, het transcript van de "dialoog" vindt u hieronder in het Engels.

IF 4 januari 2010
ZIE DE VIDEO HIERONDER tumult in de tv uitzending

Lees verder in deel 2

ijst van burgerslachtoffers (PHRC) die in werkelijkheid leden van terreurbewegingen waren

Here they are. The numbers represent the position they were on the PCHR list of casualties, and the links go to sites that prove they were not civilian (many of the ones at almoltaqa and alqassam include pictures of them with rockets and in uniform):

#2 Reziq Jamal Reziq al-Haddad (policeman) Al Qassam Brigades member (photo) more
#3 Ali Mohammed Jamil Abu Riala (policeman) Al Qassam - South Battalion "struggling martyr"
#4 Ahmed Mohammed Ahmed Badawi (policeman) Al Qassam Brigades "fighter"
#5 Mahmoud Khalil Hassan Abu Harbeed (policeman) Al Qassam Brigades member
#10 Mumtaz Mohammed Ramiz al-Banna (policeman) "Shahid Mujahid"
#11 Ahmed Hamdi Youssef al-Dreimly (policeman) listed as "soldier" on Al Mezan list, Al Qassam member
#12 Fares Isma’il Helmi al-‘Ashy (policeman)
#16 Ibrahim Mahmoud Abdul Hafiz al-Farra (policeman) Al Qassam Brigades member since 2005
#17 Mohammed Abdul Karim Ramadan al-‘Aklouk (policeman) Al Qassam member picture
#19 Ra’ed Nazmi Mohammed Dughmosh (policeman) PRC/Saladin Brigades member
#20 Munir Mansour Ahmed Esbeita (policeman) Al Qassam member
#21 Deya'a Talal Kamel al-Habil (policeman) mentioned as al Qassam member
#22 Mayssara Hamed Mohammed Bulbul (policeman) "Hero Shahid" in ICT Al Qassam member
#25 Mahmoud Mtaw’e Mahmoud al-Khaldi (policeman) "Hero Martyr" in ICT Al Qassam member more
#26 Mohammed Khamis Hassan Habbush (policeman) Al Qassam member
#27 Shadi Jawad Khalil Qweider (policeman) - Al qassam member picture
#28 Jihad Ziyad Badawi al-Gharabli (policeman) Qassam Brigades member since 2006
#29 Mohammed Khamis Mohammed Baker (Zughra) (policeman) "al-Qassam Shahid"
#30 Ahmed Mohammed Nafez Abu Hadayed (policeman) Al Qassam Brigades member (Ahmed Hamad Nayef Abu Haddaid)
#33 Adham Hamdy Al-‘Udeini (UNRWA student) Al Qassam Brigates Deir al-Balah Battalion
#34 Wafa'a Marwan ‘Ali al-Dsouqi (female) "martyred mujahid"
#40 Diab Rebhi Diab al-Haddad (policeman) Qassam Brigades member since 2007 picture
#41 Mohammed Tawfiq Mohammed al-Nemra (policeman) Al Qassam Brigades member since 2003 (autotranslated as "tigress")
#42 Ziyad ‘Adel Mustafa al-Najjar (policeman) Al Qassam Brigades member since 2006
#43 43 Sa'ad Mohammed ‘Antar Esleem (policeman) Al Qassam Brigades
#44 Mohammed Ziyad Sadiq al-Nabih (policeman) Al Qassam Brigades member ("Shahid Fighter" on ICT)
#45 Hatem Khader Mohammed ‘Aiyad Al Qassam Brigades member
#47 Mohammed Baker Mohammed al-Nims (policeman) "Shahid" on Qassam sites (ICT)
#48 Mohammed Nabil Mohammed Barghouth (policeman) Al Qassam Brigades member (Barghouth translates as "flea")
#49 Mahmoud Mohammed Hilmy al-‘Amarin (policeman) Al Qassam Brigades member
#51 ‘Umar Baker Musa Shamaly (policeman) Al Qassam Brigades member
#55 Mahmoud Juma'a Mohammed al-Labban (policeman) "Shahid" on al-Qassam sites (ICT)
#59 Akram Mohammed Ahmed Abu Zriba (policeman) Al Qassam member
#60 Ramadan Ahmed Ibrahim Abu Kheir (policeman) http://www.almoltaqa.ps/english/...ead.php? t=10158 also member of Al Qassam
#61 Adib Hassan Abdul ‘Aziz Abu Harb (policeman) PRC/Saladin Brigades commander
#62 Ahmed Hani Ahmed Qannou'a (policeman) http://www.almoltaqa.ps/english/...ead.php? t=10183 ("soldier" in Al Mezan)
#63 Salim Khalil al-Banna (policeman) appears to be Al Qassam member (picture)
#64 Tha’er Mohammed Hassan Madhi (policeman) Al Qassam member (picture)
#65 Mohammed Sa'adi Mohammed al-Qatati listed as "soldier" on Al Mezan list also on Hamas list
#71 Wisam Abdul Majid Ibrahim al- Quqa (policeman) Al Qassam Brigades member
#72 Farouq Fou’ad Mohammed Esleem (Salim) listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#75 Ahmed Mohammed Shreiteh al-Kurd (policeman) listed as "resister" on Al Mezan list
#77 Amjad Maher Ahmed Mushtaha (policeman) Al Qassam Brigades member picture more
#79 Belal Mohammed Hussein ‘Umar (policeman) Al Qassam Brigades member (more)
#80 Bassam Issa Qasem al-‘Akkawi listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR, Hamas member
#82 Mohammed Talal Kamel al-Habil Al Qassam Brigades member picture picture more
#83 Abdul Rahman Nizar Zuhdi Shahato (policeman) Al Qassam Brigades member picture
#84 Suhaib Fawzi Salman Abdul ‘Al(policeman) Al Qassam Brigades member (and singer!) picture
#85 Yousif Rafiq Mohammed al-Deiri Al Qassam member (policeman) "Shahid Fighter" in ICT list
#86 Maher Isma’il Diab ‘Azzam (policeman) Al Qassam Brigades member (a/t as "Beamsgirl")
#90 Yehia ‘Awni ‘Awad Muheisen listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR Al Qassam member
#92 Jamil Nasri Mohammed Abdul- ‘Al listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#93 ‘AliYahia Mohammed Banat listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#95 Hussam Mohammed Hammad al-Majayda (policeman) Al Qassam member since 2005
#96 Fayez Fayeq Ahmed Abu al-Qumsan (policeman) PRC/Saladin Brigades member more
#97 Walid Jabr Mohammed Abu Hein listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#98 Naser Abdullah Sha’aban al-Gharra (policeman) Qassam Brigades member
#99 Mohammed ‘Adnan Salim ‘Attallah (policeman) "Hero Shahid" in ICT (different location)
#100 Tala'at Mukhlis Khalaf Basal listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#101 Sha’alan, Abdul Latif Khalil Abdul Salam listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR, Al Qassam member
#102 Majed Tawfiq Mohammed Mteir listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#105 Mohammed Zuheir al-‘Aydi Abu Sha’aban listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#106 Ibrahim Yousif Ahmed Nofal listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#108 Rami ‘Amer Deeb Abdul Halim listed as "resister" on Al Mezan list picture web
#111 Ala’a Fadel Mohmmed ‘Afana (policeman) Al Qassam Brigades member
#113 Tawfiq Jabr Mohammed Yousif(policeman) http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34293 "Hero Shahid Major-General" (ICT)
#114 Ahmed Abdul Majid Hussein Abu ‘Oda listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR, Al Qassam Brigates Nuseirat Battalion more
#115 Hassan Isma’il Hassan Abu Shanab (policeman) "Mujahid"
#116 Abdul Rahman Ahmed Khamis aL-Shweiki listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#117 Ra'afat Nabil Sha’aban Shameya (policeman) Qassam Brigades member (Chamie) more
#118 Amjad Kamel Abu Jazar (policeman) Al Qassam Brigades member
#121 Nahiz Salim ‘Awwad Abu Namous(policeman) http://www.almoltaqa.ps/english/...304& postcount=8 Hamas member since 2007 "Qassami Shahid Fighter" in ICT
#122 Basil Jihad Mohammed Dababish (policeman) - "Mujahid" "Hero Shahid" (ICT) Al Qassam member
#123 ‘Asim Ahmed Hassan al-Sha’er (policeman) Al Qassam member since 2002
#124 Sami Tayseer al-Sayed al-Halabi listed as "soldier" on Al Mezan list, member of Al Qassam Brigades, policeman on PCHR
#126 Mohammed Khaled Asa'ad Shuheibar (policeman) Al Qassam Brigades member
#131 Na’im ‘Ashour Ahmed Al Ghifary (policeman) "Shahid Mujahid" on almoltaqa
#132 Mohammed Hafiz Mohammed al-Kharoubi (policeman) http://www.almoltaqa.ps/english/...21& postcount=14 "Shahid Fighter" on ICT
#133 Mohammed Salah Hassan al-Sawaf(policeman) http://www.alqassam.ps/english/?...wmartys& mid=245, Al Qassam member
#134 Mustafa Mohammed Mustafa al-Sabbagh (policeman) "Qassami Fighter Shahid" in ICT (al-Zabai)
#135 Sharaf Mohammed Abu Shammala (policeman) Al Qassam member "Shahid" (ICT)
#136 Ahmed Mohammed Jamil Ba’alousha listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR, "hero shahid" by Hamas (ICT)
#137 Yousif Fawzi Salman Abdul ‘Al listed as "soldier" on Al Mezan list "hero shahid" by Hamas (ICT)
#143 Isma’il Ibrahim al-Ja’abari (policeman) Al-Qassam commander Khan Younis more
#144 Hisham Mohammed Ali Abu Sharar (policeman) Al Qassam field commander, picture, picture
#145 Ahmed Abdul Kader Ibrahim al-Haddad (policeman) "Mujahid"
#146 Tamer Mohammed ‘Asafa (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al-Balah Battalion "Qassami Shahid Field Commander" (ICT)
#147 Rabi' Mahmoud al-Muzayan (policeman) Al Qassam Brigades member
#148 Mohammed Salem Mohammed Abu ‘Abda (policeman) Al Qassam Brigades Bureij Battalion
#153 Ibrahim Abdul Salam Mohammed Abu al-Rous (policeman) Al Qassam member (ICT "Hero Shahid" Ibrahim Abu Alrus)
#154 Wisam Ibrahim ‘Ayyash (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al-Balah Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT) - Ismail Haniyeh's nephew
#155 ‘Awwad Nafez ‘Awwad al-Qatshan (policeman) Saladin Brigades picture
#156 Mohammed Yahya Mhanna (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al-Balah Battalion "Qassami Shahid" in ICT
#157 Suheib Mohammed ‘Asafa (policeman) Al Qassam Brigades Deir al Balah Battalion video "Qassami Shahid" (ICT)
#158 Hakim Rajab Mansi "Shahid" on al-Qassam sites (ICT)
#159 Hassan Sa'adi Hamdan Abu ‘Arbas (policeman) Al Qassam member
#160 ‘Umar Sa’id ‘Umar al-Lahham (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al Balah Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT)
#161 Ahmed Salah Ahmed al-Lahham (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al Balah Battalion
#163 Yaser Mohammed Deeb al-Lahham (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al Balah Battalion
#164 Wasim Ibrahim Hassan ‘Azara (policeman) Saladin Brigades member
#165 Anas Sbeih Abdullah Abu Nar (policeman) Al Qassam Brigades member
#167 ‘Imad Abdul Hamid Mohammed Abu al-Haj (policeman) Al Qassam Brigates Nuseirat Battalion
#168 Mohammed Mesbah Hussein Hamad (policeman) Al Qassam Brigates Nuseirat Battalion
#169 Mohammed Isma’il Abed al-Ghamri (policeman) Al Qassam Brigates Maghazi Battalion
#171 Ramzi Rajab Khader Tanjara (policeman) "Hero Shahid" (ICT)
#172 Khaled Abdul Fattah Ali Abu Hasna (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion
#174 Samer Heidar Hussein al-Qreinawi (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion
#175 Ahmed Mohammed Salama al-Qreinawi (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion
#176 Tamer Heidar Hussein al-Qreinawi (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion
#177 Majdi Nader Juma’a Jabr (policeman) Al Qassam member (sniper)
#179 ‘Issam Nabil Mohammed al-Gherbawi (policeman) Al Qassam member picture video
#180 Usama (Sami) Hassan Mohammed Abu al-Rish Al Qassam Brigates Maghazi Battalion
#181 Ala’a Nasri Mohammed al-Ra’i (policeman) Saladin Brigades member
#182 Mohammed Ibrahim Abdul Rahman Abu ‘Amer (policeman) Al Qassam Brigates Nuseirat Battalion more
#184 Abdul Rahman Nazmi Abdul Rahman Hamdan (policeman) "Qassami Shahid Fighter" (ICT) more
#185 Mahmoud Hisham ‘Azmi Abu Dalal (policeman) "Shahid Fighter" in ICT (Dallal)
#186 ‘Azmi Hisham ‘Azmi Abu Dalal Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Qassami Shahid Fighter" in ICT (Dallal)
#187 Khaled Yousif Jabr Shahin (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion
#190 Shadi Abdul Majid Abdul Jalil al-Sabakhi (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT) more
#192 Ibrahim Hassan Ibrahim al-Jamal (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion more
#193 Yousif Mohammed Mahmoud Diab (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion more
#195 Ala’a Addin Ibrahim Abdul Rahim al-Qatarawi (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Qassami Shahid Fighter" in ICT more
#196 Abdul Karim Sa’id Abdul Karim Wahba (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion more
#197 Mohammed Abdul Fattah Ahmed al-Qatarawi (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Shahid Fighter" (ICT)
#198 Tawfiq Ali Hassan al-Fallit "Hero Qassami Shahid" (ICT)
#199 Mustafa Yousif Mustafa al-Khatib (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Qassami Fighter Shahid" in ICT more
#202 ‘Adnan Ahmed al-Bheisi (policeman) "Qassami Shahid Fighter"(ICT) (al-Bakhizi) more
#203 Ahmed Jamal Ahmed Aal-Nuri (policeman) Al Qassam member picture
#209 Abdul Karim Isma’il ‘Ali Abu Jarbou’a (policeman) Al Qassam Brigates Nuseirat Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT)
#210 Rami Suleiman Ahmed Abu al-Sheikh (policeman) Al Qassam Brigates Maghazi Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT)
#211 Na’im, Aal-Sayed Abed Rabbu Mbit (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion "Qassami Shahid Fighter" in ICT
#212 Mohammed ‘Awad Yousif ‘Awad "hero martyr" in al-Qassam website (Abu Adbullah)
#213 Mohammed Ahmed Abdul Rahman Tabasha (policeman) "Hero Shahid" on ICT list
#214 Ghassan Mahmoud Isma’il Abu ‘Awwad (policeman) Al Qsssam member picture
#215 Ashraf Hamada Mustafa Abu Qwiek (policeman) Al Qassam Brigates Bureij Battalion
#217 Mazen Mahmoud Abdul Aziz ‘Aleyan (policeman) Al Qassam Brigades member video
#218 Hassan Atallah Mohammed Abdullah "Shahid Fighter" ICT (Chasan Ata Ala)
#219 ‘Asem Mohammed Sa’id Abu Kmeil (policeman) Al Qassam Brigades member
#220 Tala’at Mahmoud Salman Salman listed as "resister" on Al Mezan list Al Qassam Brigades
#221 Reziq Mahmoud Salman Salman (policeman) "Shahid" (ICT) picture Al Qassam Brigades
#223 Ali Hassan Ahmed al-Mabhouh (policeman) Al Qassam Brigades member
#224 Yousif Tayseer Harb Sha’aban "Al Qassam mujahid"
#225 Isma’il Jihad Isma’il Ghneim (policeman) Al Qassam Brigades member
#226 Ni'ma Ali Ahmed al-Mghari (female) "martyred mujahid"
#230 Mohammed Mahmoud Hammad al-Najra (policeman) Al Qassam Brigades member "Shahid Fighter" in ICT list
#232 Hashim Faris Hashim ‘Uweida "Al-Mujahid"
#234 Ahmed Maher Ahmed Abu Mussa (policeman) Al Qassam member
#237 Mohammed Na’im Shakshak (policeman) Al Qassam member bodyguard to #143
#238 ‘Ammar ‘Oda Faraj Shamali (policeman) "Shahid" on ICT
#243 Ahmed Naser Ahmed Tbeil (policeman) Al Qassam member
#244 Ali Abdul Rahim Mohammed ‘Awad (policeman) Al Qassam member since 2004
#245‘Umar Salman Salim Darawsha "Qassami Shahid Fighter" (ICT)
#248 Mahmoud Jamil Fakhri al-Khaldi (policeman) Al Qassam member (Mahmoud Khalil al-Khalidi)
#252 Yousif Ibrahim Mohammed Thary (policeman) Al Qassam member picture more
#254 Hassan Salem Hammed (Ali) al-Rahhal (policeman) Al Qassam Brigates Maghazi Battalion
#255 Zeyad Daoud ‘Oda Abu ‘Eyada (policeman) "Mujahid"
#256 Heidar Mahmoud Mohammed Hassouna (policeman) Al Qassam member
#257 Ayman Fou’ad Eid al-Nahhal(policeman) http://www.alqassam.ps/english/?...wmartys& mid=252 Al Qassam member photo
#258 Hamdan Khamis Rabi' Abu Nqeira (policeman) Al Qassam Brigades member
#259 Anas Fawzi Nafez Hamad (policeman) Al Qassam Brigades "Shahid Fighter-Corporal" (ICT - Chamad)
#260 Ahmed Abdullah Salem Al-Khatib PRC-Saladin Brigades field commander
#261 Hamada Ahmed Msallam Abu Daqqa listed as "resister" in PMoH list (#988)
#262 Mohammed Fou’ad Abu Sabra (policeman) Al Qassam Brigades Deir al-Balah Battalion "Qassami Shahid Fighter" more
#263 Qareeb ‘Umar ‘Abid "Shahid Fighter Karib Amar Abed" (ICT) "Mujahid"
#264 Shehada Abdul Rahman Hussein Kuffa (policeman) Al Qassam Brigades Maghazi Battalion (Abu Mohammed Kuffa)
#265 Hatem Adnan Abu Sha'ira (policeman) "Shahid" on al-Qassam sites (ICT)
#266 Nizar ‘Ateya Hassan Abu Salem (policeman) Al Qassam Brigades/Nuseirat more
#267 Abdullah Talal Ibrahim Aal-Sane' (policeman) Al Qassam Brigades picture more
#268 Arafat Faraj Allah Sleiman Faraj Allah (policeman) Al Qassam Brigades/Nuseirat "Qassami Shahid Fighter" (ICT) more
#269 Isma’il Ahmed Mohammed Salem (Hamdan) (policeman) Al Qassam Brigades member
#271 Mohammed Yunis Abu Libda (policeman) Al Qassam Brigades member Deir al-Balah Battalion "Qassami Shahid Fighter" in ICT
#272 Khaled Radwan Ali Inshasi "member of Al Qassam Brigades" in PCHR; "resister" in Al Mezan
#273 Suleiman Subhi Mohammed al-Ghariz (policeman) Al Qassam Brigades/Nuseirat "Qassami Shahid Fighter" (ICT)
#277 Nabil Ahmed Mahmoud al-Beiram "Mujahid"
#279 (Mohammed Nour) Mohammed Reziq al-Fayoumi (policeman)
http://www.almoltaqa.ps/english/...ead.php? t=10410 also member of Al Qassam brigades
#280 Ahmed Rasmi Mohammed Abu Jazar "Mujahid" 16 years old
#282 Mo’in Mahmoud Abdul Rahman Aal-Qen "Fighter Shahid" in ICT (Alkan)
#283 Salman Fahmi Hassan al-Astal (policeman in PCHR) listed as "resister" on Al Mezan list
#286 Haitham Yaser Ahmed al-Shaer (policeman in PCHR) http://www.alqassam.ps/english/?action=showmartys&mid=255 Al Qassam member video
#288 Ihab Jaser Ahmed al-Sha'er "Mujahid"
#292 Salem Zeyad Mohammed al-Hallaq (Malalha) PRC/Saladin Brigades member
#293 Mohammed Hussein Abdul Ra’ouf al-Mabhouh (policeman) al-Qassam member
#295 Ali Abdul Ra’ouf Hassan Rihan listed as "resister" in PMoH list (#577)
#298 (and#344) Ahmed Abdul Latif Hussein Sa’ad Eddin (policeman) "soldier" in PMoH list #822, member of "Security and Protection" of Hamas, Al Qassam member
#300 Hamid Ahmed Mohammed al-‘A’araj (policeman) al-Qassam member since 2003
#301 Abdul Hai Shafiq al-Dahshan (policeman) al-Qassam member more
#302 Mohammed Fahmi Abdul Fattah Fahmi Tafesh "Shahid" (ICT) Al Qassam member
#303 Taysir Abdullah Mohammed Weshah (policeman) Al Qassam Brigades member
#305 Basem ‘Umar ‘Awad Jundeya (policeman) Al Qassam Brigades member
#306 Tareq Salah Diab Rahmi (policeman) Al Qassam Brigades member since 2005
#307 Samer Ahmed Deeb Ahmed (policeman) Al Qassam Brigades member
#308 Belal Ghazi al-Raqab (policeman) Al Qassam Brigades member since 2006
#309 Amin Fou’ad Mohammed al-Zerbatli (policeman) Al Qassam Brigades member since 2006 photo
#310 Izz Addin Rafiq ‘Eleyan ‘Atallah (policeman) "Hero Shahid" (ICT) ( Az al-Din Rafik Alian Atallah)
#311 (and #317) Islam Mohammed Abdul Rahim al-Sahhar (policeman) Al Qassam member
#312 Anwar Rafiq ‘Eleyan ‘Atallah (policeman) Al Qassam member "Shahid Hero" in ICT
#315 Khalil Ramadan Salim al-Muranakh (policeman) Al Qassam Brigades listed as "soldier" (ICT)
#321 Mohammed Khalil Hassan Al Mukayad (policeman) "Shahid" on Qassam sites (ICT)
#324 Mohammed Farid Abdul Fattah Abdul Nabi (policeman) Al Qassam Brigades member
#325 Mohammed Suheil Mohammed Hassan (policeman) Al Qassam Brigades member
#326 Iyad Sha’aban Ibrahim al-Maqousi(policeman) http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34972 Al Qassam member
#329 Ashraf Zuheir Mahmoud al-Sharbasi (policeman in PCHR) Al Qassam Brigades member
#330 Wa’el Yahya Mohammed Abu Ni’ma (policeman) Al Qassam Brigades field commander (Wael jdmef) more
#331 Hisham Ibrahim Salman al-Msaddar (policeman) Al Qassam Brigades Maghazi Battalion
#332 Yaser Mohammed Hijazi al-Zarqa (policeman) "Shahid Fighter" in ICT list
#334 Abdul Azim ‘Adel al-Jadba Al Qassam Brigades infantry
#337 Ramiz Talal Ahmed Hamdan (policeman) Al Qassam Brigades Nuseirat Battalion "Qassami Shahid Fighter" (ICT) more
#340 Ahmed Fou’ad Mahmoud al-‘Askari (policeman) Al Qassam Brigades member
#343 Mohammed Ahmed Helmi Jarada (policeman) Al Qassam member "Qassami Shahid" (ICT)
#349 Mohammed Nafez Sha’aban Mheisen listed as "soldier" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#351 Tamer Saleh Abdullah al-Gherbawi Al Qassam Brigades member picture poster more
#353 Nabil Mahmoud Mohammed Abu Ti’eima "Shahid Mujahid" 16 years old
#362 Khaled Khaled Ahmed al-Huwari Al Qassam Brigades member
#387 Ayman Yousif Khalil al-Majayda listed as "resister" on Al Mezan list, Al Qassam member
#398 Hussein Na’im Hussein ‘Abbas listed as "resister" on Al Mezan list, as policeman on PCHR
#399 Mohammed Sa’id Mohammed Abu Hassira apparent Al Aqsa member (picture)
#401 Ihab ‘Umar Khalil al-Madhoun http://www.almoltaqa.ps/english/...ead.php? t=10244
#404 Sha’aban ‘Adel Hamed Hanif 16 years old "al Mujahid"
#405 Tareq Yaser Mohammed ‘Afana 16-years old Al Qassam Brigades member
#406 Ali Zuheir Mahmoud al-Houbi (policeman) http://www.alqassam.ps/english/?...wmartys& mid=249 Al Qassam
#408 Mohammed Isma’il ‘Abed Abu Daqqa Fatah "mujahid"
#409 Mahmoud Majed Mahmoud Abu Nahla 16 years old "Shahid Fighter" in ICT
#410 Nafez Kamal Abdul Jawad Abu Sabet Fatah "mujahid" on a Jihad mission together with 408
#412 Nizar Abdul Kader Mohammed Rayan http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34460
#415 Ghassan Nizar Abdul Kader Rayan 16 years old (Nizar Rayyan's son) "Al Qassam shahid" (his siblings are not mentioned)
#439 Wa’el Yousif Matar Abu Jarad listed as "resister" in PMH list
#
#458 ‘Umar Abdul Hafez Mousa al-Silawi journalist with Al Aqsa channel Al Qassam member
#459 Ra’ed Abdul Rahman Mohammed al-Msamha "martyr" picture with gun
#462 Sa’id Salah Sa’id Battah member of Al Qassam Brigades
#468 Mahmoud ‘Adnan Mahmoud Abu Ma’arouf (policeman) http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34516 Al Qassam member "suicide bombing unit" in ICT
#478 Muhannad Ibrahim ‘Ata al-Tannani Islamic Jihad/Al Quds member
#484 Ibrahim Mousa Issa al-Silawi Al Qassam member
#493 Ahmed Khalil Saleh Abu Daf Al Qassam member (ICT - The Qassami Shahid-Commander of the Area)
#505 Qusai Reyad Mohammed al-Batrikhy "resister" in PoMH list (#375)
#511 Yaser Kamal Shbeir Al Qassam member
#519 Anas Fadel Na’im http://www.almoltaqa.ps/english/...36& postcount=10
#520 Ra'afat Sami Ibrahim (Muharram) Al Qassam member
#524 Mohammed Khader Yousif Hammouda listed as "resister" on Al Mezan list
#526 Ala’a Addin Yahya Mohammed Zaqout listed as "resister" on Al Mezan list Islamic Jihad member more here
#527 Mohammed Hassan al-Baba listed as "resister" on Al Mezan list Islamic Jihad member
#529 Belal Abed Rabbu Mohammed Shehab listed as "resister" on Al Mezan list, Al Qassam member picture #873 on PMoH
#532 Mohammed Khamis Hussein al-Kilani listed as "resister" in PMoH list (Mohammed Khamis Aqilan)
#533 Abdul Rahim Helmi al-‘Abed al-Ashqar listed as "resister" in PMoH list (#680)
#542 Mo’in ‘Ata Mohammed Hussein listed as "resister" on Al Mezan list
#547 Ghassan Ali Ali Abu al-‘Amarin listed as "resister" in PMoH list (#400, last name "al-Arabid")
#551 Mohammed Abdul Razzaq Ali al-Hila http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34600 Al Qassam member
#563 ‘Usama Mesleh Suleiman listed as "resister" on Al Mezan list, also on PMoH list
#568 Mohammed Akram Mohammed Abu Harbid member of Al Qassam Brigades
#569 Ahmed Hussein Abed Rabbu al-Mabhouh listed as "resister" on Al Mezan list
#571 Mohammed Mu’in ‘Ateya Abu al-Jedian listed as "resister" on Al Mezan list
#573 Mohammed Bashir Mohammed Khader member of Al Qassam Brigades in 2000
#576 Ayman Mohammed Mohammed ‘Afana (policeman) http://www.alqassam.ps/english/?...wmartys& mid=248 Al Qassam member
#583 Mohammed Abed Hassan Barbakh http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34600
#616 Issa Ahmed al-‘At’out listed as "resister" on Al Mezan list
#642 Mohammed Ibrahim Helmi al-Samouni Islamic Jihad member
#646 Ghazi ‘Awni Abdul Fattah Jaddoua’ PRC/Nasser Brigades member
#669 Mohammed Naser ‘Ateya Hamdona listed as "resister" on Al Mezan list
#674 Younis Mohammed Abdul Wahab al-Ghandour (policeman) listed as "resister" on PMoH (#788)
#678 Rami Yousif Mohammed al-Ghandour listed as "resister" on Al Mezan list, #868 on PMoH list as "resister", more
#679 Suheil Ahmed Rashad al-‘Asali listed as "resister" on Al Mezan list
#681 Ahmed Hassan Abdul Karim Abu Zour listed as "resister" on PMoH site (#226)
#689 Mousa Mohammed Suleiman al-Jatali al-Qassam Brigades member
#722 Radwan Fayez Mesbah Al- Daia member of Al Qassam Brigades
#739 Sa’id Jamal Sa’id Abdul Dayem "Presidential Guard"
#747 Mohammed ‘Ayesh Mansour Abu Naser http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34690
#761 Tareq Mahmoud Yousif (Hussein) "Presidential Guard"
#771 ‘Ateya Hassan Mustafa al-Madhoun DFLP National Resistance Brigades
#772 Zaher Mohammed Mahmoud ‘Abed "Al Qassam martyr" more
#773 Zeyad ‘Ateya Hassan al-Madhoun http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=35141 DFLP National Resistance Brigades
#782 Khaled Mohammed Fou’ad Abu ‘Askar "Abu Ezz" "al-Qassam Shahid"more
#783 Belal Hamza Ali ‘Ubeid "Abu Khalid" 17 years old Al Qassam member more
#804 Ahmed ‘Abed Hamad al-Hasanat listed as "resister" (policeman) on Al Mezan list, Hamas member
#805 Hassan Ahmed Masmah listed as "resister" (policeman) on Al Mezan list "Qassami Shahid Fighter" in ICT
#814 Abdul Rahman Jamil Badawi (Qasem) Al Quds member (mentioned in his brother's obit)
#823 Rezeq Sami Rezeq Sbeih listed as "resister" on Al Mezan list
#832 Mohammed Maher Nemer Badawi (Qasem) on "martyr's poster" Al Quds/Islamic Jihad member
#833 Ihab ‘Isam Rajab al-Harazin listed as "soldier" on Al Mezan list, al Qassam member
#834 Basel Nabil Ibrahim Faraj Al Aqsa Brigades "Shahid Mujahid"
#847 Abdul Karim Shafiq Hussein Hassan Al Qassam member
#857 Hamza ‘Oda Mohammed al-Khaldi (policeman) PRC member picture picture
#864 Tareq Mohammed Nemer Abu ‘Amsha http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34746 member of Islamic Jihad also see here
#866 Jihad Rashad Mohammed al-‘Asali listed as "resister" on Al Mezan list
#876 Yousif Zeyad Ahmed Zaqout (policeman) Al Qassam Brigades member
#877 Jihad ‘Awwad ‘Oda Abu Mdeif http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34777
#898 Mohammed Ali Hassan al- Sultan Al Qassam member
#908 Jamal Ahmed Hussein Nashwan http://www.pflp.ps/english/?q=pf...hwan-beit- hanou
#913 Sa’id Mohammed Yousif Abu Matar "Hero Fighter Shahid" on ICT list
#924 Sha’aban Mohammed Sha’aban Mushtaha (policeman) Al Qassam member
#936 Ibrahim Mahmoud Ahmed Weshah listed as "resister" on Al Mezan list , policeman on PCHR (Wishah) more
#945 Mohammed Othman Khalil Ishteiwi Islamic Jihad/Al Quds member
#946 Mazen Sa’id Mohammed Abu Matar listed as "resister" (policeman) on Al Mezan list (h/t Suzanne)
#956 Sufyan Abdul Hay Juda Abed Rabbu "Presidential Guard"
#959 Amir Yousif Mahmoud al-Mansi Al Qassam member
#961 Samed Mahfouz Mahmoud Abed Rabbu, Islamic Jihad member, 16 years old
#964 Yusri Mahmoud Juda Abed Rabbo Islamic Jihad member
#969 ‘Ahed Kamel Shehada Banar listed as "resister" on Al Mezan list and PoHM list (#305)
#970 Shadi Fathi Ahmed Jneid listed as "resister" on Al Mezan list
#973 Sami Bashir Abed Sa’ad listed as "resister" (policeman) on Al Mezan list and PoHM list (#304)
#974 Ahmed Juma’a Suleiman al-Sha'er http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34819 al-Qassam member
#975 Rashid Hamdan Shehda Dheir Islamic Jihad member
#978 ‘Ata Kamal Abdul Rahman al-Dahdouh (policeman) http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34873 more
#980 Abdul Mu'ti Rateb Abdul Mu'ti Salman member of PRC/Jihad Jibril Brigades
#982 Ibrahim Mohammed Ghali ‘Asaleya member of Al Qassam Brigades
#987 Ahmed Hamed Hassan Abu ‘Eita (policeman) member of Al Qassam Brigades
#992 Mohammed Jaber Mohammed ‘Eleyan 16 years old member of PRC/Nasser Brigades
#993 Rami Jamal Ramadan Salman member of PRC/Jihad Jibril Brigades
#1010 Ibrahim ‘Ayesh Taha Suleiman listed as "resister" on Al Mezan list picture #871 on PMoH (resister)
#1031 Munther Mahmoud Mohammed al-Jundi Islamic Jihad member
#1040 Mustafa Juma’a Ibrahim al-Basha Al Qassam member picture more
#1046 Issa Abdul Rahim Saleh Al Qassam member
#1047 Ahmed Ibrahim Mohammed Abu Jazar http://paltoday.com/english/news...ws.php? id=33598 Islamic Jihad member see also here
#1052 ‘Anan Nemer Sha’aban Mansour listed as "resister" on Al Mezan list
#1054 Sa’ad Mohammed Abdullah Hassan http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34937 also on PMH list
#1060 Abdullah Sa’id Saleh al-‘Imawi http://www.almoltaqa.ps/english/...ead.php? t=10309
#1067 Mamdouh Walid Asa’ad Shhiebar "Qassami Shahid" (ICT) (Shahibar)
#1068 ‘Eid ‘Oda al-Shandi listed in Qassam Brigades "field commander"
#1085 Ala’a Hamed Mohammed Abu Rida Islamic Jihad member
#1088 Hani Mohammed Abdullah Abu Rayyan listed as "resister" on Al Mezan list
#1113 Amjad Fadel Abdullah Abu Rayyan listed as "resister" on Al Mezan list
#1124 Feras Fayez Kamel Abu Samra 17 years old "hero martyr" on Paldf forum picture
#1128 Nedal Mohammed Hussein Abu Rida listed as "resister" on Al Mezan list; more
#1140 Ahmed Juma’a Ahmed Abu Jamous Al Qassam member
#1153 Walid Hamouda Mohammed al-za’about listed as "field commander" on Qassam Brigades site (h/t Suzanne)
#1156 Hammam Mohammed Hassan al-Khudary 16 years old Islamic Jihad member
#1162 Belal Jamal Isma’il Abu ‘Awwad 17 years old Al Qassam member
#1175 Seif Addin Mohammed Ibrahim al-Firani "Abu Hamza" Al Qassam Brigades member
#1178 Fares Mohammed Khalil ‘Abdeen listed as "resister" on Al Mezan list
#1185 Hamdi Saleh Mohammed Hamada http://www.maannews.net/en/index...etails& ID=34972 Al-Rish Brigades (Hamdi Farid Abu Hamada) Al Qassam member
#1193 Ahmed Mohammed Ayoub Khella listed as "resister" on Al Mezan list
#1204 Khader Abdul Ghaffar al-Jadba Hamas "Shahid Fighter" (ICT)
#1211 Diab Abdul Kader Rajab Mkat Al Qassam Brigades "shahid fighter" (ICT)
#1213 Medhat ‘Abed Ali Banar listed as "resister" on Al Mezan list and PMoH list (#328)
#1216 Mohammed Nawwaf Ahmed Na’im listed as "resister" on Al Mezan list
#1219 ‘Ahed Mazen Abdullah al-Ghura (policeman) Al Qassam member
#1229 ‘Imad Maher Saleh Ferwana (Ammar Maher Farwana) 17 years old listed as "resister" on Al Mezan list, Al Qassam member
#1248 Jamal Taha Mohammed Mghames "Presidential Guard"
#1269 Abdullah Abdul Hamid Hussam Abu Mu’ammar listed as a "martyr" in Qassam Brigades Arabic site (h/t Suzanne)
#1275 Samer Mohammed al-‘Abed Abu ‘Aser, 17 years old, Islamic Jihad member http://www.saraya.ps/view.php?id=11327 (Saraya site down now, data from ICT)
#1289 Hussam Mohammed Ali Abu Daqqa listed as "resister" on Al Mezan list
#1290 Ra’afat Khalil Hamdan Abu al-‘Ela listed as "resister" on Al Mezan list, Islamic Jihad member
#1294 Naser Yusif Abdul Hadi al-Siefi listed as "resister" on Al Mezan list
#1300 ‘Umar Mahmoud Ramadanal- Mranakh Al Qassam Brigades member
#1311 Usama Jamal Mohammed ‘Ubeid "Qassam Martyr" more
#1314 Ashraf Rebhi al-‘Abed Banar http://www.pflp.ps/english/?q=memo
#1317 Abdullah Nawwaf Ahmed Na’im listed as "resister" on Al Mezan list
#1333 Shadi al-‘Abed Ali Banar Islamic Jihad member
#1340 Jabr Mohammed Mohammed al-Dawawsa listed as "resister" on Al Mezan list
#1346 Eyad Abdul Hay al-Najjar listed as "resister" on Al Mezan list
#1358 Wa’el Khalil Mesbah Aal-‘Attar listed as "resister" on Al Mezan list
#1359 Akram Khader Abdul Kader Ma'arouf listed as "resister" on PMoH list (#464)
#1367 Mohammed Abdul Hadi Mohammed Daher (policeman) listed as "resister" on Al Mezan list
#1368 Amjad Majed Subhi al-‘Attar listed as "resister" on Al Mezan list
#1388 Rezeq Salim Hussein Abu al-Kas listed as "resister" on PMoH list (#809)
#1393 Mahmoud Hussein Mohammed Matar listed as "resister" on Al Mezan list
#1402 Mohammed Mahmoud Mohammed al-Bori’ (policeman) Al Qassam member since 2005


Terrorists with the word "Battalion" in their description comes from a list in an Al Qassam message board, describing them all as "Qassam martyrs" from various Qassam Brigades battalions. PCHR verifies their home location consistent with - although their deaths were not necessarily in the same places.

Obviously not every terrorist name is easily found on Arab websites, not the least because it is difficult to transliterate the Arabic consistently. At the very least, however, this proves that the PCHR definition of "civilian death" is a lie, and there entire methodology must be questioned.

--
Other notes:

#231 Salem Ahmed Salem Abu Shamla apparently killed by Hamas
#311 and #317 appear to be the same person (Islam Mohammed Abdul Rahim al-Sahhar, policeman)
#1366 and #1395 appear to be the same person (Khamis Nemer Abdul Latif Zughra, 22)
#504 is blank
#851 and #898 appear to be the same person
#298 and #344 appear to be the same person
#173 and #289 are the same person

Total PCHR victims 1408

Inventarisatie verleende bouwvergunningen voor Arabisch Oost-Jeruzalem

Inleiding.

In de media is de laatste tijd ruime aandacht voor bouwplannen in Jeruzalem.
Daarbij wordt vaak de indruk gewekt dat Israel slechts bouwvergunningen verstrekt aan “Joodse”
Projecten in Oost-Jeruzalem. Uit de inventarisatie hieronder blijkt echter dat ieder jaar een contigent bouwvergunningen wordt afgegeven voor bouw in Arabische wijken in Oost Jeruzalem.
Overigens dient daarbij aangetekend te worden dat de term Oost Jeruzalem ook wordt gebruikt wanneer het om Zuid of Noord Jeruzalem gaat. Beter is te spreken over wijken die werden gebouwd over de groene lijn (voormalige wapenstilstandslijn tot 1967).
Uit de cijfers blijkt dat er totaal van 4424 afgegeven vergunningen werden geregistreerd voor Arabische wijken in Jeruzalem. Dit is afgezet tegen de totale afgifte van 17890 vergunningen 24 % van het totaal.
De demografische cijfers in Jeruzalem tot en met 2008 zijn: 476.000 Joden en 247.800 Moslim Arabieren. (64 % -33 % van de totale populatie).
In sommige wijken in Jeruzalem wonen zowel Joden als Arabieren (Pisqat Ze'ev, Neve Ya'acov en in wijken in en rond de oude stad). Deze wijken zijn niet opgenomen in dit rapport.

Een andere aantekening over bouwmogelijkheden van de stad Jeruzalem is hier op zijn plaats.
West Jeruzalem grenst aan een van de mooiste natuurgebieden in Israel. Uitbreiding van de wijken of de planning van nieuwe wijken daar is onmogelijk zonder onherstelbare schade toe te brengen aan de natuur .
Een plan om duizenden wooneenheden te bouwen in dit gebied (Safdie plan) werd na acties van milieugroepen en petities bij het Hooggerechtshof in Israel door de gemeente Jeruzalem geannuleerd. Uitbreiding van de stad Jeruzalem kan derhalve slechts plaatsvinden in de wijken over de groene lijn.
Gilo, Har Homa in het zuiden en in het noord oosten in de wijken Neve Ya’acov, Pisqat Ze’ev en Ramot.

Afgegeven bouwvergunningen Oost Jeruzalem (periode 2001 -2008)

Wijk aantal vergunningen

2000 t/m 2008 totalen
Oude stad Moslim kwartier 3
Kalandia,Atarot en Beit Hanina 744
Shafoeat (nieuw en oud) en Anata nieuw 817
Ishwaja,A-Toer, A-Sawana,Wadi El Goz 802
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 172
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 379
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 1507

Totaal 4424

Lees in deel 2 de totalen uitgesplitst

Uitgesplitst per jaar

2000
Kalandia.Atarot, Beit Hanina 69
Shafoeat, Anata nieuw 76
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 139
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 34
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 73
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 179

2001

Kalandia.Atarot, Beit Hanina 27
Shafoeat, Anata nieuw 71
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 213
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 43
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 53
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 232

2002

Kalandia.Atarot, Beit Hanina 43
Shafoeat, Anata nieuw 60
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 179
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 30
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 65
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 170

2003

Kalandia.Atarot, Beit Hanina 53
Shafoeat, Anata nieuw 52
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 103
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 30
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 38
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 201

2004

Kalandia.Atarot, Beit Hanina 131
Shafoeat, Anata nieuw 103
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 36
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 9
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 17
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 94

2005

Oude Stad Moslim kwartier 2
Kalandia.Atarot, Beit Hanina 121
Shafoeat, Anata nieuw 100
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 42
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 2
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 7
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 55



2006
Kalandia.Atarot, Beit Hanina 141
Shafoeat, Anata nieuw 180
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 26
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 18
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 55
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 215



2007

Kalandia.Atarot, Beit Hanina 78
Shafoeat, Anata nieuw 84
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 16
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 4
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 11
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 182

2008

Oude Stad Moslim kwartier 1
Kalandia.Atarot, Beit Hanina 81
Shafoeat, Anata nieuw 91
Ishwaja, A- Toer, A-Sawana, Wadi El Goz 48
Sheikh Jarrah, Moshava Amerikaniet, Bab El Zahara 11
Deir Aboe Tor, Ras al amoed,Chirbat Beit Zahoer 60
Jamel Moegaber, Arav A-Swahara, Tzoer Baher;Beit Tsafafa zuid 170
 

Israel 28 december 2009-12-29

Terwijl in Nederland sommige media blijven volharden in een campagne om van het Midden-Oosten conflict een klassieke Western te maken, en een uitgerangeerde ex-VPRO journalist op zijn blog een nieuwe vorm van paparazziterrorisme tegen Israeli’s en Israel heeft geïntroduceerd, vinden in Israel zelf menselijke en hoopgevende dingen plaats.
Zoals de contacten tussen Palestijnen in El Khader en Israeli's uit Efrat.
Die contacten bestonden al tijdens de Oslo jaren toen de rabbijn van Efrat het initiatief nam tot uitwisselingsprojecten met de Palestijnse buren.
Een van de plaatsen waar Palestijnen en Joden elkaar ontmoeten is een winkel vlak bij Bethlehem.

De winkel van Ashraf is ....... LEES VERDER IN DEEL 2

gelegen op de grens van El Khader even buiten de Joodse nederzetting Efrat.
Er worden doe het zelf en bouwmaterialen verkocht.
De zaak bloeit, mede door de vele Joodse cliënten die in de winkel van de Palestijn kind aan huis zijn.
De contacten tussen de Palestijnen die de winkel beheren en de Joden uit Efrat zijn in sommige gevallen uitgegroeid tot vriendschap.
Dat was een aantal jaren geleden een ondenkbare situatie.
Tijdens de Intifada, die bijna vijf jaar lang het gebied van Goesh Etzion waar El Khader en Efrat in liggen teisterde, waren er nauwelijks contacten en economische activiteit.
Deze situatie is de laatste jaren drastisch veranderd en wat niemand toen voor mogelijk hield gebeurt nu dagelijks.
Palestijnen en Israëli’s ontmoeten elkaar en gaan zo nu en dan eerlijke gesprekken niet uit de weg.

In een van die gesprekken kwam deze week de situatie na de afkondiging van bouwstop ter sprake.
Een maatregel die door niemand van ons als een echte stap naar vrede werd gezien
Het gesprek kwam eerst op Nederland en de Nederlandse delegatie die onlangs de winkel van Ashraf bezocht.
Men vroeg zich af of er nog meer van dat soort bezoeken zouden plaatsvinden en wat de delegatieleden vonden van het bezoek.
Ik antwoordde dat de Nederlanders verrast waren door wat ze hadden gezien en gehoord, het week namelijk nogal af van de standaard verhalen die men hoorde. Een van de dingen die men het meest opmerkelijk vond was het verhaal over het onderwijs dat de kinderen van Ashraf krijgen.

Ashraf is een modale Palestijn, maar een van de weinige moslims in El Khader die zijn kinderen naar een christelijke school stuurt om “beter “ onderwijs te krijgen.
Nu bleek dat het vredesonderwijs, dat daar deel uitmaakt van de lesstof, een reden is waarom zijn kinderen die school bezoeken.

Van de kinderen en het vredesonderwijs kwam het gesprek op het gebrek aan vredesonderhandelingen op dit moment.
Bijna altijd als dit onderwerp ter sprake komt krijgen de leiders de schuld, en vaak gaat het gesprek over de corruptie of de ongeschiktheid van de Palestijnse leiders.
We spraken af het dit keer verder te kijken dan het onderwerp leiders.
Ook besloten we het veiligheidshek, dat traditioneel ook een vast onderwerp is van deze gesprekken, buiten beschouwing te laten.
Een gesprek over het hek liep bijna altijd vast op de 10 jaar zelfmoordaanslagen die de bouw noodzakelijk maakte en de haat die de bouw ervan veroorzaakte.

De onderhandelingen die vorig jaar tussen oud premier Olmert en Aboe Mazen plaatsvonden kwamen eerst aan de orde. Mijn vraag was wat ze vonden van de voorstellen die toen besproken waren en door de PA waren verworpen. Men had echter nooit over deze voorstellen vernomen.
(zie het Olmert voorstel aan Aboe Mazen: http://www.haaretz.com/hasite/images/iht_daily/D171209/olmertmap.pdf )

Wel had men gehoord over een eventuele deling van Jeruzalem en mogelijk internationaal bestuur.
Al gauw was er consensus over het idee dat Ban Ki Moon burgemeester over Jeruzalem zou worden. Dat zou een recept voor meer problemen zijn.
De oplossing zou moeten zijn dat Jeruzalem een open stad zou worden voor alle godsdiensten, stelde Ashraf. Mijn reactie was dat dit de situatie sinds 1967 in feite is.
Maar hij doelde op huidige belemmeringen voor Palestijnen om naar Jeruzalem te gaan. Mannen onder 40 krijgen sinds de Intifada 2 zelden toegang. Dat vormt voor hem een van de moeilijkst te accepteren problemen.
Het streven zou moeten zijn om terug te keren tot de situatie die voor de jaren negentig bestond. Iedereen kon toen vrij reizen naar Tel Aviv.
Inderdaad sprak ik laatst een Palestijnse aannemer uit Hebron die tot begin jaren negentig voornamelijk in die omgeving werkte. Daarna kwam Oslo en paradoxaal genoeg is de situatie sindsdien voor iedereen verslechterd.

Vervolgens kwam het gesprek op Bethlehem dat vlak bij El Khader ligt en waar Ashraf gasflessen verkoopt aan de bevolking. Hij stelde voor dat ik met hem een bezoek zou brengen aan een plaatselijke politicus die ook vreedzame co-existentie met de Israeli’s voorstaat.
Helaas mogen Israëli’s sinds de tweede Intifada Bethlehem niet in.
Bethlehem was volgens hen de plaats waar het beste een nieuw vredesproces kon beginnen, door vrije toegang te verlenen aan een ieder die de stad wilde bezoeken en verlaten.
Iedereen zou dan kunnen zien dat het goed gaat in de stad en dat Hamas er geen rol meer speelt.

Het gesprek verplaatste zich tijdelijk naar Hamas. De invloed van Hamas zou sterk verminderd zijn.
“De PA is er in geslaagd om Hamas volledig in te dammen omdat we hier geen Gaza willen. Een Hamas lid dat nu wegens een klein vergrijp in de gevangenis beland komt er niet snel meer uit”, vertelden ze.
We kwamen terug op het voorstel om een plaatselijke politicus in Bethlehem te ontmoeten.
Als jullie ontevreden zijn over het leiderschap, waarom nemen jullie dan zelf geen initiatief om verandering op politiek gebied af te dwingen, vroeg ik.
“Onmogelijk, de reshoet (PA) is van ijzer die gaat niet weg”, was hun conclusie.
Hierop wierp ik tegen dat er historische voorbeelden zijn van politieke omwentelingen die tot stand kwamen vanuit een” grassroots” initiatief.
Ongeloof was mijn deel. Ik gaf de Solidariteit revolutie in Polen als voorbeeld maar daar hadden ze nog nooit over gehoord. De revolutie in Iran was een voorbeeld dat ze wel kenden.
Er zat wel wat in, maar de leiders in de Arabische wereld zitten met lijm vast aan hun stoelen, aldus Ashraf.
Bij ons wil 90 % van het volk rust en vrede maar de leiders willen niet, stelden ze.
Waarop ik tegenwierp dat er ook in de Arabische wereld een leider was geweest, die de moed had gehad om risico’s te nemen voor het bereiken van een vredesakkoord. (Sadat).

Die opmerking was aanleiding tot discussie over Aboe Mazen, de conclusie was dat er een nieuwe leider moet komen.
Ik stelde Ashraf voor om die nieuwe leider te worden, hij is jong en heeft duidelijke ideeën over co-existentie en deling van het land. Hij zei echter meer verstand had van gas en bouwmaterialen te hebben. Hij vond overigens wel dat er wat in het idee zat dat het volk meer macht heeft dan het zichzelf vaak realiseert.
Ik wees op de internationale steun die zij krijgen voor hun zaak en het feit dat ze door Israel vertrouwd zijn geraakt met de werking van een democratie.
“De internationale gemeenschap staat wel achter ons, maar men begrijpt te weinig van de problemen hier”, was hun volgende stelling. Daar waren we het in ieder geval over eens.
Waarop Ashraf terug kwam op het bezoek van de Nederlandse delegatie aan zijn winkel.
Dat soort uitwisselingen zou meer moeten plaatsvinden, vond hij en stelde voor om een keer naar Nederland te reizen om het idee van co-existentie te propageren.

Terug in Efrat dacht ik na over het gesprek.
Het idee van een open Bethlehem als een try-out voor verdere normalisatie, is het overwegen waard. Maar dergelijke maatregelen werden ten tijde van Oslo ook genomen en het bracht geen vrede.
Een “grassroots” initiatief om tot een ander Palestijnse leiderschap te komen lijkt het meest urgent momenteel. Uit alle gesprekken met Palestijnen komt naar voren dat men geen vertrouwen heeft in de eigen leiders. Extremisme en corruptie zijn de meest gehoorde reden voor dat wantrouwen.
Maar ook het doorbreken van de geijkte patronen in de benadering van het conflict door de internationale gemeenschap is een essentiële voorwaarde om tot een echt vredesproces te komen.
Eenzijdige benaderingen en eenzijdige concessies werken slechts contra productief.

Co-existentie zoals die nu weer in de streek van Goesh Etzion voorkomt zou de basis kunnen vormen voor een andere toekomst.
Informatie voorziening en berichtgeving die los staat van politieke agenda’s is een andere voorwaarde voor het creëren van een klimaat waarin vredesbesprekingen wel een kans van slagen zullen hebben.

Yochanan Visser
Israel Facts Monitorgroep
Israel

Israelische aanval op Iran lijkt onontkoombaar

Het navolgende artikel verscheen deze week in verkorte vorm in het Reformatorisch Dagblad (zie link) de originele tekst vindt u hieronder.

http://www.refdag.nl/artikel/1451834/Israelische+aanval+op+Iran+lijkt+onontkoombaar.html

Een artikel in “the Times” op 14 december betekent een verdere escalatie in de crisis rond het Iraanse nucleaire programma.http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article6955351.ece

Volgens het artikel zou Iran vanaf 2007 al werken aan een vitaal onderdeel voor een atoombom namelijk een neutronen ontsteker. Dit onderdeel heeft slechts waarde voor een nucleaire bom.
De onthulling is gebaseerd op geheime Iraanse documenten die via een niet nader genoemde Aziatische inlichtingen dienst in handen van de Times zijn gekomen. De documenten zijn doorgestuurd naar de IAEA, waar ze na het vertrek van Mohammed Baradei hopelijk niet opnieuw in een la belanden.
Deskundigen zeggen dat deze ontdekking een diplomatieke oplossing van de crisis feitelijk uitsluit.
De neutronen ontsteker is een patent uit het Pakistaanse kernwapenprogramma. Een nieuwe indicatie van de Iraans-Pakistaanse coöperatie die al sinds de jaren ’90 bekend is.
(zie ook een eerder artikel dat Reformatorisch Dagblad hierover publiceerde:http://www.israelfacts.eu/landelijke-bladen/reformatorisch-dagblad/artikelen-in-het-reformatorisch-dagblad/index.html )
De onthulling in de Times was het openingsartikel van alle Israëlische kranten.
De Israëlische regering had echter niet meer dan een vaag commentaar dat de algemene zorg uitdrukte voor de ontwikkelingen in de Iraanse crisis. LEES VERDER IN DEEL 2 of

KLIK HIER OM HET DOCUMENT Escalatie in Iraanse nucleaire crisis neemt toe TE DOWNLOADEN

Uit Iran zelf komen de laatste week steeds meer berichten die duiden op een confrontatie koers van de Iraanse regering. Eerst was er de aankondiging van de bouw van maar liefst tien nieuwe uranium opwerkingsfabrieken. Maar ook het bezoek dat de Iraanse minister van defensie aan Syrië bracht, ontaarde in een psychologische oorlog tegen Israel. Syrië en Iran tekenden een defensiepact dat een aanval op Iran een aanval op Syrië maakt.
Verder verklaarde de Iraanse minister dat indien Israel het waagt om Iran aan te vallen de reactie totale vernietiging van Israel zal zijn, door middel van aanvallen op de plaatsen waar Israel zijn nucleaire, biologische en chemische wapens verborgen houdt.
Een ander signaal dat de psychologische oorlog escaleert was een onthulling door Iran dat de Shabak,-de Israëlische binnenlandse veiligheidsdienst- mensen ronselt die Farsi spreken. Deze zouden dan weer Iraanse immigranten in Israel moeten bespioneren. Een onwaarschijnlijk verhaal omdat deze immigranten Joden zijn en de Shabak zich normaal alleen met binnenlandse zaken bezig houdt.

Ondertussen wordt er in Israel onopvallend doorgewerkt aan de preparatie van de burgerbevolking voor een “nieuwe ronde in het conflict”.
De bevolking van de Randstad rond Tel Aviv wordt de komende tijd voorbereid op eventuele aanvallen met raketten op Tel Aviv. Daarbij wordt steevast de Hamas bewapening opgevoerd als de reden voor deze preparatie.
Gisteren maakte Aroets 1 nieuwsshow Mabat bekend dat in Januari het grootste deel van de bevolking weer gasmaskers krijgt uitgereikt.

De ontwikkelingen in Iran zijn echter ook de aandacht waard . Een recente studentendag liep uit op nieuwe massabetogingen tegen het regime. Deze werden op grove wijze de kop in gedrukt (http://www.youtube.com:80/watch?v=cPPTsfr7bLw ) De communicatie werd door het regime onmogelijk gemaakt door het buiten werking stellen van de grote GSM netwerken en internet providers. De geruchten dat het regime het gemunt zou hebben op oppositieleider Mousavi nemen met de dag toe, zijn arrestatie zou een dezer dagen kunnen plaats vinden.
Mousavi’s vrouw werd al twee keer met peperspray aangevallen door leden van de Majlis.
Ook beschuldigt Iran met name de Britten van het steunen van de oppositie en het helpen van groepen die aanslagen plegen binnen Iran. Een leider van de groep Jundallah die vorige maand een grote aanslag pleegde in Iran zou regelmatig in Groot Brittannië zijn voor training en instructie.
Een Iraanse nucleaire expert verdween onlangs in Saoedie Arabië tijdens de pelgrimstocht naar Mekka.

De Iraanse oppositie in de VS publiceerde deze week een interessant artikel over de drijfveer achter het extremisme van Achmadinejad. De directeur van een Iraans radiostation Payvand News schreef een artikel over het compleet nieuwe systeem van militarisme dat gebaseerd is op het messianisme van Achmadinejad en andere leidende figuren in het regime. De komst van de Sjiitische Messias de Mahdi zou via een oorlog tegen het kwaad kunnen worden versneld.
http://www.payvand.com/news/09/dec/1094.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
In de woorden die Achmadinejad onlangs gebruikte: “ Een goddelijke hand zal spoedig de tirannie in de wereld uitbannen”.

Wat betekent dit alles voor de pogingen om alsnog via diplomatie en sancties Iran af te houden van een kernwapen?
De ontdekking die de Times publiceerde bewijst eens te meer dat Iran in het geheim werkt aan een kernwapen programma. Het regime is al een jaar bezig om zich voor te bereiden op de gevolgen van sancties. Ook laat men geen mogelijkheid onbenut om te benadrukken dat Iran niet zal afwijken van haar programma.
De sancties die in januari zouden moeten worden afgekondigd zullen te laat komen en diplomatie is in dit stadium een gepasseerd station.
Er blijven reëel twee opties open omdat acceptatie van een nucleair Iran dat via de MAD doctrine (Mutual Anticipated Destruction) geen optie is, Achmadinejad cs. geloven namelijk in de MAHDI doctrine .

De meest gewenste optie is een contrarevolutie in Iran. Dat zou een mes zijn dat aan twee kanten snijdt. Vervanging van dit regime zou het Iraanse volk afhelpen van de repressie van de Islamisten en de wereld van de dreiging van kernwapens in de handen van de stuwende kracht achter het globale terrorisme. Het ziet er echter niet naar uit dat er een “Kopenhagen” geest waait in het Westen als het om de steun voor het Iraanse volk gaat.

Dus het meest waarschijnlijke scenario is een Israëlische militaire actie die gesteund wordt door de VS en sommige Europese staten in politiek en militair opzicht.
De politieke ontwikkelingen in Israel doen vermoeden dat dit scenario al gevolgd werd vanaf het moment dat gesprekken met Iran opnieuw op niets uitliepen.
Het zou verklaren waarom haviken binnen de Israëlische regering zonder slag of stoot akkoord gingen met de omstreden bouwstop in de West Bank. En het zou de plotselinge absentie van George Mitchell -de VS afgezant voor het Midden Oosten -in de regio de afgelopen maand verklaren.
Mitchell wordt voorlopig niet meer terugverwacht in Jeruzalem en Ramallah.

Obama lijkt de winnaar in dit scenario, hij hoeft zijn vingers niet te branden aan een derde front in Iran; hij heeft de bouwstop waar hij om vroeg en hij kan Israel de schuld geven van een explosie in het Midden Oosten, als het uitvoert wat het al twee decennia lang aankondigt.
Maar dit scenario kent helaas alleen maar verliezers.

Grote economische vooruitgang Palestijnse Autoriteit

Een nieuw rapport bevestigd over de hele linie dat het leven in de West Bank drastisch veranderd is het laatste jaar. De economische vooruitgang in de Palestijnse Autoriteit is opmerkelijk, zeker afgezet tegen de globale crisis. Een van de opmerkelijkste zaken is de humanitaire toestand in Gaza. Doen activisten in het Westen alsof er hongersnood is onder de bevolking van Gaza, de gegevens uit dit rapport geven een totaal ander beeld. Ook foto's die op de Palestijnse website Paltoday werden gepubliceerd laten zien dat er geen gebrek is aan Gaza. http://www.paltoday.com:80/arabic/News-64161.html
De stelling dat er geen cement Gaza in komt is onjuist, zo blijkt uit dit rapport.
Marc Otte de EU afgezant voor het Midden Oosten had zware kritiek op Hamas vanwege de stagnatie in Gaza. Er wordt bijvoorbeeld amper gebouwd, niet door tekort aan cement maar door Hamas controle op de sector.

Enige cijfers uit het rapport.
Toename import nieuwe auto's over 2009 44%
Groei economie in PA 8 % en waarschijnlijk boven 10%
BNP toename van 5,6% en 5,4%
Buitenlandse investeringen met 600 % toegenomen.
toename truckverkeer in West Bank 41 %
Hotelovernachtingen PA toegenomen met 42% gemiddeld.

LEES HET RAPPORT IN HET ENGELS IN DEEL 2

Het rapport hieronder is in het Engels.
 The economic situation in the Palestinian Authority and Israeli relief measures - periodic update

1. Points for emphasis

·         Growth continues in the West Bank. Fayyad recently addressed the growth of 8% or more that is projected for 2009. In an interview with the New York Times on November 11, Quartet emissary Blair anticipated that the Palestinian economy might reach a double-digit growth rate in 2009.

·         The second cellular company in the West Bank, Wataniya, commenced operations at the beginning of November with 3.8 MHz and 40,000 subscribers. According to various publications, the company is expected to bring investments estimated at about $700 million into the West Bank, and to bring revenues of $354 million into the treasury of the Palestinian Authority, while providing thousands of jobs.

·         The Palestinian Authority has a budget deficit of $200 million because of missing donations for 2009 (after receiving a $200 million contribution from Saudi Arabia).

·         Israel continues to transfer collected tax monies to the Palestinian Authority on a regular basis. In November, the Minister of Finance signed approval to transfer the monies to the Palestinian Authority. NIS 330 million was transferred on November 29 (compared with NIS 293 that was transferred in October).

·         Projects:
-   Construction work on the central structure in the French project of the Bethlehem industrial zone commenced in the middle of November. The project is being built in Area A.
-   The USAID project to upgrade the Jalameh crossing (Gilboa) has been completed. It enables the passage of thousands of travelers and hundreds of vehicles each week. The project has enabled 3.3 times more Israeli Arabs to enter the West Bank cities, from 16,000 in September to 52,000 in November.
-   The cornerstone was laid on October 13 for the new Al Jinan neighborhood in Jenin, in which about 1000 housing units will be constructed.

·         Progress on the project to construct West Bank electricity substations: The European Investment Bank approved on November 17 a € 250 million loan to the Israel Electric Corp. to finance its investment plans and investments in the power grid as part of a regional project. Concomitantly, a financial agreement was attained between the Israel Electric Corp. and the Palestine Electric Company, with the European Bank acting as facilitator for the construction of four substations in the West Bank. The project will be implemented by the Israel Electric Corporation. The European Investment Bank will provide the loan package for construction of the power lines from Israel and for financing the construction of the stations themselves.

·         The Palestinians canceled their participation in the annual meeting organized by the Ministry of Defense to promote infrastructure projects (water, sewage and electricity) in the West Bank and Gaza Strip. The meeting, which was to have been held on December 2 in Tel Aviv, with the participation of delegates from the international community who are involved in the projects, Palestinian representatives (head of the Water Authority and head of the Ministry of Energy), and Israeli representatives (from the Ministry of Defense, the Unit for the Coordination of Government Activities in the Territories-COGAT, the IDF, the Ministry of Foreign Affairs, the Water Authority, and the Israel Electric Corp.), was postponed.

Details of the above points:

2. Statistics on the improved economic situation:

·         The Palestinian national product: A 5.6% increase in the first quarter of 2009 compared with the corresponding quarter last year, and a 5.4% increase in the second quarter of 2009, compared with the corresponding quarter in 2008.

Klik hier om terug tegaan

·         Unemployment in the West Bank: A drop from 19% in the first quarter of 2008 to 17.7% in the first quarter of this year. A drop from 18.2% unemployment in the second quarter of 2008 to 16.4% in the second quarter of 2009.

·         Unemployment in the Gaza Strip: A drop from 45.5% in the second quarter of 2008 to 36% in the second quarter of 2009.

·         Growth: In an interview with WP and Newsweek in October, Fayyad related to "8% growth in 2009, if not more," and described the growth as "very good." Special Quartet envoy Tony Blair mentioned the possibility of a double-digit growth rate in 2009.

·         Stock market: A 12.5% rise since the beginning of the year.

·         Foreign investments in the West Bank: A six-fold increase (!) compared with the corresponding period last year, as a result of the economic conferences that were held in Bethlehem and Nablus, and of the improved security in the area (this figure was provided by the Palestinians and the Joint Economic Conference held on September 2).

·         Truck traffic between Israel and Judea and Samaria: A 41% increase in the first half of 2009 compared with the corresponding period last year. There was a 22% increase in the crossing of goods into the Gaza Strip between September and October, and an additional 14% increase from October to November (source of data: COGAT).

·         Palestinian sales to Israel: From 2007 to 2008 there was a 6.8% increase, from $530 million to $566 million. In the first quarter of 2009, there was an 8% increase, from $136 million to $147 million (source: Central Bureau of Statistics).

·         Palestinian purchases from Israel: From 2007 to 2008 there was a 25% increase, from $2.6 billion to $3.25 billion. In the first quarter of 2009, there was a decrease of 9.5% compared with the corresponding quarter in 2008, from $796 million to $720 million (source: Central Bureau of Statistics).

·         General Palestinian foreign trade (including with Israel): Imports in 2008 totaled $3.7 billion, of which 72% was from Israel. This is a 20% increase compared with 2007. Imports in 2008 increased by 3%, and reached $529 million. The PA’s total trade in 2008 was $4.3 billion - a 17% increase compared with 2007.

·         Energy: There was a 29% increase in gasoline consumption and a 7.6% increase in diesel fuel consumption in the first half of 2009, compared with the corresponding period last year (source: COGAT).

·         Imports of cement: In the first half of 2009 alone, 18% more cement was imported than in all of 2008 (source: COGAT).

·         Vehicle purchases: There was a 44% increase.

·         Tourism: In 2008 there was a 93% increase in the number of tourists in the Bethlehem area (about one million tourists), and a 31% increase in the Jericho area (about half a million tourists). The number of hotel stays in the third quarter of 2009 was 136,000 - a 42% increase compared with the corresponding quarter last year.

3. Projects and developments that reflect the economic growth:

·         General: The Rawabi city project is in the advanced planning stage. A new mall and a cinema complex were opened in Nablus, exhibitions and economic conferences were held this year in the West Bank (in Al Bireh, Hebron and Nablus) attended by thousands of people, and there has been marked momentum in Ramallah which, in recent years, has become an unprecedentedly bustling and flourishing West Bank city of cafes and restaurants.

·         The cornerstone was recently laid for the al-Jinan neighborhood (on October 13) in which one thousand housing units will be built. In the first stage, 132 units will be constructed. The developer foresees completion of this stage in 2012.

·         The Bethlehem industrial zone - Work commenced in July on construction of the Bethlehem industrial zone, under the auspices of the French president. The plans involve the construction of a zone for light industry, handicrafts and stone crafts, located 12 km southeast of Bethlehem. The area of the first stage will be 230 dunams and later on it will encompass 3,500 dunams, all within Area A.This month, work began on construction of the central building in the area. All the project plans were approved. The Palestinians have still not submitted to Israel the plans for connecting the Hebron-Tarqumiyah access road and the plans for the sewer network and for trash removal. The prime minister instructed the entities dealing with the matter to participate in financing the planning of the access road to the industrial zone. The cost of the construction and the infrastructures required for the industrial zone are to be undertaken by the Palestinians and the French.

4. Israeli measures and relief policy:

A. General:
·         The Government decided to establish a ministerial committee headed by the prime minister to examine and promote economic measures that will lead to economic growth in the West Bank. A regional cooperation minister will be appointed, whose ministry will be in charge of coordinating and advancing the above matters.

·         The JEC, headed by Deputy Prime Minister Shalom and Palestinian Minister of National Economy, Bassem Khoury, met on September 2. The meeting that was to take place on November 8 was postponed at the request of the Palestinians due to the resignation of Minister Khoury (who was replaced by Hassan Abu Libdeh). A new date has not yet been set.

·         Collected taxes continue to be transferred from Israel to the Palestinian Authority. On November 29, NIS 330 million were transferred to the Palestinian authority treasury.

B. Assistance for the festival of Eid al-Adha

Gaza: For the Eid al-Adha festival, some 7,000 head of cattle were brought into the Gaza Strip.

The West Bank: The following measures were taken between November 26th and December 2nd (announced by the IDF spokesman):
-        Palestinians were permitted to enter Israel for the purpose of visiting immediate family members.
-        Israeli citizens were permitted to enter Tulkarm in vehicles through Checkpoint 407.
-        The hours of operation of the Awarta checkpoint, south of Nablus, were extended to 10:00 p.m.
-        A roadblock that had been placed on the Jenin-Tulkarm road was removed in order to accelerate passage between the two cities.
-        A roadblock that had been placed in the area of Kfar Dahariya was removed in order to improve access to the villages near Hebron.
-        More than 50 roadblocks in Judea and Samaria were removed permanently.
-        Married men over the age 45 were allowed to enter the Temple Mount for prayers with a special permit. Men over the age of 50 were allowed to enter without a special permit. Married women between the ages of 30 and 45 were allowed to enter the Temple Mount with a special permit, and women age 45 or older were allowed to enter without a special permit.

During the holiday, the IDF also reduced its activities in the main West Bank cities, and the hours of operation of the Palestinian police in those cities were extended.

C. Traffic and access facilitation
·         Checkpoints: The number of major checkpoints has been reduced since July 2007 from 41 to 14 today. For example, the Huwara checkpoint south of Nablus, which was one of the most difficult checkpoints in the West Bank, is now open 24 hours a day, despite the fact that, in the past, Nablus was known as the “terror capital.” In September, the Minister of Defense ordered the removal of 100 roadblocks in various places in the West Bank. Most of them have, indeed, been removed. It should be noted that for several months the IDF and the Civil Administration have been holding meetings with OCHA (UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs) in order to map the checkpoints and roadblocks in the territory, and to create a basis for discussion on the subject. It should be emphasized that removal of the checkpoints and roadblocks entails a calculated risk. For example, on July 9, 2009, an Israeli vehicle was shot at and the shooters exploited the opening of the checkpoint in Ramallah in order to escape from the city’s security forces. With the removal of the checkpoints near Kalkilya at the beginning of June and, for the first time in a decade, removal of the checkpoints surrounding the Palestinian cities, inter-city traffic flows uninterrupted. In addition to the removal of the checkpoints, some 150 roadblocks in the West Bank have also been removed. As mentioned, before Eid al-Adha, more than 50 other roadblocks were removed permanently.

·         Permitting Israeli Arabs to enter West Bank cities: Permitting Israeli Arabs to enter Jenin, Tulkarm, Jericho and Bethlehem has led to a significant increase in retail commercial activity in those cities, and has stimulated the local economy. According to the IDF Planning Division, revenues from the visits of Israeli Arabs in Jenin, Tulkarm and Nablus alone (out of all the cities which they are permitted to enter) total NIS 8 million each weekend!

·         Upgrade for the Gilboa crossing: The work on upgrading the crossing near Jenin has been completed with the help of USAID. The crossing was opened on October 13 and inaugurated a month later, on November 10, in the presence of Deputy Prime Minister and Minister of Regional Cooperation Silvan Shalom, Quartet envoy Tony Blair, Governor of Jenin Mussa Kadora, Gilboa Regional Council Head Danny Atar, representatives of the U.S. embassy and USAID. Now vehicles and not just pedestrians can enter (there is a crossing for merchandise operating near the passenger crossing). The crossing upgrade facilitates the movement of international organizations and diplomats, and is expected to significantly increase the number of Israeli Arabs entering the West Bank in their vehicles, thereby increasing the scope of their purchases in the area of Jenin and the northern West Bank. Between January and July of 2009, 78,000 Israeli Arabs entered Jenin, compared with 48,000 during the corresponding period last year. In September, 16,000 people went through the crossing, and in November, the first month in which the vehicle crossing was operative throughout the entire month, 52,000 people went through the crossing, i.e., more than 3 times as many as in September. Out of those 52,000 people, 12,000 crossed on foot and 40,000 in cars - through the new vehicle crossing (data from the Crossings Authority).

·         Allenby Bridge: A special ministerial committee, headed by Prime Minister Netanyahu, decided at the beginning of August to extend the operating hours of the Allenby Bridge crossing until midnight, for both people and goods, as a pilot project to continue until the end of the year. This measure has already led to a significant improvement for those crossing the bridge, and has greatly shortened the time it takes to cross. Official Palestinian entities report that this measure has already saved the Palestinian economy tens of millions of shekels. Meetings held by Israeli customs with business people and Palestinian customs agents (the last of which was held on August 18th), are helping to improve the service and to increase the movement of Palestinian goods across the bridge.

D. Employment
-        The number of employment permits approved for Palestinians reached 54,318 in September 2009 (for work in Israel and for Israeli employers in West Bank settlements). 47,161 actually utilized these permits (about 86%).
-        The number of Palestinians employed in Israel increased by 8.4% compared with 2008.
-        The number of work days of Palestinian laborers in Israel increased by 19%.
-        About 14% of the Palestinian workforce is employed in Israel or in Israeli businesses in the West Bank.
-        About 5,000 permits were approved for overnight lodging in Israel, of which 4,373 were utilized, i.e., 87.5%.
-        In September 2009, the Minister of Defense approved an increase in the number of Palestinian construction workers by an additional 4,000.
These workers contribute a great deal to the growth in the West Bank, as do the 1,500 business people who are permitted to go through all the crossings between Israel and the West Bank without prior coordination, after being issued special cards (BMC - Business Man Card). It is important to note that the list of recipients of these documents is determined according to the request of the Palestinian Authority.

5. Policy in the Gaza Strip - humanitarian aid:

·         Before, during and after the Gaza Operation, Israel acted to enable the entrance of humanitarian aid into the Gaza Strip. Israel ensured the orderly operation of the electricity, communications and water infrastructures, including bringing in equipment and repair teams to repair water and sewer facilities during the operation, and to repair turbines and parts of the Gaza power station after the operation, including a two-month stay by a Siemens team, which conducted repairs and maintenance work at the power station, etc.

·         Supply of gasoline: In August, Israel renewed the supply of gasoline for private use, according to the standard determined by the High Court of Justice as the threshold sufficient for humanitarian needs. While the minimum quotas determined by the High Court of Justice are only partially filled because of the debts owed by the gas stations in Gaza to the Palestinian Authority, a decision was made in the summer by the Coordinator to meet the threshold set by the High Court of Justice: 800,000 liters of diesel fuel and 75,400 liters of gasoline per week are approved for transfer as the minimum for use for private transportation.

·         Supply of cooking gas: In general, cooking gas has been transferred to the Gaza Strip without restriction before, during and, of course, after the operation. Due to security reasons which jeopardize the continued operation of the terminal, Israel was recently compelled to reduce to a minimum the operation of the gas terminal at Nahal Oz depot and, for that purpose, an alternative was built for the transfer of cooking gas at Kerem Shalom. To some extent, this reduced the ability to transfer cooking gas to the Gaza Strip, and now action is being taken to increase the capacity at Kerem Shalom for a quick solution to the problem. As a rule, the transfer of the gas is coordinated with the Palestinian Fuel Administration Authority in Ramallah. The Authority pays for the transferred fuel (by means of tax offset) and is responsible for collecting the money from the gas stations in the Gaza Strip.

·         Diesel fuel for the power station: The transfer of 2.2 million liters a week (financed by the European Union) continues. It is important to note that the flow of diesel fuel to the power station took place throughout and after the operation.

·         Vital humanitarian infrastructure projects:
-        The Serry project: Israel is conducting a dialogue with Robert Serry, special emissary of UN Secretary-General, regarding vital humanitarian projects, primarily relating to sewer systems. Implementation of the projects will serve as a pilot to test the ability to supervise the entrance of equipment and materials for rehabilitating essential infrastructures. In talks with the Secretary-General's emissary, Israel expressed its willingness to coordinate the entrance of materials for repairing and sealing houses that were damaged during the operation, before the arrival of winter.
-        Sewage purification plant in Beit Lahia: The World Bank issued a tender for the second stage of the sewage purification project in the northern Gaza strip (Beit Lahia). In order to complete the first stage, actions have been implemented in recent months, including a visit by an expert on behalf of the Bank in July 2009. Israel approved drilling to conduct treated wastewater to the aquifer, and the required equipment was brought in to construct the facility, including cement, iron and aluminum. As mentioned, stage A of the plan (building collection and sedimentation pools) was completed in full. The World Bank issued the tender to entrepreneurs and investors for building the purification plant itself.
-        Other projects: In recent months, the implementation of several projects has been approved, among which are a German sewage plant, repair of a flour mill, approval for restoration of the American school (the Americans do not intend to restore the structure at this stage, but rather to operate the school in another structure. For that purpose, the entrance of equipment for the school was approved), as well as a project of greenhouses and chicken coops at the request of USAID.

·         Supervisory mechanism for monies and materials: Israel is conducting discussions with the Palestinian Authority, the US, EU representatives in the area and others, with the aim of establishing an agreed-upon supervisory mechanism, subject to international standards, which will ensure, if and when a decision is made to that effect, that monies, materials and equipment that are brought into the Gaza Strip for vital humanitarian projects actually reach their destinations. The dialogue with the Palestinian Authority on supervision of the monies and the structure of their banking system is moving along slowly.

·         Food: All food products are brought into the Gaza Strip, except for those that definitely constitute luxuries.

·         Agriculture: Fertilizers that are not dual purpose, potato seeds, eggs for reproduction, bees, equipment required for the Dutch project dealing with the export of flowers, etc.

·         Monies: Each month Israel transfers NIS 50 million to the Gaza Strip for salaries for Palestinian Authority employees, and up to $13.5 million for salaries for UNRWA workers (most of them Palestinians).

·         Infrastructures and energy: Most of the equipment required for the work of the Siemens people at the Gaza Strip power plant was brought in. Israel does not restrict the quantity of cooking gas brought into the Gaza Strip, and it is determined by the Palestinians according to demand. As mentioned, Israel enables the supply of fuel to the Gaza Strip in the quantities required for reasonable subsistence, as determined by the High Court of Justice. The order is coordinated and paid for directly by the Authority vis-à-vis the fuel suppliers. There is no quota on cooking gas, but due to technical and security problems which are in the process of resolution, the supply was limited in November.

·         Education: At the beginning of November, the Civil Administration permitted the transfer of equipment designated for the UNRWA schools: notebooks, school bags, writing implements and text books. Two Braille printers were also brought in.

·         Health: the Jordanian field hospital in Gaza: The hospital was established near the end of the operation. The daily al-Arab al-Yawm reported (on November 19th) on the arrival of a supply convoy for the military field hospital operated by Jordan in the Gaza Strip. The convoy arrived in Gaza through the Kerem Shalom crossing and contained 8 trucks carrying medical equipment and instruments, including drugs and a modern x-ray machine. Since its establishment in January 2009, the hospital has treated 155,000 medical cases and performed 2,020 major surgeries and 3,090 minor surgeries.

·         Health: Psychiatric help provided by Jordan to residents of the Gaza Strip: The daily al-Rai reported (on November 22) on a Jordanian team of five psychiatrists who have been providing psychological assistance for the past month to residents of the Gaza Strip. The team instructed and trained 85 people on emergency teams and medical teams, in the framework of five psychological aid courses.

6. Important statements:

Marc Otte, European Union emissary to the Middle East, to the working group for Middle East affairs in the European Parliament (November 24):
-        There has been an economic improvement in the West Bank, primarily due to removal of the checkpoints.
-        There is no shortage of equipment or cement for construction in Gaza, and Hamas is controlling the resources.
-        - Hamas dismissed employees of the systems and appointed its own people, and that is the reason that there is no construction in Gaza.
-        The prevailing economy in Gaza is not an official economy but rather an economy of tunnels; there are no shortages in Gaza, but there is a problem of unemployment, primarily for civilians who are not close to Hamas and have no buying power.
-        The security fence has proven its effectiveness in the fight against terrorism.

Nieuwe analyse IR inzake de Israelische Nederzettingen
 
Professor Phillips is gespecialiseerd in Internationaal Recht (IR)en boog zich opnieuw over een kwestie die de gemoederen in Israel maar ook ver daarbuiten maar blijft bezighouden.
In een artikel in Commentary Magazine behandelt hij de vraag of de algemeen gehoorde kwalificatie "illegaal" als het over de Israelische nederzettingen in de West Bank gaat, terecht is.
Hij onderzocht ondermeer de bepalingen in de Haagse conventie uit 1907 en de 4e Geneefse conventie uit 1949, die worden gebruikt in de discussie over de legaliteit van de Israelische nederzettingen.
Phillips bewijst met zijn artikel dat de stelling dat de nederzettingen "illegaal" zouden zijn is ingegeven door een politieke agenda. Er valt te twisten over de wijsheid van het Israelische beleid in de West Bank sinds 1967. De vraag of de nederzettingen legaal zijn onder de bepalingen in de genoemde conventies, die de basis vormen van ........ LEES VERDER IN DEEL 2

het internationaal recht in deze kwestie, kan echter volgens Philips bevestigend worden beantwoord.
Hij trekt het nog wat verder en stelt dat de campagne om de Joodse aanwezigheid in de West Bank als illegaal te bestempelen, door het IR voor de politieke kar te spannen, uit dezelfde koker komt als de pogingen om Israel te bestempelen als een staat die illegaal tot stand is gekomen.
Het artikel is in het Engels.





The Illegal-Settlements Myth
David M. Phillips From issue: December 2009

http://www.commentarymagazine.com/viewarticle.cfm/the-illegal-settlements-myth-15295

The conviction that Jewish settlements in the West Bank are illegal is now so commonly accepted, it hardly seems as though the matter is even open for discussion. But it is. Decades of argument about the issue have obscured the complex nature of the specific legal question about which a supposedly overwhelming verdict of guilty has been rendered against settlement policy. There can be no doubt that this avalanche of negative opinion has been deeply influenced by the settlements’ unpopularity around the world and even within Israel itself. Yet, while one may debate the wisdom of Israeli settlements, the idea that they are imprudent is quite different from branding them as illegal. Indeed, the analysis underlying the conclusion that the settlements violate international law depends entirely on an acceptance of the Palestinian narrative that the West Bank is “Arab” land. Followed to its logical conclusion—as some have done—this narrative precludes the legitimacy of Israel itself.

These arguments date back to the aftermath of the Six-Day War. When Israel went into battle in June 1967, its objective was clear: to remove the Arab military threat to its existence. Following its victory, the Jewish state faced a new challenge: what to do with the territorial fruits of that triumph. While many Israelis assumed that the overwhelming nature of their victory would shock the Arab world into coming to terms with their legitimacy and making peace, they would soon be disabused of this belief. At the end of August 1967, the heads of eight countries, including Egypt, Syria, and Jordan (all of which lost land as the result of their failed policy of confrontation with Israel), met at a summit in Khartoum, Sudan, and agreed to the three principles that were to guide the Arab world’s postwar stands: no peace with Israel, no recognition of Israel, and no negotiations with Israel. Though many Israelis hoped to trade most if not all the conquered lands for peace, they would have no takers. This set the stage for decades of their nation’s control of these territories.

The attachment of Israelis to the newly unified city of Jerusalem led to its quick annexation, and Jewish neighborhoods were planted on its flanks in the hope that this would render unification irrevocable. A similar motivation for returning Jewish life to the West Bank, the place where Jewish history began—albeit one that did not reflect the same strong consensus as that which underpinned the drive to hold on to Jerusalem—led to the fitful process that, over the course of the next several decades, produced numerous Jewish settlements throughout this area for a variety of reasons, including strategic, historical and/or religious considerations. In contrast, settlements created by Israel in the Egyptian Sinai or the Syrian Golan were primarily based initially on the strategic value of the terrain.

Over the course of the years to come, there was little dispute about Egypt’s sovereign right to the Sinai, and it was eventually returned after Nasser’s successor Anwar Sadat broke the Arab consensus and made peace with Israel. Though the rulers of Syria have, to date, preferred the continuance of belligerency to a similar decision to end the conflict, the question of their right to the return of the Golan in the event of peace seems to hinge more on the nature of the regime in Damascus than any dispute about the provenance of Syria’s title to the land.

The question of the legal status of the West Bank, as well as Jerusalem, is not so easily resolved. To understand why this is the case, we must first revisit the history of the region in the 20th century.

Though routinely referred to nowadays as “Palestinian” land, at no point in history has Jerusalem or the West Bank been under Palestinian Arab sovereignty in any sense of the term. For several hundred years leading up to World War I, all of Israel, the Kingdom of Jordan, and the putative state of Palestine were merely provinces of the Ottoman Empire. After British-led Allied troops routed the Turks from the country in 1917-18, the League of Nations blessed Britain’s occupation with a document that gave the British conditional control granted under a mandate. It empowered Britain to facilitate the creation of a “Jewish National Home” while respecting the rights of the native Arab population. British Colonial Secretary Winston Churchill later partitioned the mandate in 1922 and gave the East Bank of the Jordan to his country’s Hashemite Arab allies, who created the Kingdom of Jordan there under British tutelage.

Following World War II, the League of Nations’ successor, the United Nations, voted in November 1947 to partition the remaining portion of the land into Arab and Jewish states. While the Jews accepted partition, the Arabs did not, and after the British decamped in May 1948, Jordan joined with four other Arab countries to invade the fledgling Jewish state on the first day of its existence. Though Israel survived the onslaught, the fighting left the Jordanians in control of what would come to be known as the West Bank as well as approximately half of Jerusalem, including the Old City. Those Jewish communities in the West Bank that had existed prior to the Arab invasion were demolished, as was the Jewish quarter of the Old City of Jerusalem.

After the cease-fire that ended Israel’s War of Independence in 1948, Jordan annexed both the West Bank and East Jerusalem. But, as was the case when Israel annexed those same parts of the ancient city that it would win back 19 years later, the world largely ignored this attempt to legitimize Jordan’s presence. Only Jordan’s allies Britain and Pakistan recognized its claims of sovereignty. After King Hussein’s disastrous decision to ally himself with Egypt’s Nasser during the prelude to June 1967, Jordan was evicted from the lands it had won in 1948.

This left open the question of the sovereign authority over the West Bank. The legal vacuum in which Israel operated in the West Bank after 1967 was exacerbated by Jordan’s subsequent stubborn refusal to engage in talks about the future of these territories. King Hussein was initially deterred from dealing with the issue by the three “no’s” of Khartoum. Soon enough, he was taught a real-world lesson by the Palestine Liberation Organization, which fomented a bloody civil war against him and his regime in 1970. With the open support of Israel, Hussein survived that threat to his throne, but his desire to reduce rather than enlarge the Palestinian population in his kingdom ultimately led him to disavow any further claim to the lands he had lost in 1967. Eventually, this stance was formalized on July 31, 1988.

Thus, if the charge that Israel’s hold on the territories is illegal is based on the charge of theft from its previous owners, Jordan’s own illegitimacy on matters of legal title and its subsequent withdrawal from the fray makes that legal case a losing one. Well before Jordan’s renunciation, Eugene Rostow, former dean of Yale Law School and undersecretary of state for political affairs in 1967 during the Six-Day War, argued that the West Bank should be considered “unallocated territory,” once part of the Ottoman Empire. From this perspective, Israel, rather than simply “a belligerent occupant,” had the status of a “claimant to the territory.”

To Rostow, “Jews have a right to settle in it under the Mandate,” a right he declared to be “unchallengeable as a matter of law.” In accord with these views, Israel has historically characterized the West Bank as “disputed territory” (although some senior government officials have more recently begun to use the term “occupied territory”).

Because neither Great Britain, as the former trustee under the League of Nations mandate, nor the since deceased Ottoman Empire—the former sovereigns prior to the Jordanians—is desirous or capable of standing up as the injured party to put Israel in the dock, we must therefore ask: On what points of law does the case against Israel stand?

International-law arguments against the settlements have rested primarily upon two sources. First are the 1907 Hague Regulations, whose provisions are primarily designed to protect the interests of a temporarily ousted sovereign in the context of a short-term occupation. Second is the 1949 Fourth Geneva Convention, the first international agreement designed specifically to protect civilians during wartime.

While Israel was not and is not a party to the Hague Regulations, the Israeli Supreme Court has generally regarded its provisions as part of customary international law (that is, law generally observed by nations even if they have not signed an international agreement to that effect) and hence applicable to Israel. The regulations are transparently geared toward short-term occupations during which a peace treaty is negotiated between the victorious and defeated nations. The “no’s” of Khartoum signaled that there would be no quick negotiations.

Nonetheless, Israel established and maintains a military administration overseeing the West Bank in accordance with the Hague Regulations, probably the only military power since World War II other than the United States (in Iraq) that has done so. For example, consistent with Article 43 of the Regulations, which calls on the occupant to “respect, . . . unless absolutely prevented, the laws in force in the country,” Israel has for the most part continued to follow Jordanian law in the West Bank, despite its position that Jordan itself had illegally occupied it. Israel’s stance has been criticized as contradictory, but general continuance of Jordanian law can be justified on grounds of legal stability and long-term reliance reflected in most legal systems, including international law.

Article 46 of the Hague Regulations bars an occupying power from confiscating private property. And it is on this point that the loudest cries against the settlements have been based. Israel did requisition land from private Arab owners to establish some early settlements, but requisitioning differs from confiscation (compensation is paid for use of the land), and the establishment of these settlements was based on military necessity. In a 1979 case, Ayyub v. Minister of Defense, the Israeli Supreme Court considered whether military authorities could requisition private property for a civilian settlement, Beth El, on proof of military necessity. The theoretical and, in that specific case, actual answers were affirmative. But in another seminal decision the same year, Dwaikat v. Israel, known as the Elon Moreh case, the court more deeply explored the definition of military necessity and rejected the tendered evidence in that case because the military had only later acquiesced in the establishment of the Elon Moreh settlement by its inhabitants. The court’s decision effectively precluded further requisitioning of Palestinian privately held land for civilian settlements.

After the Elon Moreh case, all Israeli settlements legally authorized by the Israeli Military Administration (a category that, by definition, excludes “illegal outposts” constructed without prior authorization or subsequent acceptance) have been constructed either on lands that Israel characterizes as state-owned or “public” or, in a small minority of cases, on land purchased by Jews from Arabs after 1967. The term “public land” includes uncultivated rural land not registered in anyone’s name and land owned by absentee owners, both categories of public land under Jordanian and Ottoman law. Inversely, the term excludes land registered in the name of someone other than an absentee owner (regardless of whether the land is presently cultivated), land to which a title deed exists (even if the deed is unregistered), and land held by prescriptive use. The last stipulation requires continuous use of the land for a period of 10 years.

Israel’s characterization of certain lands as “state” or “public” has provoked considerable controversy. In one of the most detailed and cited critiques, B’Tselem, the Israeli human-rights group, concedes that 90 percent of the settlements have been established on what is nominally “state” land but argues that approximately 40 percent of the West Bank now falls within that category. That would represent a vast expansion of the 16 percent of the West Bank that had been considered public under Jordanian control.

As B’Tselem acknowledges, however, the vast majority of this land is in the Jordan Valley, which, with the primary exception of the city of Jericho, was barely populated by Palestinian Arabs prior to 1967 (which explains why such land was both unregistered and uncultivated). The percentage may also be on the high side because of the inclusion of certain Jerusalem neighborhoods in B’Tselem’s calculations. Regardless of the gross percentage, according to B’Tselem’s own statistics, only approximately 5 percent of the West Bank is within settlement “municipal boundaries,” and a much, much smaller percentage of land, 1.7 percent, is developed.

One of B’Tselem’s most frequently cited publications argues that Ma’aleh Adumim, the largest Israeli settlement on the West Bank, several kilometers to the east of Jerusalem, sits on territory taken from five Palestinian Arab villages and therefore amounts to an expropriation. But because the villagers lack registered title or even unregistered deeds, B’Tselem argues that the nomadic Jahalin Bedouin, who intermittently camp and graze their livestock on land to the east of Jerusalem going down to the Dead Sea, have effectively earned the right of title to the land because of their prescriptive use.

Perhaps. But it is far from clear how a Bedouin right to the land has anything to do with the legal claim of Palestinian villagers 60 years earlier. B’Tselem offers this rather astonishing argument: “They grazed on village land in accordance with lease agreements (at times symbolic) with the landowners—including landowners from the villages of Abu Dis and al’Izariyyeh.” At times symbolic!

In other words, only Palestinian Arab villages may be constructed and expanded on the land because Bedouin have occasionally grazed their flocks thereon pursuant to the implied consent of Palestinian villagers. But those villagers only have a right to the land because of its use by the Bedouin!

The sophistry here masks a deeper issue. Aside from its circularity, B’Tselem’s argument equates whatever rights Bedouin may have with the rights of sedentary Arab villages on the outskirts of Jerusalem. The only reason for such an equation is that both are Arabs and not Jews. B’Tselem’s assertion that the land belongs to these villages collapses into the contention that only Arabs, not Jews, have the right to own and use these lands.

_____________

Settlement opponents more frequently cite the Fourth Geneva Convention these days for their legal arguments. They specifically charge that the settlements violate Article 49(6), which states: “The occupying power shall not deport or transfer parts of its own civilian population into territories it occupies.”

Frequently, this sentence is cited as if its meaning is transparent and its application to the establishment of Israeli settlements beyond dispute. Neither is the case.

To settlement opponents, the word “transfer” in Article 49(6) connotes that any transfer of the occupying power’s civilian population, voluntary or involuntary, is prohibited. However, the first paragraph of Article 49 complicates that case. It reads: “Individual or mass forcible transfers, as well as deportations of protected persons from occupied territory to the territory of the Occupying Power or to that of any other country, occupied or not, are prohibited, regardless of their motive.” Unquestionably, any forcible transfer of populations is illegal. But what about voluntary movements with the antecedent permission or subsequent acquiescence by the occupant?

Even settlement opponents concede that many settlements closest to Palestinian population areas, on the central mountain range of the West Bank, were built without government permission and often contrary to governmental policy; their continued existence forced the government to recognize the settlement as an existing fact. Given this history, it is questionable to claim that Israel “transferred” those settlers.

The response of settlement critics is that certain tax subsidies and other benefits conferred by the Israeli government or the World Zionist Organization that may have encouraged Jews to settle in the West Bank constructively amounts to a “transfer.” This interpretation would have greater traction under a l977 protocol to the Geneva Convention or under the Treaty of Rome, which established the International Criminal Court, but Israel is a signatory to neither (both covenants were heavily influenced by anti-Israel nongovernmental organizations and the PLO).

To the extent that a violation of Article 49(6) depends upon the distinction between the voluntary and involuntary movement of people, the inclusion of “forcible” in Article 49(1) but not in 49(6) makes a different interpretation not only plausible but more credible. It’s a matter of simple grammar that when similar language is used in several different paragraphs of the same provision, modifying language is omitted in later paragraphs because the modifier is understood. To Julius Stone, an international-law scholar, “the word ‘transfer’ [in 49(6)] in itself implies that the movement is not voluntary on the part of the persons concerned, but a magisterial act of the state concerned.”

To understand the phraseology used in Article 49(1), “individual or mass forcible transfers,” as well as one plausible origin of Article 49(6), some background is necessary.

According to Stone, discussions at the 1949 Geneva Diplomatic Conference “were dominated . . . by a common horror of the evils caused by the recent World War and a determination to lessen the sufferings of war victims.” The various nations’ delegates considered a draft of the convention produced at a conference of the Red Cross Societies held in Stockholm during August 1948. Final Article 49 was the renumbered and revised successor to Article 45 of the Stockholm Draft.

At a legal subcommittee meeting at Stockholm seemingly attended by fewer than 10 active participants, a Danish Jew named Georg Cohn proposed the sentence, albeit with a wider scope, that became Article 49(6). Cohn’s initial sentence, in French, would have prohibited an occupying power from deporting or transferring a “part of its own inhabitants or the inhabitants of another territory which it occupies” into the occupied territory.

According to Cohn’s own report to the Danish foreign ministry, his language was directed at an event the aspects of which were little known outside Scandinavia. In the waning days of World War II, as the Russian military advanced westward through the Baltic states and the Germans retreated, the Germans rightly feared that the Russians would take retribution on all German citizens and ethnic Germans who had collaborated with the Nazis. The Germans evacuated more than 2 million people into boats, hoping to land them in northern Germany.

Many of the ports had been bombed, however, and the Germans began unloading the people wherever they could, including several hundred thousand people into Copenhagen. In the spring of 1945, German children comprised a majority of the pupils in Copenhagen’s schools. The Danes despised them and placed them in concentration camps after the war, waiting to deport them to Germany as fast as possible. That goal had still not been accomplished in August 1948, at the time of the Stockholm conference.

_____________


Cohn may also have been motivated to propose the language that later became Article 49(6) in light of his own strong Jewish identity. The original language on deportations presented to the Stockholm conference would not have prevented Germany from deporting its own Jews to slave and extermination camps in Poland and other occupied countries, nor would it have prevented the Germans from sending Danish Jews found in Germany to concentration camps in occupied territories, sending either Hungarian or Italian Jews to Auschwitz, and/or from transplanting Germans to portions of Poland and other occupied countries. Cohn’s original language would have criminalized all these practices.

Other participants in Stockholm, led by Albert J. Clattenburg Jr. of the United States, thought Cohn’s provision too broad. The phrase “or the inhabitants of another territory which it occupies” was deleted, and “civil” was inserted before “inhabitants.”

At the Geneva Conference itself, both the Final Report of the Committee charged with drafting the text of the 4th Convention for consideration by the delegates as well as comments by delegates generally differentiated between transfers that were voluntary and therefore permitted and those that were involuntary and therefore prohibited. As the Final Report to the delegates stated while explaining the differences between various articles dealing with the right of an occupying power to evacuate an area, primarily in the interest of the security of the civilian population’s security: “Although there was general unanimity in condemning such deportations as took place during the recent war, the phrase at the beginning of Article 45 caused some trouble. . . . In the end the Committee had decided on a wording that prohibits individual or mass forcible removals as well as deportations of protected persons from occupied territory to any other country, but which permits voluntary transfers.”

That is a key reason why Julius Stone termed the anti-settlement interpretation “an irony bordering on the absurd” and commented: “Ignoring the overall purpose of Article 49, which would inter alia protect the population of the State of Israel from being removed against their will into the occupied territory, it is now sought to be interpreted so as to impose on the Israel government a duty to prevent any Jewish individual from voluntarily taking up residence in that area.”

There is simply no comparison between the establishment and population of Israeli settlements and the Nazi atrocities that led to the Geneva Convention. The settlements are also a far cry from policies implemented by the Soviet Union in the late 1940s and early 1950s to alter the ethnic makeup of the Baltic states by initially deporting hundreds of thousands of people and encouraging Russian immigration.

Nor can they be compared to the efforts by China to alter the ethnic makeup of Tibet by forcibly scattering its native population and moving Chinese into Tibetan territory. Israel’s settlement policies are also not comparable to the campaign by Morocco to alter the ethnic makeup of the Western Sahara by transferring Moroccan Arabs to displace the native Saharans, who now huddle in refugee camps in Algeria, or to the variety of population displacements that occurred in the various parts of the former Yugoslavia.

All these would seem to fit the offense described in Article 49(6) precisely. Yet finding references to the application of Article 49(6) to nations other than Israel is like looking for a needle in a haystack. What distinguishes a system of “law” from arbitrary systems of control is that similar situations are handled alike. A system where legal principles are applied only when it suits the political tastes of anti-Israel elites is one that has lost all credibility. The loose use of international law, disproportionately applied to Israel, undermines the notion that this is “law” entitled to authoritative weight in the first place.

Julius Stone referred to the absurdity of considering the establishment of Israeli settlements as violating Article 49(6):

We would have to say that the effect of Article 49(6) is to impose an obligation on the State of Israel to ensure (by force if necessary) that these areas, despite their millennial association with Jewish life, shall be forever judenrein. Irony would thus be pushed to the absurdity of claiming that Article 49(6), designed to prevent repetition of Nazi-type genocidal policies of rendering Nazi metropolitan territories judenrein, has now come to mean that . . . the West Bank . . . must be made judenrein and must be so maintained, if necessary by the use of force by the government of Israel against its own inhabitants. Common sense as well as correct historical and functional context exclude so tyrannical a reading of Article 49(6).

Stone’s pointed critique of what has since become “accepted” wisdom invites a hypothetical: Suppose a group of Palestinian Arabs who are citizens of Israel requested permission to establish a community on the West Bank. Further, assume that Israel facilitated the community’s establishment, without the loss of their citizenship, on land purchased from other Palestinian Arabs (not citizens of Israel) or on state land. Would establishment of this settlement violate Article 49(6)? If not, how can one distinguish the hypothetical Arab settlements from Jewish settlements?

Concluding that Israeli settlements violate Article 49(6) also overlooks the Jewish communities that existed before the creation of the state in areas occupied by today’s Israeli settlements, for example, in Hebron and the Etzion bloc outside Jerusalem. These Jewish communities were destroyed by Arab armies, militias, and rioters, and, as in the case of Hebron, the community’s population was slaughtered. Is it sensible to interpret Article 49 to bar the reconstitution of Jewish communities that were destroyed through aggression and slaughter? If so, the international law of occupation runs the risk of freezing one occupier’s conduct in place, no matter how unlawful.

The idea that the creation of new settlements or that the expansion of ones already in place is an act of bad faith on the part of various Israeli governments may seem without question to those who believe those settlements constitute an obstacle to the ever elusive solution to the Arab-Israeli conflict. Whether this argument is well-founded or not, the willingness of Israel’s critics to assert that these communities are not merely wrong-headed but a violation of international law escalates the debate over their existence from a dispute about policy into one in which the Jewish state itself can be labeled as an international outlaw. The ultimate end of the illicit effort to use international law to delegitimize the settlements is clear—it is the same argument used by Israel’s enemies to delegitimize the Jewish state entirely. Those who consider themselves friends of Israel but opponents of the settlement policy should carefully consider whether, in advancing these illegitimate and specious arguments, they will eventually be unable to resist the logic of the argument that says—falsely and without a shred of supporting evidence from international law itself—that Israel is illegitimate.

ABOUT THE AUTHOR

David M. Phillips is a professor at Northeastern University School of Law.

Britse ex-commandant Afghanistan wijst UNHRC terecht.

Afgelopen vrijdag nam de UNHRC in een spoedzitting bijeengekomen op verzoek van de Palestijnse Autoriteit een motie aan die het Goldstone rapport doorverwees naar de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering van de VN.
Onder de landen die voor stemden waren Egypte, Jordanie, Saoudie Arabie, Qutar, China, Pakistan en Cuba, stuk voor stuk landen waar mensenrechten op grote schaal geschonden worden. Nederland stemde tegen en daarvoor onze complimenten.
LEES VERDER BIJ DEEL 2

en zie de video hieronder

Alleen al de getuigenis van Kolonel richard Camp een terrorisme expert van het Britse leger en de voormalige commandant van de Britse strijdkrachten in Afghanistan had de council moeten doen besluiten om het rapport af te wijzen. De UNHCR is echter een politiek orgaan dat gedomineerd wordt door landen die een agenda hebben ten opzichte van Israel. Het verzoek van de PA om een spoedzitting te houden, de zesde van de in totaal 10 zittingen tot nu toe die aan Israel werd gewijd, was gebaseerd op de leugen dat Israel in Jeruzalem vorige week maatregelen nam die het voortbestaan van de El Aksa moskee in gevaar brachten. Op deze website vindt u echter de bewijzen van de leugens van de PA, en de politieke motivatie voor die leugens.
Kijkt u naar de korte maar krachtige verklaring van kolonel Kemp op de vergadering van UNHRC afgelopen vrijdag.
klik hier voor de video


http://www.unwatch.org:80/site/apps/nlnet/content2.aspx?c=bdKKISNqEmG&b=1313923&ct=7536409

Samenvatting onderzoek naar NOS journaal rapportage oorlog Hamas vs. Israel 24-12-2008 t/m 24 -01-2009

Uitgevoerd door stichting Waarheid Accuratesse Authenticiteit Reportages (WAAR) en Israel-Facts monitorgroep.

Klik voor het hele artikel op NOS-journaal 2

Het geattacheerde rapport dat u aantreft bij dit schrijven betreft een onderzoek naar de berichtgeving van de NOS in haar acht uur journaal over de oorlog tussen Hamas en Israel.

Het onderzoek vond plaats in de periode 24 december 2008 t/m 24 januari 2009, aanleiding voor het onderzoek was het vermoeden dat belangrijk- en essentieel feiten materiaal niet terug te vinden was in de verslaggeving door NOS Journaal.

We toetsten de berichtgeving van de NOS aan de eigen NOS journalistieke code en analyseerden de uitzendingen op feiten materiaal, taalgebruik, beeldmateriaal en de montage van beelden, selectie van beelden en onderwerpen, en tot slot repeterende thema's.

De berichtgeving van de NOS werd voorts vergeleken met andere TV nieuws shows waaronder de ARD en ZDF in Duitsland en Arutz 1 en Arutz 10 in Israel. Laatst genoemde TV stations zonden dagelijks gemiddeld drie uur durende nieuwsshows uit waarin alle aspecten van oorlog, inclusief alle ontwikkelingen in Gaza aan de orde kwamen.

Verder onderzochten we de wijze waarop NOS omging met klachten en met het verstrekken van feiten die vooraf of achteraf hadden kunnen worden gebruikt om tot een feitelijke berichtgeving te komen.



Conclusie van ons onderzoek was dat de NOS stelselmatig op alle genoemde onderzoekspunten niet aan haar eigen code voldeed ; op tal van punten de kijker essentiële informatie onthield en in vele gevallen selectief en soms zelfs manipulatief te werk ging in haar taak als primaire nieuwsbron in Nederland.



Per onderdeel van ons onderzoek geven wij u per onderdeel van ons onderzoek een voorbeeld van onze bevindingen:



Feiten en Onjuistheden: Al voor het begin van de Israëlische actie in Gaza meldde de NOS een incident op de grens van Zuid Israel dat uiteindelijk de directe inleiding vormde tot de oorlog. Hamas plaatste op 23 december 2008 een bom naast de grensweg waarop Israëlische voertuigen patrouilleren waarop het Israëlische leger het vuur opende op de Hamasleden. De NOS berichtte in haar reportage over de 60 raketten die Hamas op 24 december afvuurde op Israëlische steden en meldde: " de raketbeschietingen waren een wraakactie op een Israëlische offensief gisteren waarbij 3 Hamas strijders om het leven kwamen". Het zal duidelijk zijn dat dit een onjuiste weergave van de feiten was.



Suggestief Taalgebruik:

In zijn reportage van 29 december verteld Sander van Hoorn de kijker dat het grensgebied met Gaza nu afgesloten is door het Israëlische leger, hij noemt de door het leger opgegeven reden van veiligheid "onzinnig" en zegt daarop dat "het eerder zo is dat men geen pottenkijkers wil". Op 22 en 24 december vonden in deze bufferzone sluipschutter incidenten plaats waarbij Hamas op in de zone aanwezige burgers schoot. Daarnaast was de maatregel ook van kracht voor Israëlische burgers en zelfs voor de landbouwers in het gebied, die daardoor tonnen schade opliepen.



Beeld en montage: In een reportage op 17 januari laat het NOS journaal een reportage zien die men overnam van Arutz 10 in Israel, in de reportage zagen de Nederlandse kijkers de Arutz 10 reporter Eldar die sprak met de Palestijnse arts Izzildin Abul Al Alaish in Gaza (iets dat Arutz 10 regelmatig deed), op het moment dat het huis van de arts getroffen werd door een granaat van de IDF. Daarbij kwamen drie kinderen van de arts om, Eldar regelde nog tijdens de uitzending Israëlische hulp voor de arts.

De NOS monteerde de beelden van Eldar zo, dat de kijker niet de fragmenten zag die lieten zien dat de man hevig geëmotioneerd was en tegen zijn tranen vocht.

Het vervolg van de NOS reportage maakte het waarom hiervan duidelijk. Het commentaar meldde dat Eldar direct de studio verliet om hulp te regelen voor de arts en dat bij wijze van hoge uitzondering de grens openging voor de gewonde kinderen van de arts, en even verderop meld de NOS dat de arts bij aankomst in het ziekenhuis ook al niet op mededogen hoefde te rekenen. Beide opmerkingen waren onjuist; de ZDF in Duitsland zond in haar nieuwsuitzending een reportage uit waarop Palestijnse kinderen te zien waren die op dat moment in Israëlische ziekenhuizen werden verpleegd (waaronder uit Gaza), en mededogen kreeg de arts in grote mate in Israel, vele Israëli's stuurden hem SMS berichten met steunbetuigingen. Iets waarover hij later op Arutz 10 zijn dank uit sprak aan het Israelische publiek.



Selectie van beelden en onderwerpen:

In de uitzending van 6 januari van zowel het acht uur als het tien uur journaal werd de Israëlische versie van de aanval “op” de VN school in Jabalyah uit de uitzending gelaten. Wij weten zeker dat de NOS beschikte over deze versie van de gebeurtenissen bij die school, omdat we de redactie een uur voor de acht uur uitzending hierover een E-mail stuurden . Ook het feit dat de ARD in Duitsland gelijktijdig in haar Journaal Tagenschau wel de IDF versie van het incident vermeldde bewijst dat deze informatie bekend was en dus door de NOS had kunnen en moeten worden gebruikt.

Inmiddels heeft de VN bekendgemaakt dat Israel de school niet heeft beschoten, de doden vielen op straat in de buurt van de school.



Repeterende thema's:

Een regelmatig terugkerend thema dat met name correspondent Van Hoorn opnam in zijn reportages was de Israëlische maatregel geen reporters toe te laten in het oorlogsgebied.

Van Hoorn maakte van zijn mening over deze maatregel geen geheim, en deed het voorkomen alsof het uniek was in de media wereld. Echter ook tijdens de oorlog in Georgië in 2008 had de pers geen toegang tot het oorlogsgebied, hetzelfde geldt voor de oorlog in Sri Lanka waar de pers ook moet afgaan op rapporten van derden. ARD’s Tagesschau had met de zelfde maatregel te maken maar maakte er niet eens melding van.

Op 30 december 2008 legt Van Hoorn uit, in een reportage aan de rand van Gaza, dat hij besloten heeft een Palestijnse cameraploeg te gaan gebruiken voor het maken van reportages in Gaza. Hij zegt zich bewust te zijn van de onbetrouwbaarheid van dergelijke Palestijnse journalisten (“Palestijnen zijn geneigd tot toneelspel “), maar deze mensen weten dat ze dat bij hem niet moeten doen. En daarmee zou dan de onafhankelijke rapportage gewaarborgd zijn.

Helaas was er nog iets waarover Van Hoorn zweeg, en dat essentieel is voor de vraag naar de betrouwbaarheid van zijn Palestijnse TV ploeg.

Sinds Hamas aan het bewind kwam in Gaza is de persvrijheid aan banden gelegd en werden vaak incidenten gemeld waarbij te onafhankelijk opererende journalisten (fysiek) werden geïntimideerd door Hamas. Ook bepaalde Hamas wie wel of niet een perskaart kon krijgen, de unie van Palestijnse journalisten bevestigde dat men dagelijks met bedreigingen te maken had en met censuur.

Ook de Foreign Press Association (waar de NOS ook bij is aangesloten) bevestigde indertijd deze stand van zaken.

Van Hoorn zweeg over dit alles.





Wij bevelen u aan het hele rapport te lezen en de bijgevoegde bijlage met internetlinks te bekijken





Wij zijn tot de conclusie gekomen dat het NOS journaal in tegenstelling tot wat men beweert in de eigen journalistieke code(die u hieronder aantreft), de Nederlandse TV kijker helpt iets te vinden op basis van wat de redactie van het NOS Journaal zelf vindt over het Midden-Oosten conflict.

Uit het onderzoek komt een patroon naar voren dat wij zeer verontrustend vinden. De kijker in Nederland heeft recht op een NOS journaal dat alle feiten van het Midden Oosten conflict belicht en dat die feiten in een juiste context plaatst.

En de kijker heeft recht op Journaal reporters die zich strikt houden aan de eigen journalistieke code

Gezien het hoge tempo waarin het klimaat rond de discussie over Israel in Nederland verslechtert, en gezien de reeds zichtbare maatschappelijke gevolgen daarvan, achten wij de tijd rijp voor drastische verbetering in de taakopvatting en het verantwoordelijkheidsbesef van de Journaal staf . De primaire nieuwsbron voor de Nederlandse burger behoort primair de feiten te presenteren in het nieuws.

Waarom is een Nucleair Iran onacceptabel, en waarom is
Israel ervan overtuigd dat Iran geen nucleaire capaciteit toegestaan kan worden
Zal Israel militaire actie ondernemen tegen Iran?

Klik voor het hele artikel op Nucleair Iran onacceptabel 2

Kijk naar de navolgende BBC documentaire: Will Israel bomb Iran? (in zes delen)

Kijk ook naar de Zembla documentaire over de Nederlandse rol in het Iraanse kernwapenprogramma onder aan deze pagina.

deel 1

deel2

deel3

deel4

deel5

deel6

Islamitisch antisemitisme, de wortel van het Midden-Oosten conflict?

Klik voor het hele artikel op Islamitisch antisemitisme 2 en 3

Is het conflict in het Midden-Oosten een puur territoriaal dispuut ? Of ligt aan de basis ervan nog een probleem dat slechts na zorgvuldige bestudering van de houding van de Islam ten opzichte van de Joden, een ander licht kan werpen op het conflict en de onoplosbaarheid ervan ?

De gebruikelijke gedachtengang in de academische en journalistieke wereld is dat Islamitische Jodenhaat pas is ontstaan in de 19de en 20ste eeuw, met de geboorte van het moderne Zionisme en het daaropvolgende Arabisch-Israëlische landdispuut over het Britse mandaatgebied voor Palestina.
Zijn de problemen werkelijk met de opkomst van het Zionisme begonnen?
Wijdverbreid is ook de veronderstelling dat de Joodse gemeenschappen in de Moslim-landen" gouden eeuwen" beleefden en Joden daar alom met respect en tolerantie werden behandeld, in tegenstelling tot hun geloofsgenoten in het Christelijke Europa.

Echter, door de eeuwen heen zijn ook de Joden in de Arabische wereld als tweederangs burgers behandeld, vervolgd, en vermoord.
Bittere voorbeelden hiervan zijn onder andere de uitroeiing van de Joodse stam Banu Qurayza; de leden van deze stam leefden in Medina en werden op bevel van Mohammed vermoord.[1] De moord op meer dan 6000 Joden in de Marokkaanse Stad Fez in 1033. De bijna algehele vernietiging van de Joodse gemeente in Granada gedurende de Moslim opstanden van 1066 . De Progroms in Palestina in de late twintiger en vroege dertiger jaren van de 19e eeuw in Jeruzalem, Safed en Hebron tijdens het bewind van Ibrahim Pasha [2]
De expulsie van bijna alle Joden uit de Arabische wereld in de jaren na de oprichting van de staat Israël, geeft ook aan dat de bovengenoemde veronderstelling niet juist is en dat de leefomstandigeheden van de Joden in de Arabische wereld misschien wel vergelijkbaar waren aan die in Christelijk Europa in de Middeleeuwen.

Een van de hoofdredenen van de inferieure status van Joden en andere niet-Moslims in de Islamitische wereld is het principe van dhimma; dit is de overeenkomst tussen de Moslim heerser en zijn, onder de Islamitische wet (Shari’a) getolereerde, niet-Islamitische onderdanen (dhimmis).
Deze groep van getolereerde onderdanen bestond voornamelijk uit Joden, Christenen, Zoroastrianen en later ook Hindoes. De dhimma was een soort contract waarbij van de dhimmis werden verwacht om de superioriteit van de Islam te erkennen en om hun eigen inferieure positie te accepteren.
Zij werden geacht om een hoofdelijke belasting te betalen, de jizya, en in ruil daarvoor moest hun leven en hun materiële bezittingen worden beschermd door de Moslim heersers.
Vrijheid van godsdienst was ook een onderdeel van de dhimma en Joden en Christenen werd toegestaan om hun eigen synagoges respectievelijk kerken te behouden; er mochten echter geen nieuwe gebedshuizen worden bijgebouwd of reparaties worden aangebracht aan de bestaande niet-Islamitsche gebedsruimten. De dhimmis waren over het algemeen gebonden aan bepaalde kledingscodes en moesten bepaalde kenmerken op hun kleding dragen waardoor ze te onderscheiden waren van de Moslims, ze mochten niet in rechtzaken getuigen en ook mochten ze niet op paarden rijden, maar alleen op ezels en andere muildieren. De dhimmis hadden dus een veel betere positie dan de slaven in de Arabische wereld, maar ze waren toch wel ver achtergesteld bij hun Islamitische landgenoten.[3]

De Egyptisch-Joodse schrijfster Bat Ye'or stelt dat de dhimma afkomstig is van de jihad, de heilige oorlog van de Moslims tegen de niet-Moslims. Islamitische theologen en juristen die leefden ten tijde van de grote Islamitische veroveringen in de 7e eeuw, probeerden om een religieus en wettelijk kader te scheppen voor de jihad, zich baserend op de Koran en de hadith (de uitspraken en daden van de Profeet Mohammed). Vandaar dat zij de doctrine van de jihad met betrekking tot de relaties tussen de Moslims en niet-Moslims interpreteerden in termen van overheersing, submissie en vijandigheid.[4]
Volgens deze doctrine behoort het recht tot wereldheerschappij alleen aan de umma, de Islamitische gemeenschap van Allah, die verheven is boven alle andere volkeren, zoals wordt verduidelijkt in de Koran (3:17): “ Jullie zijn de beste natie die de mensheid ooit heeft voortgebracht.”

Uit het bovenstaande kan dus worden opgemaakt dat het Islamitische antisemitisme al is ontstaan aan het begin van de Islam. Er zijn vele voorbeelden van anti-Joodse sentimenten in de Islamitische religieuze bronteksten te vinden.
De Islam kan in deze context in drieën worden verdeeld: 1. de Islam van de teksten zoals de Koran, the hadith en de sira (de biografieën van de Profeet Mohammed, die overlappend zijn aan de hadith), 2. de Islam die is ontwikkeld uit deze teksten door Koran-commentatoren en -rechtsgeleerden, 3. de Islamitische samenleving en de daden van de Moslims door de eeuwen heen.
Een van de oudste biografieën over Mohammed (sira), die is geschreven door Ibn Ishaq en overgeleverd door Ibn Hisham, staat vol van de haat van de profeet tegen Joden; bijvoorbeeld: “Vermoord elke Jood die in je bezit komt”[6]
Ook in de Koran komen veel verzen voor die referen aan de haat tegen Joden, de meest bekende waarschijnlijk de verzen die Joden met apen en zwijnen vergelijken; Koran 5:60, 5:61.

De term “Islamitisch antisemitisme” wordt vaak als problematisch voorgesteld omdat het woord antisemitisme afstamt van de groep verwante Semitische talen zoals; Hebreeuws, Aramees en Arabisch. Daardoor zou het dus niet mogelijk zijn dat Arabieren antisemitische sympathieën hebben. Robert Wistrich weerlegt deze claim door te zeggen dat de term antisemitisme eigenlijk nooit “haat tegen Semieten” (zoals bijvoorbeeld Arabieren) heeft betekend maar eigenlijk alleen is gebruikt voor haat tegen Joden.
Deze term, stelt Wistrich, is algemeen aanvaard als aanduiding voor alle vormen van Jodenhaat.[7]
En het ultieme bewijs voor de stelling dat antisemitisme nooit gericht was tegen de Arabieren (of Moslims of andere niet-Joden), is te vinden in de nazi-doctrine.
Tijdens een persconferentie in november 1942 in Berlijn, werd door een woordvoerder van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van het naziregime benadrukt, dat de nazistische antisemitische politiek exclusief was gericht tegen de Joden.[8]
Het Arabisch-Palestijnse leiderschap tijdens de Tweede Wereldoorlog hielp en steunde de nazis in hun campagnes tegen Joden, dit vaak met goedkeuring van het overgrote deel van de Arabisch-Palestijnse bevolking.[9]
Kort nadat Hitler aan de macht kwam stuurde de mufti van Jeruzalem hem een bericht met de volgende inhoud: “Moslims binnen en buiten Palestina verwelkomen het nieuwe regime van Duitsland en hopen op een uitbreiding van het fascistische, anti-democratische regeringssysteem naar andere landen”
Niet alleen uit deze historische feiten, maar ook uit de aktuele feiten over het Moslimleiderschap in de Palestijnse gebieden wordt duidelijk dat anti-semitisme een bepalende faktor is in dat leiderschap.
Zo heet de militaire tak van Hamas "Izzidin Al Kassam", vernoemd naar de virulent anti-semitische sheik Izzidin Al Kassam, die in de tijd van het Britse mandaat voortdurend moordpartijen tegen de Joden organiseerde.

Uit de bestudering van de geschiedenis en de actualiteit, kan worden geconcludeerd dat het Arabisch-Israëlische conflict niet slechts een territoriaal dispuut is in de klassieke betekenis.
Indien het een dispuut is over grondgebied, dan is dat ook gerelateerd aan het Islamitische principe van Dar Al Islam, het grondgebied van de Islam waar geen "vreemde" entiteit wordt geaccepteerd.
Het conflict wordt echter in de eerste plaats gevoed door een honderden jaren-oude Arabische haat jegens Joden, een haat die al bestaat vanaf het begin van de Islam, voornamelijk omdat Joden Mohammed niet als hun profeet wilden accepteren.
De vraag komt dan ook op, of een Joodse staat in het midden van de Moslim-wereld ooit legitimatie zal verkrijgen van haar buren.
Professor Bernard Lewis schreef in The Wall Street Journal van 26 november 2007, drie dagen voor de vredesconferentie in Annapolis, het volgende: “ Waar gaat dit conflict over? Er zijn eigenlijk twee mogelijkheden: het gaat of over de grootte van Israël, of over haar bestaan. (…) Als het echter gaat over het bestaan van Israël, dan kan het conflict zeer zeker niet opgelost worden door middel van onderhandelingen. Er is geen compromis mogelijk tussen bestaan en niet bestaan, en er is geen enkele Israëlische regering denkbaar die zal gaan onderhandelen over of het land wel of niet zou moeten bestaan.”

Deze historische context laat zien dat onderhandelingen gebaseerd op de huidige principes zoals "land voor vrede", niet snel tot een oplossing van het conflict zullen leiden, maar dat een fundamentele en historische verandering aan Islamitische zijde een van de voornaamste voorwaarden zal moeten zijn voor het bereiken van een duurzame vrede in het Midden-Oosten.

Klik voor het hele artikel op Islamitisch antisemitisme 2 en 3

Sharon Visser
Midden -Oosten en Islam studies
Hebreeuwse Universiteit
Jeruzalem

Bronnen: 1] Ibn Warraq, “Foreword, Islam 1: Qur’an, Hadith and Sunna”, in Andrew G. Bostom. The Legacy of Islamic Antisemitism. New York: Prometheus Books, 2008, pp. 22-23
[2] Ibid., pp. 24-25 ; pp 593-597
[3] Bernard Lewis. The Middle East: 2000 Years of History from the rise of Christianity to the Present Day. London: Phoenix Press, 2000, pp. 210-212
[4] Bat Ye’or “The Dhimmi Factor in the Exodus of Jews from Arab Countries,” in Bostom, pp. 601-602
[5] Farraq, p. 22
[6] Ibn Ishaq, The Life of Muhammad, trans. A.Guilame. New York: Oxford University Press, 2001, p. 369
[7] Robert Wistrich, anti-Semitism – The Longest Hatred. New York: 1991, p. xv
[8] “Nazis Reassure Arabs – Antisemitism Confined to Jews, Spekesman Explains,” New York Times, November 5, 1942.
[9] Alan Dershowitz, The Case for Israel, New Jersey: Wiley, 2003, pp. 54 / Benny Morris -1948 , pp 21

Feiten over het Palestijnse vluchtelingen vraagstuk.

Deze week besloot de Knesset een speciaal comite op te richten dat zich moet gaan buigen over de Palestijnse vluchtelingenkwestie.
De Arabische partijen in de Knesset zijn ook uitgenodigd, maar hebben tot nu toe niet gereageerd.

Klik voor het hele artikel op Palestijnse vluchtelingen vraagstuk 2

In een artikel in de Jerusalem Post (zie link) werd ingegaan op het vraagstuk.
Ik meld hier slechts een passage uit dat artikel over de UNRWA ,zoals bekend de speciale UN organisatie die de zorg heeft voor de Palestijnse vluchtelingen in de kampen van hun verblijf.

"Terwijl de UNWRA's bijna exclusieve Palestijnse staf van 25.000 employees, zorgt voor 4,5 miljoen vluchtelingen en hun nakomelingen, geeft de UNHCR (de algemene VN vluchtelingen organisatie) werk aan 6300 mensen die 33 miljoen vluchtelingen helpen in 110 landen."

Ik kan daar nog aan toe voegen dat de UNHCR in haar 60 jarige bestaan er altijd in slaagde vluchtelingen binnen 5 jaar te helpen aan een nieuw leven in een ander land, dan het land van herkomst.
De UNWRA daarentegen zorgt na 60 jaar nog altijd voor Palestijnen in vluchtelingenkampen in de Arabische landen.
Het nieuwste idee is dat de EU landen delen van deze vluchtelingen en hun nazaten zouden moeten opnemen.
De Arabische landen weigeren dat namelijk te doen ,en ook weigeren ze bij te dragen in de kosten van de opvang van deze mensen.

http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1215331139298&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull

IF